από metereologos.gr
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018
 
 

Τα συν και τα πλην του νέου νόμου

Τα συν και τα πλην του νέου νόμου
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Επιχειρώ «άνευ φόβου και πάθους» να εκθέσω με πλήρη ειλικρίνεια προς όλες τις κατευθύνσεις τα, κατά τη γνώμη μου, πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα τού νέου πανεπιστημιακού νόμου χωρίς να διεκδικώ την ορθότητα των εκτιμήσεών μου ή την ευρύτερη αποδοχή τους. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με θεωρητικές θέσεις και μακρές εισαγωγές. Θα μπω αμέσως στην καρδιά των θεμάτων, περιοριζόμενος σε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα.

Θετικές πλευρές τού Σχεδίου Νόμου

1 Εξασφαλίζει πραγματική και ουσιαστική αυτοδιοίκηση στα ΑΕΙ με τις απαραίτητες ασφαλιστικές δικλίδες, ικανοποιώντας ένα παλαιό και πάγιο αίτημα ολόκληρης τής πανεπιστημιακής κοινότητας. Ολο το πνεύμα τού νόμου κατατείνει προς αυτή την κατεύθυνση, δύο δε βασικές προβλέψεις, ο Οργανισμός και ο Εσωτερικός Κανονισμός που συντάσσουν τα ίδια τα ΑΕΙ, κατοχυρώνουν στην πράξη την πλήρη αυτοδιοίκηση.

2 Στο πλαίσιο τής αυτοδιοίκησης εγκαθιδρύει μηχανισμούς ελέγχου και αποτροπής ακραίων ή αυθαίρετων αποφάσεων. Ετσι, σε περιπτώσεις ανικανότητας ή σοβαρών παραπτωμάτων προβλέπεται- με αυξημένες πλειονοψηφίες- ακόμη και παύση τού Πρύτανη και τού Κοσμήτορα από τα καθήκοντά τους.

3 Καθιερώνει την αξιολόγηση των πάντων στην Ανώτατη Εκπαίδευση, ήτοι των ΑΕΙ και όλων ανεξαιρέτως των μελών τού Διδακτικού Προσωπικού. Σε κάθε Ιδρυμα προβλέπεται Οργανο Αξιολόγησης, το ΜΟΔΙΠ, το οποίο συνεργάζεται με την Ανεξάρτητη Αρχή Αξιολόγησης, το ΑΔΙΠ.

4 Βάζει τάξη στα θέματα των φοιτητών , γεγονός που θα βοηθήσει στη βελτίωση τού επιπέδου σπουδών, τής δουλειάς των πανεπιστημιακών και τής εικόνας των ΑΕΙ. Ορίζεται ο χρόνος διάρκειας των σπουδών, καθώς και η διαγραφή φοιτητών που δεν εγγράφονται στα εξάμηνα ή δεν παίρνουν το πτυχίο τους σε (3+2) 5 ή (4+2) 6 χρόνια («αιώνιοι φοιτητές»). Παράλληλα διευκολύνονται οι φοιτητές που έχουν ανάγκη με τη δυνατότητα μερικής φοίτησης ή και διακοπής τής φοίτησης για ένα διάστημα. Το κυριότερο είναι ότι περιορίζεται δραστικά η συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης και στην εκλογή των οργάνων καιαίρεται,στην πράξη, η εξάρτηση των φοιτητών από κόμματα και παρατάξεις, που έχει βλάψει ανυπολόγιστα το κύρος και τη λειτουργία των ΑΕΙ και, πάνω απ΄ όλα, τους ίδιους τους φοιτητές.

5 Καθίσταται δυνατή η κατάργηση, συνένωση και μετακίνηση Ιδρυμάτων, Σχολών και Τμημάτων των ΑΕΙ. Ετσι, μπορεί να λήξει η θλιβερή ιστορία αποδεδειγμένα αχρείαστων πανεπιστημιακών μονάδων (ιδρυμένων, κατά κανόνα, ρουσφετολογικά) που επιβαρύνουν οικονομικά τη λειτουργία των άλλων ΑΕΙ χωρίς να λύνουν κανένα πρόβλημα. 6 Εισάγεται ο πολύ χρήσιμος, ευέλικτος και λειτουργικός θεσμός των Προγραμμάτων Σπουδών, που δημιουργεί νέες προοπτικές.

7 Αντιμετωπίζεται το θέμα τού ασύλου με την ανάθεση τής προστασίας του αποκλειστικά στον Πρύτανη, ο οποίος θα φέρει και την ευθύνη, λογοδοτώντας στο Συμβούλιο που τον επιλέγει τελικά.

8 Τα Οργανατής Διοικήσεως (Συμβούλιο, Σύγκλητος, Κοσμητεία) είναι ολιγομελή, γεγονός που τους επιτρέπει να κινούνται με μεγαλύτερη ευχέρεια και αποτελεσματικότητα.

9 Θεσπίζεται εκ νέου με αυστηρούς όρους ο ελάχιστος χρόνος που απαιτείται για να αναγνωριστεί το εξάμηνο.

Αρνητικές πλευρές τού Σχεδίου Νόμου

1 Ο Νόμος δεν λειτουργεί πάντοτε διορθωτικά τής υφιστάμενης κατάστασης, αλλά εντελώς ανατρεπτικά. Και ναι μεν απαιτείται γενναία παρέμβαση και όχι ημίμετρα, αλλά μια παρέμβαση δεν πρέπει να συμπαρασύρει και ό,τι καλό υπάρχει στα ΑΕΙ, που έχουν μάλιστα θεσπιστεί από την ίδια πολιτική παράταξη. Τέτοια κραυγαλέα περίπτωση είναι η κατάργηση τού Τομέα (τής Συνέλευσης των ειδικών σε κάθε επιστημονικό κλάδο) και, στην πράξη, η κατάργηση και τού Τμήματος, το οποίο εφεξής θα εξαρτάται απολύτως και θα υπηρετεί τα νεοεισαγόμενα Προγράμματα Σπουδών, χωρίς τα οποία τελικά δεν υπάρχει. Το παν στον νέο νόμο είναι η Σχολή και τα Προγράμματα Σπουδών. Αλλά έτσι διαλύεται ο ιστός τής εκπαιδευτικής λειτουργίας τού Πανεπιστημίου:το Τμήμα και ο Τομέας. Υπονομεύονται από έναν φορέα μαμούθ, τη νέα μορφή τής Σχολής, η οποία (στα μεγάλα Πανεπιστήμια) θα περιλαμβάνει εκατοντάδες μελών Διδακτικού Προσωπικού και χιλιάδες φοιτητών εμφανίζοντας σύνθετα έως αξεπέραστα προβλήματα λειτουργίας. Πολύ περισσότερο που η διοίκηση τής Σχολής θα εξαρτάται, στην ουσία, από ένα άτομο (καθηγητή), τον Κοσμήτορα, που θα διορίζεται μάλιστα από το Συμβούλιο Διοίκησης τού Πανεπιστημίου.

2 Στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν αυθαιρεσίες, επιστημονικές ιδιοτέλειες και διάφορες δυσλειτουργίες από την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου που επικρατεί δυστυχώς σήμερα, θεσπίζεται να εξαρτώνται τα πάντα τελικά από τον νέο θεσμό, από το 15μελές Συμβούλιο κάθε Ιδρύματος. Το Συμβούλιο είναι αυτό που αποφασίζει τελικά για όλα τα καίρια θέματα τού πανεπιστημίου. Ολοι οι άλλοι (Πρύτανης, Σύγκλητος, Κοσμήτορας, Σχολή) εισηγούνται! Το Συμβούλιο ανάγεται σε κεφαλή και υπερεξουσία κάθε ΑΕΙ. Εδώ πρέπει να εστιαστεί το πρόβλημα τού πρύτανη, στις αρμοδιότητές του κι όχι στην εκλογή του. Δεν υπήρχε άλλη λύση; Δεν μπορούσαν να κατανεμηθούν «οι εξουσίες» σε περισσότερα όργανα και να μείνει ο τελικός έλεγχος μόνο στο υπερόργανο, το οποίο ορθώς θεσπίζεται. Τόσο πολύ εμπιστεύεται ο νομοθέτης ένα τέτοιο Συμβούλιο, που για πρώτη φορά θα λειτουργήσει;

3 Μια σειρά ποικίλων άλλων σοβαρών ρυθμίσεων χρειάζονται συζήτηση. Προβλέπεται λ.χ. τα έτη σπουδών να είναι 3ετούς διάρκειας όπως καθορίστηκε- καίτοι όχι υποχρεωτικά- από τη Συμφωνία τής Μπολώνιας, αλλά μπορούν να είναι και 4ετούς όπως σήμερα, αν συμφωνήσουν όλα τα πανεπιστήμια. Κι αν διαφωνήσουν ένα ή δύο; Τι θα ισχύσει; Και ο φοιτητής που θα αποτυγχάνει τρεις φορές στην εξέταση ενός μαθήματος θα παραπέμπεται σε εξέταση ενώπιον Επιτροπής; Εχουμε σκεφθεί τι θα συμβεί με τις τόσες χιλιάδες φοιτητών που μπαίνουν στα ελληνικά πανεπιστήμια, ιδίως τα μεγάλα; Και όταν προβλέπεται να διδάσκεται υποχρεωτικά μία τουλάχιστον ξένη γλώσσα, ξέρουν οι θεσπίζοντες το- σωστό αυτό- μέτρο τι έχει συμβεί στο παρελθόν με αυτό το θέμα και τι προβλήματα έχει προκαλέσει, ώστε να έχει ατονήσει; Και η πρόβλεψη για την εκπόνηση διδακτορικού σε ένα χρόνο, τι σημαίνει; Για τι διδακτορικό θα πρόκειται; Και πώς θα λειτουργήσει μία και μοναδική Σχολή Μεταπτυχιακών Σπουδών για όλους τους κλάδους επιστημών στα μεγάλα πανεπιστήμια; Και ας προσεχθεί ιδιαίτερα αυτή τη φορά η ίδρυση Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας, η οποία ορθώς προτείνεται στον νόμο με πλήθος αρμοδιοτήτων και οικονομικών δραστηριοτήτων που θα αποφέρουν έσοδα στα ΑΕΙ. Τέτοια ρύθμιση θεσπίστηκε και στο παρελθόν αλλά οδηγήθηκε σταδιακά να λειτουργεί με όλες τις αγκυλώσεις τού δημόσιου λογιστικού και εγκαταλείφθηκε τελικά.

Συμπέρασμα

Δεν πρέπει να μάς διαφεύγει ότι ο νόμος προτείνεται σε μια κατάσταση «ανωτέρας βίας» και οικονομικοκοινωνικού πανικού για τη χώρα και σ΄ ένα κλίμα άδικης απαξίωσης τού ελληνικού πανεπιστημίου στη συνείδηση τής κοινής γνώμης από έλλειψη έγκυρης ενημέρωσης αλλά και από ασυγχώρητα λάθη και παραλείψεις των ίδιων των πανεπιστημίων. Ο ισχύων νόμος 1268/1982 για τα πανεπιστήμια, που σήμερα βάλλεται απ΄ όλους αλλά που αναντίρρητα είχε και αρκετές θετικές πλευρές, είναι έργο τού μεταρρυθμιστικού ΠαΣοΚ τού ΄82 (των καθηγητών Λιάνη, Ρόκου, Κλάδη και Πανούση). Αυτόν τον νόμο έρχεται να διορθώσει η σημερινή κυβέρνηση τού ΠαΣοΚ με μια εκ βάθρων μεταρρύθμιση, η οποία στην ουσία ανατρέπει άρδην τον ισχύοντα νόμο. Στον βαθμό που το ΠαΣοΚ αισθάνεται τις ευθύνες του και προχωρεί σήμερα σε ριζική θεραπεία των αδυναμιών τού δικού του νόμου είναι μια γενναία πράξη που την πιστώνεται η κυβέρνηση. Οπως είναι προς τιμήν τής πολιτικής ηγεσίας τού υπουργείου Παιδείας ότι αξιοποίησε προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις που έγιναν επί Νέας Δημοκρατίας, κυρίως από την κυρία Γιαννάκου. Το γεγονός αυτό μάλιστα διευκολύνει τον διάλογο από πλευράς Νέας Δημοκρατίας.

Ως προς την ουσία τής μεταρρύθμισης, μάλλον τής ανατροπής που επιχειρείται από τον νέο νόμο, πρέπει αντικειμενικά να παραδεχθούμε ότι αναλαμβάνεται μια σοβαρή προσπάθεια να «νοικοκυρευθούν» τα ΑΕΙ και να ξεπεράσουν βασικές δυσλειτουργίες τους.

Ο ρόλος ολόκληρης τής Αντιπολίτευσης σ΄ αυτή τη μεταρρύθμιση μπορεί και πρέπει να είναι καθοριστικός. Είναι η τελευταία ευκαιρία για «συνευθύνη» στην επίλυση τού μεγάλου θέματος τής Ανώτατης Εκπαίδευσης. Πρέπει επίσης να αξιοποιηθεί η ευνοϊκή συγκυρία ότι για πρώτη φορά η πλειονότητα των μελών των ΑΕΙ έχει συνειδητοποιήσει την ανάγκη μεγάλων αλλαγών. Εχει φθάσει η ώρα να γίνουν βασικές αλλαγές στα ΑΕΙ και να δικαιωθεί το δημόσιο πανεπιστήμιο που έχει άδικα - και ενίοτε σκόπιμα- απαξιωθεί, μολονότι είναι ο μόνος θεσμός που επί χρόνια έχει δώσει ό,τι καλύτερο υπήρξε και υπάρχει σ΄ αυτή τη χώρα.

Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι
καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τέως πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (24)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    "συν και πλην" του Καθ. κ. Γ. Μπαμπινιώτη | 30/08/2011 23:41
    Εάν ο πανεπιστημιακός κόσμος - δυστυχώς, διχασμένος σήμερα - παρουσίαζε στο Υπουργείο Παιδείας, πριν μερικά χρόνια, προτάσεις εφάμιλλες εκείνων της Υπουργού Κας. Διαμαντοπούλου και των αντιλήψεων, για την Ανώτατη Παιδεία, εκείνων τού καθ. κ. Γ. Μπαμπινιώτη, όχι μόνο η σπουδάζουσα νεολαία αλλά ολόκληρος ο ελληνικός λαός θα ευγνωμονούσε τους πανεπιστημιακούς δασκάλους μας. Δεν το έπραξαν όμως αν και έχουν δείγματα πανεπιστημίων του εξωτερικού στα οποία πολλοί από από τους οποίους έχουν σπουδάσει. Ασφαλώς και οι λόγοι είναι ευνόητοι...
    Κων. Γ. Λαμπρόπουλος
    απάντηση313
     
     
    Καθηγητής κ. Γ. Μπαμπινιώτης | 30/08/2011 00:07
    Διάβασα τα "συν και πλην" του κ. Μπαμπινιώτη. Με χαρά μεγάλη διαπίστωσα ότι στη χώρα μας υπάρχουν ακόμα φωτισμένα μυαλά, σαν αυτό του τ. Πρύτανη που επικροτούν γενναίες αποφάσεις, σαν αυτές της Υπουργού Κας. Διαμαντοπούλου για την οποία, η Ελληνική Πολιτεία, πρέπει να της στήσει τουλάχιστον έναν ανδριάντα. Χαίρομαι ακόμη που κάποιο είδος σκοταδισμού που η γενιά μου είχε ζήσει, εξοστρακίζεται από τα πανεπιστήμια.
    Κων. Γ. Λαμπρόπουλος
    απάντηση812
     
     
    Aντικειμενική και νηφάλια ανάλυση | 28/08/2011 17:46
    Κύριε Μπαμπινιώτη θέλω να σας συγχαρώ για την αντικειμενική και νηφάλια ανάλυση σας. Διάβασα το άρθρο σας με πολύ ενδιαφἐρον και ομολογώ ότι με χαροποιεί το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη ακαδημαικοί δάσκαλοι του επιπέδου σας, που τιμούν το λειτούργημα τους και μπορούν να διαλέγονται πολιτισμένα με επιχειρήματα και σωστή χρήση λόγου και όχι με καφενειακές ατάκες, λαικίστιες φαιδρότητες και απειλητικά υπονοούμενα όπως μερικοί συνάδελφοι σας.
    Stavros
    απάντηση2619
     
     
     
    Ο νεος νομος | 28/08/2011 17:27
    Ο νεος νομος μπορει να εχει καποιες ισως αδυναμιες, αλλα ειναι ασυγκριτα καλυτερος απο οτι ισχυει σημερα. Θα διαφωνησω με τον Κο Μπαμπινιωτη σε ενα σημειο: Tα πανεπιστημια μας δεν βαλονται "αδικα". Οποιοσδηποτε (υποθετω και ο Κος Μπαμπινιωτης) εχει επισκευτει σοβαρα και πραγματικα πανεπιστημια του εξωτερικου, θλιβεται οταν βλεπει την πραγματικη καταντια του ελληνικου πανεπιστημιου, με ευθυνη ολων μας. Αξιζει να καλειται "Πανεπιστημιο" ενας χωρος που ειναι αφισοκολλημενος με κομματικες μπουρδολογιες, με τραπεζακια, βρωμια, με φοιτητες/κομματοσκυλα 40 χρονων που δεν εχουν δουλεψει ποτε στην ζωη τους, με αδιαφορια, μιζερια, διαφθορα, καταληψεις και "ασυλο"? Ολα αυτα σε ενα σοβαρο πανεπιστημιο απλα δεν υπαρχουν. Φανταζουν τελειως εξωπραγματικα. Και φυσικα η ευθυνη ειναι ολων, οπως και για την σημερινη κατασταση της Ελλαδας: των κομματων που δεν φροντισαν να μπει ταξη εδω και 30 χρονια, των καθηγητων που ανεκτηκαν και συντηρουσαν την ολη κατασταση, των φοιτητων που ανεκτηκαν μια μειοψηφια να τους κανει το βιο αβιωτο και να τους κλεινει το πανεπιστημιο με το ετσι θελω και ολων εμας που πληρωναμε για αυτο το χαλι. Επιτελους, φτασαμε στο σημειο μηδεν. Απο εδω και περα σιγουρα δεν μπορει να γινει χειροτερο κατι, αλλα μονο καλυτερο.
    Αντωνης
    απάντηση1814
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Δυστυχώς οι ανησυχίες δεν θα διαψευσθούν | 28/08/2011 14:24
    Είναι χαρακτηρίστικό ότι ένας άνθρωπος με μεγαλύτερη εμπειρία διοίκησης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από όση όλοι οι άλλοι μαζί ΔΕΝ περιέλαβε την συμμετοχή εξωτικών στα θετικά, αλλά τηρεί στάση αναμονής, περιέλαβε όμως στα αρνητικά ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ σημεία που έχουν συγκεντρώσει την αντίδραση τής ακαδημαϊκής κοινότητας και τα οποία είναι θεμελιώδη στοιχεία της φιλοσοφίας του νέου νόμου, που μπορεί να αναδειχθούν πολύ πιό σημαντικά, στην πράξη, από τα θετικά του (με τα οποία, παρά τα περί του αντιθέτου διαδιδόμενα, η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν διαφωνεί). Φοβούμαι ότι αν ήταν σήμερα πρύτανις, με την ευθύνη να ομιλήσει εκ των προτέρων, κάποιοι θα τον είχαν πει και αυτόν Λουμίδη (γιατί και ο κ. Μυλόπουλος, επί της ουσίας, περίπου τα ίδια αρνητικά τόνισε), κουβέντα πάντως που η υπουργός δεν ετόλμησε να ξεστομίσει, αντίθετα μίλησε γιά ήθος ακόμη και τις στιγμές τών μεγαλυτέρων αντιρρήσεων (έτσι δεν γράφει η εφημερίδα εδώ: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=416654
    Λουμίδης
    απάντηση4111
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    @Nick | 28/08/2011 13:27
    Μη συγκρίνεις ανόμια πράγματα. Ο Μπαμπινιώτης είναι καταξιωμένος επιστήμονας με μεγάλο ερευνητικό, διδακτικό και διοικητικό έργο. Ο Λουμίδης ειίναι ένα φιλόδοξος συνδικαλιστής-πολιτευτής που καταστρέφει την ουσία και την εικόνα του ΑΠΘ. Ουδεμία σχέση μεταξύ των δύο.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση30125
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    comme ci, comme ça | 28/08/2011 12:58
    Ο κύριος τέως Πρύτανης δεν έχει ενημερωθεί για τις τελευταίες τροποποιήσεις σε κάποια θέματα του νεοψηφισθέντα νόμου (εκτός και αν το άρθρο του είναι παλαιό και δημοσιεύτεται τώρα). Ως προς την κατάργηση "αχρείαστων" Πανεπιστημίων που εύχεται, τι μπορεί να πει κανείς, μένω άναυδος... Τον ενοχλεί επίσης το γεγονός ότι ο θεσμός του Πρύτανη, ελέω του Συμβουλίου Διοίκησης, δεν θα έχει πλέον ελευθερία κινήσεων (ασυδοσία και διαφθορά)... Συμφωνώ πάντως με την διαπίστωση ότι ο νέος νόμος έχει και θετικά και αρνητικά σημεία. Το μπαλάκι πέφτει τώρα στους καθηγητές να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα για την σωστή εφαρμογή του. ΥΓ: οι διαμαρτυρίες, καταλήψεις και τα συναφή θα είναι εις βάρος των φοιτητών
    n
    απάντηση6231
     
     
    ΤΟ ΜΕΓΑ ΠΛΗΘΟΣ, ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ | 28/08/2011 11:30
    Το προηγούμενο ακαδ. έτος το Υπουργείο Παιδείας αναζήτησε πλείστα όσα στατιστικά στοιχεία, τα οποία, πιστεύω ότι έχουν αποσταλεί από όλα τα Ιδρύματα. Εν συντόμω καταγράφονται και στις εσωτερικές αξιολογήσεις και εκθέσεις των Τμημάτων από τις ΟΜΕΑ-ΜΟΔΙΠ, που λειτουργούν από το 2007, όσο και από τις εκθέσεις της ΑΔΙΠ (μαύρα μάτια κάναμε αναμένοντες τους εξωτερικούς αξιολογητές- απ᾽ ό,τι εικάζεται θα προσέλθουν για την αξιολόγηση του νέου νόμου στο τέλος της τετραετίας). Μέσω του έργου των ΜΟΔΙΠ, θα μπορούσε το Υπουργείο να εξαγάγει μερικά απλά στοιχεία για το πλήθος των φοιτητών και τη δυνατότητα υλοποίησης του καθημερινού εκπαιδευτικού έργου, συγκρίνοντας αριθμό φοιτητών, χωρητικότητα αιθουσών σε έδρανα, όχι απλά καθίσματα (κάπου πρέπει να αναποθέσει ο φοιτητής την τσάντα, το βιβλίο και τον υπολογιστή του), αριθμό μελών ΔΕΠ (έστω με 10ωρη διδασκαλία- κάποιοι έχουν μεγαλύτερο ωράριο) σε ένα εύρος ωρολόγιου προγράμματος 8 πμ./10μ.μ., μία λειτουργία που επισυμβαίνει σε κάθε εξεταστική με μόνο δίωρη/τρίωρη χρήση του κάθε εξαμήνου. (Μία ιδέα περί του πλήθους θα μπορούσε να πάρει και από την ημέρα των φοιτητικών εκλογών, στις οποίες προσέρχεται κατά τεκμήριο το 1/10 των ενεργεία και των επί πτυχίω φοιτητών). Σ᾽ αυτή την πράξη θα έπρεπε να υπολογίσει και την απαίτηση της διδασκαλίας της ξένης γλώσσας σ᾽ όλα τα εξάμηνα (και όχι βέβαια σε ακροατήρια 200, 300 φοιτητών). Σημειώνω ότι σε κάποιες σχολές έχει καταργηθεί πλήρως η ξένη γλώσσα, λόγω ελλείψεως ΕΕΔΙΠ Ι, ενώ αρκετοί ΙΔΑΧ καλύπτουν αυτήν την ανάγκη στοιχειωδώς για τα τέσσερα πρώτα εξάμηνα. Κι αφού ώς τώρα το Υπουργείο μιλούσε περί των «καρεκλών» των πρυτάνεων, τώρα, ελπίζω, να διασκέπτεται για τα έδρανα των φοιτητών, ώστε να μην ανατραπεί εν τη πράξει η εθνική συναίνεση, που σε μένα- λάθος να κάνω, να επιτιμηθώ όχι με 33 μετάνοιες αλλά με 60 (όσες και τα χρόνια) και έτι πλέον- θύμισε το αλισβερίσι φοιτητικών παρατάξεων για το ποιός θα «πάρει» πρόεδρο και ποιός γραμματέα. Εκτός κι αν έχει συμβεί ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ. Είθε!
    Δέσπω Αθ. Λιάλιου
    απάντηση12540
     
     
     
    Ρεαλιστικα και ήρεμα | 28/08/2011 08:31
    Τουλάχιστον ο Κος Μπαμπινιώτης έκανε μια ρεαλιστική και ήρεμη ανάλυση του νέου νόμου και ανέδειξε τις καλές και τις κακές πλευρές του. Δεν εξέφρασε ολική άρνηση και δεν επεδόθη σε κραυγές και απειλές για το τι μέλλει γενέσθαι όπως ο συνάδελφος Λουμίδης και οι διάφοροι συνδικαλιστές συνάδελφοι του. Κανένας νόμος και κανονισμός για την παιδεία δεν είναι τέλειος από την γέννηση του. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι των οποίων συμφέροντα και αρμοδιότητες που θίγονται , θα υπάρχουν απρονοησίες .Αυτό που θα πρέπει αν σκεφτούμε είναι αν τα συν του νόμου υπερταιρούν των πλην, και κατά την γνώμη μου αυτό συμβαίνει. Τα όποια λάθη και στρεβλότητες που θα αναδειχθούν στην πράξη με την εφαρμογή του νόμου μπορούν να επανεξεταστούν.
    Nick
    απάντηση9347
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων