από metereologos.gr
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2018
 
 

Συνομιλώντας με τους διπλανούς μας

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Από μια ορισμένη οπτική γωνία, ό,τι αντιμετωπίζει η χώρα μας και κατά το τρέχον έτος, και θα βαρύνει τουλάχιστον τη δεκαετία που θα επακολουθήσει, χαρακτηρίζεται «κρίση υπερχρέωσης», εν μέσω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης. Κατά το 2009 το δημόσιο χρέος ξεπέρασε τα 300 δισ. ευρώ, με σχεδόν τα δύο τρίτα αυτού του ποσού να αποτελούν δάνειο της τελευταίας πενταετίας. Οταν δηλαδή, εντελώς ενδεικτικά, υπήρξαν ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις για το τραπεζικό κεφάλαιο που γνώρισε μια νέα περίοδο κερδοφορίας. Για παράδειγμα, μειώθηκε ο συντελεστής φορολόγησης των κερδών από 32% σε 29%. Ως προς το εφοπλιστικό κεφάλαιο, οι πλοιοκτήτες κρουαζιεροπλοίων απαλλάχθηκαν από τις εργοδοτικές εισφορές προς το ΝΑΤ, αλλά και οικειοποιήθηκαν τις παρακρατηθείσες εισφορές των εργαζομένων. Στο βιομηχανικό κεφάλαιο μειώθηκαν από το 35% στο 25% οι συντελεστές φορολόγησης στα κέρδη των επιχειρήσεων. Και όλα αυτά όταν το κράτος παραμένει σπάταλο και διεφθαρμένο, χωρίς να μεριμνά για τον περιορισμό- τουλάχιστον - της «φοροαπαλλαγής» και της «φοροδιαφυγής», που συνήθως συμβαίνει με τους ελεύθερους επαγγελματίες μεσαίων και κυρίως ανωτέρων εισοδημάτων.

Και τώρα που μεγεθύνεται η δυσκολία ανεύρεσης δανεικού χρήματος σε χαμηλή τιμή; Βαφτίστηκε δημοσιονομικό «νοικοκύρεμα» το «άλλος χρωστάει και άλλος πληρώνει». Οι χαμηλόμισθοι του Δημοσίου από φτωχοί γίνονται φτωχότεροι. Οι μισθοί και οι συντάξεις τους όχι μόνον δεν παρακολουθούν τη ραγδαία αύξηση του τιμαρίθμου, αλλά και περικόπτονται δραστικά μηνιαίως και σε ό,τι ονομάστηκε 13ος και 14ος μισθός. Επιπρόσθετα, η έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) τους πλήττει καίρια, σε συνδυασμό με τη μείωση των κρατικών δαπανών για την υγεία, την εκπαίδευση και την ασφάλιση. Ο,τι δηλαδή προεξοφλεί ένα καταναλωτικό κοινό με μειωμένη αγοραστική δύναμη απέναντι στην όποια ευαγγελιζόμενη «ανάπτυξη».

Μπορούμε να πλησιάσουμε τρεις ιδιαίτερες κατηγορίες της κορυφής των μεσαίων εισοδημάτων, από τις οποίες βέβαια προκύπτουν τα «golden boys» του μορφωτικού και πολιτικού «κεφαλαίου». Στους κόλπους των εκπροσώπων του μορφωτικού κεφαλαίου και στο περίγραμμα της πολυδιαφημιζόμενης «κοινωνίας της γνώσης» θα μπορούσαν να οριοθετηθούν οι εξής τουλάχιστον υποκατηγορίες των μελών ΔΕΠ. Η πρώτη αφορά τους «πολυθεσίτες»: γιατροί, νομικοί, οικονομολόγοι, μηχανικοί, πληροφορικοί, χημικοί και κάποιοι πολιτικοί επιστήμονες, κατά τα άλλα «πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης». Η δεύτερη περιλαμβάνει τους «ερευνοδίαιτους» οι οποίοι εδώ και λίγους μήνες, με νομοθέτημα της παρούσης κυβέρνησης, δεν έχουν «πλαφόν» στις επιπρόσθετες αποδοχές τους μέσω της Επιτροπής Ερευνών ή του Ειδικού Λογαριασμού. Στους υπόλοιπους, οι οποίοι είναι πράγματι οι περισσότεροι, εντάσσονται και όσοι/ όσες κάνουν καλά τη δουλειά τους, με το ερευνητικό, διδακτικό και διοικητικό έργο που προσφέρουν χωρίς καμία υπερωριακή ή άλλη αμοιβή. Σε αυτούς τους τελευταίους κρίνεται μάλλον υπερβολική η κατά περίπου 20% ως 30% περικοπή της μισθοδοσίας τους. Η τυχόν διαμαρτυρία τους θα μπορούσε να εκληφθεί κυρίως ως απόπειρα απόσεισης της συνεπακόλουθης κοινωνικής απαξίωσης του έργου τους ως δημοσίων λειτουργών.

Ερχομαι, τέλος, στο πεδίο του πολιτικού κεφαλαίου και ιδίως στη νομοθετική εξουσία. Χρόνια τώρα διέπει τους βουλευτές ένα πλασματικό «πόθεν έσχες» που δεν συνεπάγεται την απάντηση στο ερώτημα πότε και πώς αποκτήθηκε η κινητή και η ακίνητη περιουσία τους. Η βουλευτική «αποζημίωση» παραμένει απολύτως ικανή για να καλοζούνε και ανεπάγγελτοι και να σχηματίζουν περιουσία, τουλάχιστον αυτή που «φαίνεται». Παρά το αναγγελθέν 5% περίπου των περικοπών κάποιων «επιδομάτων», τούτο αντισταθμίζεται από τη συμμετοχή τους σε σειρά επιτροπών (η τηλεόραση της Βουλής αποδεικνύει την «αθρόα» παρουσία τους). Τα προνόμια- δωρεάν αεροπορικά εισιτήρια πρώτης θέσης, διαμονή σε ξενοδοχεία της πρωτεύουσας, υπάλληλοι αποσπασμένοι (ακόμη και εκπαιδευτικοί), τηλέφωνα, φύλακες, οδηγοί, κτλ.- διατηρούνται στο ακέραιο, καθώς επίσης και η στελέχωση των γραφείων τους, στους τόπους εκλογής τους και στην Αθήνα. Μάλιστα, «σύμβουλοί» τους- συχνά νεοσσοί στην πολιτική σκηνή και εκκολαπτόμενοι διάδοχοί τους, ακόμη και με ένα πτυχίο στο χέρι- ξεπερνούν ως προς τις μηνιαίες καθαρές αποδοχές τις αντίστοιχες του αναπληρωτή καθηγητή.

Δεν θα ήθελα να αφήσω απέξω τους «καλλικρατικούς» άρχοντες. Ούτε τη δικαστική εξουσία. Μόνο που θα έπρεπε να συλλέξω περισσότερα στοιχεία για τα προσόντα των λειτουργών της: πόσοι διαθέτουν μόνο πρώτο πτυχίο χωρίς μεταπτυχιακά διπλώματα, διδακτορικό, συγγραφικό έργο, συμμετοχή σε επιστημονικά συνέδρια, αρκούμενοι στην αρχική ετήσια παρακολούθηση της Σχολής Δικαστών. Ακόμη, απομένει να διακριβώσω την πληρότητα των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων ως προς τις αποφάσεις των νομικών οργάνων. Και τέλος να επαληθεύσω αν όντως αμείβονται διπλάσια από τα μέλη ΔΕΠ, και πέρυσι και εφέτος. Ισως έτσι θα με βοηθούσε να σταθμίσω τι σημαίνει «αδέκαστος» και με «κλειστά μάτια» ως προς τη δεκάτη των απολαβών τους. Τουτέστιν, αν για την αποζημίωσή τους και τα τυχόν επιδικασθέντα αναδρομικά, μέσω του «Μισθοδικείου», δεν δίνουν δεκάρα...

Ο κ. Παναγιώτης Νούτσος είναι καθηγητής της Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ | 31/07/2011 15:34
    Γεια σας Ο κ καθηγητής μεταξύ άλλων σωστών γράφει ότι τα δάνεια 2004-9 είναι τα 2/3 των συνολικων δανείων Στο παρόν τεύχος όμως έχετε και τις επιστολές του κ Δούκα που λέει ότι το χρέος το 2004 ηταν 200 δις και το 2009 300. Αυτά δεν συμβαδίζουν με τους υπολογισμούς εου κ καθηγητή. Βέβαια τα νούμερα όπως ξέρουμε μπορούν να ιδωθούν με διάφορους τρόπους. Ετσι για το δημόσιο χρέος μπορούμε να πάρουμε η απόλυτους αριθμούς η ποσοστό του ΑΕΠ. Επίσης μπορούμε να υπολογίζουμε η όχι και τα έτη που υπάρχουν 2 κυβερνήσεις διαφορετικών κομμάτων οπως το 2009(2003,1981) Οι αριθμοί αυτων των ετών δεν είναι αναγκαστικά αντιπροσωπευτικοί γιατί οι ΄επόμενες κυβερνήσεις κάνουν δαπάνες έτσι ώστε να τα ρίξουν στις προηγούμενες Θα προσπαθησω να δώσω μερικά στοιχεία από όλες τις πλευρές βασιζόμενος στο οικονομικό επιμελητήριο της 'Ελλάδος http://www.scribd.com/doc/46573119/ Αν λαβουμε υπόψι το ποσοστό του ΑΕΠ τότε 1974 ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ Ν.Δ 20,8% 1980 Ν,Δ 22,3% 1981 Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ 26,5% 1988 ΠΑΣΟΚ 61,1% ΑΠΟ 1988 -90 ειναι μπλεγμένα με οικουμενικές Ν,Δ-Αριστερά και δεν τα αναφέρω. 1992 Ν.Δ 78,4% 1993 Ν,Δ και ΠΑΣΟΚ 98,3% 2003 ΠΑΣΟΚ 97,3% 2004 Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ 98,6% 2008 Ν,Δ 99,5% 2009 Ν,Δ και ΠΑΣΟΚ 115,1% Αν λοιπόν δούμε αυτα τα στοιχεία για τα πριν το 2004 που δεν αναφερονται στο άρθρο του κ καθηγητή δεν θα κάνω σχόλειο όμως όλοι μπορούν να δουν πότε αυξήθηκε πολυ το χρέος Για μετα το 2003 απο 2003-8 αμεταβλητο το 2009 αυξήθηκε(2009 Ν,Δ και ΠΑΣΟΚ) Παρομοια μπορουμε να συμπερανουμε και αν δουμε απόλυτους αριθμούς Έτσι απο 1994-2003 (μονο ΠΑΣΟΚ) απο 26,2 πηγε σε 167,7(6,5 φορες πάνω) και απο2005-8(μονο Ν.Δ) απο 195 σε 237(22% πάνω) Ουτε Ν.Δ ουτε ΠΑΣΟΚ ΑΛΗΘΕΙΑ Σας ευχαριστώ ΔΗΜΗΤ
    ΔΗΜΗΤ
    απάντηση00