από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 
ΑΠΟΨΗ

Πανεπιστήμιο στην υπηρεσία του τόπου τότε και τώρα

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Oι ηγεσίες των πανεπιστημίων, των κομματικών νεολαιών και των κομμάτων της Αριστεράς φαίνεται να διεξάγουν έναν αγώνα προασπίζοντας το «Δημοκρατικό πανεπιστήμιο στην υπηρεσία του λαού και του τόπου». Η διατύπωση ως σύνθημα εκφωνήθηκε εν μέσω των καταλήψεων του Νόμου 815 από εμένα, ως προέδρου τότε της Φοιτητικής Ενωσης του Αριστοτελείου (ΦΕΑΠΘ). Το εισηγήθηκα και υιοθετήθηκε από το ΠαΣοΚ με την παρατήρηση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι «ορθά περιλαμβάνεται... και του τόπου».

Σήμερα, παρατηρώ τα δρώμενα στην εκπαίδευση με το ενδιαφέρον του πολίτη και του πατέρα φοιτητή σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Δεν θέλω να αναφερθώ στη δημοκρατία που τότε ήταν ζητούμενο απέναντι στον συγκεντρωτισμό, τον αυταρχισμό και τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, και πάντως κανένας δεν την αντιλαμβανόταν ως συνώνυμη του συντεχνιασμού, της κομματοκρατίας, της συναλλαγής και της μετριοκρατίας. Σημειώνω ότι από τότε ήταν αντιληπτό ότι το πανεπιστήμιο δεν ανήκει στην ηγεσία του, σε μια ομάδα του ή σε κάποια ιδεολογική κατεύθυνση, αλλά στο σύνολο της κοινωνίας και στον... τόπο. Στην κοινωνία του ΄70, εν πολλοίς, αρκούσε η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο για την επαγγελματική εξασφάλιση, ενώ τώρα δεν αρκούν δύο και τρία μεταπτυχιακά. Τότε δεν υπήρχαν πολλοί που να μπορούν να ισχυριστούν ότι «η πατρίδα μου δεν καλύπτει τα προσόντα και τις φιλοδοξίες μου», αλλά τώρα χιλιάδες επιστήμονες στο εξωτερικό και στο εσωτερικό το αποδεικνύουν. Οι οικογένειες μέσω της εκπαίδευσης επένδυαν στην κοινωνική άνοδο και προεξοφλούσαν εισόδημα, ενώ τώρα μετρούν χαμένα εξάμηνα και φοβούνται τις επισφάλειες των φοιτητοδανείων.

Τότε μετρούσε και άξιζε λιγότερο ο χρόνος, τόσο για τον κάθε πολίτη όσο και για τον τόπο. Η χώρα χρειαζόταν τα πανεπιστήμια για να συγκροτηθεί, να ανέλθει και να ενσωματωθεί στο διεθνές γίγνεσθαι του αναπτυγμένου κόσμου, τώρα τα χρειάζεται για να διορθωθούν λάθη, να ανασυγκροτηθεί και να επιβιώσει.

ΥΓ.: Κάτι για τους διδάσκοντες. Στην έναρξη των καταλήψεων του Νόμου 815 επισκέφθηκα τον Αριστόβουλο Μάνεση ζητώντας την υποστήριξή του, ως συνταγματολόγου, για την προστασία του ασύλου και τις καταλήψεις. Μου απάντησε ότι «θεωρώ ότι το άσυλο δεν χωροθετείται, γιατί αφορά ιδέες» και ότι «το κίνημά σας δεν χρειάζεται να κλείσει τις ιδέες του μέσα σε τεχνητά φρούρια. Εάν πιστεύετε σε αυτές, χρειάζεστε ανοικτά πεδία να τις διαδώσετε». Με κλόνισε.

Ρώτησε: «Θέλεις να τα διατυπώσω αυτά;». Τον παρακάλεσα να μην το κάνει, δεν το δέχτηκε και εξέφρασε τις απόψεις του στην επόμενη συνεδρίαση της Σχολής του.

Ο κ. Γιάννης Δατσέρης είναι πυρηνικός ιατρός, συντονιστής διευθυντής ΕΣΥ, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Μητροκτόνες» οι φοιτητικές παρατάξεις 
 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Αμετανόητοι | 10/09/2011 23:52
    Άθλιοι πολιτικοί, προσωπολάτρες -τότε και τώρα- θαυμαστές τριτοκοσμικών δικτατόρων, φανατικοί με τις άκαμπτες ιδεολογίες σας, διαφθορείς ενός ολόκληρου λαού, είστε αμετανόητοι και γι αυτό είστε ασυγχώρητοι. Όσες συγνώμες και να γράψετε για όσα μας κάνατε θα σας καταδικάσει η ιστορία. Όλοι σας, από όλα τα κόμματα -και από τα κόμματα εξουσίας κυρίως, αφού εσείς καλοπερνάτε επί πλέον με θέσεις και αξιώματα. Άσε που νομίζετε ότι είστε αναντικατάστατοι. Τουλάχιστον οι άλλοι είναι απλά γελοίοι. Να πάτε σπίτια σας και να κρυφτείτε. Μόνο το Λεωνίδα συγχωρώ γιατί κατάλαβε. Οι άλλοι είστε ασυγχώρητοι.
    Paian
    απάντηση00
     
     
    Auta symbainoun otan meneis pisw | 05/09/2011 12:42
    Τα 70s, η καθυστερημένη και πολιτικά υπερφορτισμένη έκφραση των 60s στην Ελλάδα, ας όψεται η δικτατορία. Ατέλειωτες συνελεύσεις σε αμφιθέατρα γεμάτα καπνούς και ίντριγκες από εκκολαπτόμενους πολιτικάντηδες όλων των αριστερών αποχρώσεων. Από αρνούμενους να σκεφτούν Κνίτες (για να χρησιμοποιήσω μια επιεική έκφραση) στους ανερμάτιστους Πασπίτες που συναγωνιζόντουσαν σε ακραία συνθήματα τους αριστεριστές και τους Κνίτες, με κυρια φροντίδα τους όμως το πλασάρισμα κοντά στον "Μεγάλο Ηγέτη" Αντρέα Παπανδρέου και νομή της εξουσία που ήταν ορατή. Το "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", ένα από τα γελοιωδέστερα συνθήματα που ακούστηκαν ποτε, το φώναζαν τότε αμφότεροι οι σταλινικοί κομμουνιστές και οι τριτοκοσμικοί Πασόκοι. Και φυσικά υπήρχαν και οι σαλονάτοι Ρηγάδες, με πιάνο και Γαλλικά, και οι αρπαγμένοι αριστεριστές με ότι απίστευτες ιδεολογικές αρλούμπες μπορεί να φανταστεί κανεις. Αυτές οι δυο κατηγοριες ήταν και οι πιο ενδιαφέρουσες μια και τα στελέχη τους σκορπίστηκαν σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους (από B Πανελλαδική μέχρι ακραία εθνικιστική Νέα Δημοκρατία), λόγω έλλειψης πολιτικής υπόστασης αυτών των παρατάξεων έξω από το Πανεπιστήμιο. Αυτή η super πολιτική ομφαλοσκόπηση γινόταν στην Ελλάδα ενώ στον Δυτικό κόσμο γινόντουσαν τεχνολογικές επαναστάσεις (προσωπικοί υπολογιστές, UNIX, higher programming languages, DNA cloning and sequencing για να αναφερω μερικές). Η απόσταση μεταξύ Eλληνικων και Δυτικών πανεπιστημίων όλο και μεγάλωνε, ώσπου ήρθαν και τα 90s με το Internet και ένα σωρό άλλες επιστημονικες καινοτομίες να κάνουν το χάσμα ακόμη μεγαλύτερο. Εμείς μείναμε πίσω στα συνθήματα των 70s ενώ ο κόσμος έφευγε με χίλια. Αυτά πληρώνουμε τώρα.
    SemnosKaiTapeinos
    απάντηση130
     
     
    Γεια σου σ. Δατσέρη | 05/09/2011 02:25
    Παιδί και εγώ του ΑΠΘ, φοιτητής στη Φιλοσοφική 1982-1987), Πασπίτης που συμμετείχε στην εφαρμογή του καινούργιου τότε νόμου του Πασοκ για τα ΑΕΙ (ν.1962), πολέμησα για την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και άκουγα με θαυμασμό το όνομά σου. Δεν θυμάμαι όμως τη φυσιογνωμία σου. Τώρα προσυπογράφω αυτά που γράφεις. Δεν χρειαζόμαστε ένα "δημοκρατικό" πλαίσιο της κλίκας, της συναλλαγής, της αναξιοκρατίας, ,της αναποτελεσματικότητας, της χαλάρωσης, της θεωρητικολογίας και της ελλειπούς κατάρτισης. Το πανεπιστήμιο πρέπει να συμβάλλει στην ανάταξη της χώρας με πρακτικό πνεύμα, ανταγωνισμό, συνεργασία με τις παραγωγικές δυνάμεις, χωρίς να χάσει τη ριζοσπαστική ματιά κάποιων δυνάμεων του και την πολιτικοποιητική του λειτουργία. Όμως να απαλλαγεί επιτέλος από την υπερπολιτικοποίηση και την αδράνεια. Για να γίνει αυτό όμως δεν αρκεί ένας νέος νόμος. Πρέπει και η κοινωνία μας να πάψει να είναι μεταπρατική, να εισάγει τα πάντα, οικονικά αγαθά, ιδέες, ακόμη και γεωργικά προϊόντα. Κοινοτυπίες, θα μου πεις. Σταματώ και σε χαιρετώ. Συμφωνώ με τις σκέψεις σου και σε συγχαίρω για αυτές.
    Τσαλουχίδης Κώστας
    απάντηση30
     
     
     
    Κάτι λείπει | 04/09/2011 12:46
    Αγαπητέ κ. Δατσέρη, Μια και είστε Dr. of Philosophy και πρώην πρόεδρος της ΦΕΑΠΘ, θα ήταν πολύ χρήσιμο να μας εξηγήσετε πώς από τον Μάνεση φθάσαμε στον Λουμίδη.
    Ε.Κ.
    απάντηση20111
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων