από metereologos.gr
Σάββατο 21 Ιουλίου 2018
 
 

Ελλάς Εγκλωβισμένων Ελλήνων Ευρωπαίων Εκβιαζόμενων Εκβιαστών

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η ηγεσία του πυρήνα της Ευρωζώνης πριν ένα χρόνο μας έθεσε σε τελευταία ανάλυση το εκβιαστικό δίλημμα έναντι των δανείων: Η Ύφεση και Παγίδα του Χρέους ή άμεση στάση πληρωμών, χρεοκοπία και τελικά έξοδος από το ευρώ σε συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης, φτώχειας και χάους. Η δημοσιονομική προσαρμογή με τους προβλεπόμενους εξωπραγματικούς ρυθμούς δίχως πλέον τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος για γρήγορη ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, δίχως αντισταθμιστικά νομισματικά και επενδυτικά διεγερτικά, δίχως ένα πανευρωπαϊκό αναπτυξιακό «Σχέδιο Μάρσαλ», μοιραία οδηγεί σε βαθιά ύφεση, στην κατάσταση που όσο αγωνίζεσαι να μειώσεις το χρέος αυτό αυξάνει και μεγαλώνει επικίνδυνα το σχίσμα Βορρά - Νότου στην ευρωζώνη.

· Η ΕΚΤ, που κατά τα άλλα υπήρξε μέχρι σήμερα αρκετά υποστηρικτική, έθεσε άλλο εκβιαστικό δίλημμα: ή εγκαταλείπετε τις σκέψεις για μια οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του χρέους ακόμα και ήπια και συναινετική, ή κόβω την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες με ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα και συνεπώς σας οδηγώ άμεσα σε χρεοκοπία. Άλλωστε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση πρόφτασαν και δαιμονοποίησαν εκ των προτέρων ένα έγκαιρο συνολικό αναπρογραμματισμό του χρέους υπό την ομπρέλα του «Ταμείου Διάσωσης», πριν αυτό προσεγγίσει το κρίσιμο όριο του 150 - 170% του ΑΕΠ.

· Η Ελληνίδα Επίτροπος αποκάλυψε κατά λάθος τον εκβιασμό που κυοφορείται σε ορισμένους τουλάχιστον κύκλους της ευρωκρατίας: ή αποδέχεστε όλους τους όρους των δανειστών ή μεθοδεύουμε την έξοδο σας από το ευρώ. Πράγμα που ενίσχυσε τον αδικαιολόγητο πανικό των καταθετών.
· Τα κοινοβούλια και ίσως και η «αγανακτισμένη» κοινή γνώμη της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας μας υπαγορεύουν: ή δέχεστε μια εξουθενωτική λιτότητα ή δεν εγκρίνουμε το νέο δάνειο και συνεπώς σας οδηγούμε σύντομα στη χρεοκοπία.

· Ισχυρές ομάδες επιρροής στην Ελλάδα σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα θέτουν το εκβιαστικό δίλημμα: ή διατηρείτε άθικτα όλα τα δεδομένα και τις συνήθειες της εποχής της «φούσκας» των δανεικών και του χρέους-τέρας Φρανκεστάιν σε βάρος των κορόιδων ή ρισκάρουμε να προκαλέσουμε χάος και την άμεση χρεοκοπία της χώρας. Ενώ ύποπτα κυκλώματα συμφερόντων που μέσα στο χάος θέλουν να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ή επιδιώκουν να αγοράσουν φθηνά την Ελλάδα της δραχμής, με τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό αστόχαστα πριμοδοτούν τη χρεοκοπία της χώρας.

·Ο ηγετικός πυρήνας της κυβέρνησης που αγνόησε με επιδεικτική αλαζονεία όλες τις έγκαιρες προειδοποιήσεις κινδύνου και ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο εμπιστοσύνης καθώς και η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης της οποίας η κυβέρνηση οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και τώρα τυχοδιωκτικά νοιάζεται μόνο να κάνει «ταμείο» εν μέσω χρεοκοπίας, αντί να πάρουν από κοινού μια ύστατη καταλυτική αξιόπιστη πρωτοβουλία για τη σωτηρία της χώρας, συνεχίζουν τα γνωστά προσχηματικά και μεταθέτουν το βάρος της ευθύνης των εξελίξεων αποκλειστικά στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ: ή υιοθετείτε άκριτα το εκάστοτε τσαπατσούλικο σχέδιο δίχως κανένα λόγο στην ακολουθούμενη διαπραγματευτική τακτική ή στις συνθήκες της ασταθούς ισορροπίας εντός και κυρίως εκτός της χώρας χρεώνεστε κάθε «στραβή», με ή χωρίς εκλογές, που μπορεί να ενεργοποιήσει την αλυσιδωτή αντίδραση της χρεοκοπίας με καταστροφικές συνέπειες για το βιοτικό επίπεδο του λαού μας, τη γεωπολιτική θέση της χώρας και την αναπόφευκτη βαλκανιοποίηση της.

Πλατείες: τελευταία ευκαιρία ή τελική πράξη του δράματος

Η αναμενόμενη, απρόβλεπτη για άλλους, απότομη ανάδυση του λαϊκού παράγοντα που κατακλύζει τις πλατείες, πέρα και πάνω από τις παλιές διαχωριστικές γραμμές, δίνει μια τελική ευκαιρία για τη μεταβολή του πολιτικού σκηνικού και αντικειμενικά θέτει το κλασσικό ερώτημα της Σφίγγας της Ιστορίας: υπάρχει μέσα σε αυτή τη σύγχυση και τον πανικό «κάποιος» - μια κυβέρνηση ευρείας εμπιστοσύνης - που να πει όλη την αλήθεια στο λαό; Να τον πείσει ότι στο κακό που μας «βρήκε» υπάρχει ένα πολύ χειρότερο κακό που μπορούμε να το αποφύγουμε όλοι μαζί και πως είναι προτιμότερο με αναλογικότητα και δικαιοσύνη να θυσιάσουμε τώρα κάτι για να μη χάσουμε αύριο τα πολλαπλάσια; Να εμπεδώσει την ασφάλεια στους καταθέτες και τους επενδυτές; Να επαναδιαπραγματευθεί σε κοινή θέα μερικά οριακά αλλά πολύτιμα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας σημεία της δανειακής συμφωνίας; Να εξασφαλίσει το νέο δάνειο ώστε να αγοράσουμε χρόνο μέχρι να γίνει εφικτός ο οριστικός πολιτικός διακανονισμός του χρέους, η συγκέντρωση και ο αναπρογραμματισμός του υπό την ομπρέλα του νέου «Ταμείου Διάσωσης» με παράλληλη έκδοση εγγυητικού ευρωομολόγου και συνεπώς η πολιτική αναδιάρθρωση του χρέους να σημάνει ταυτόχρονα ένα μεγάλο βήμα στην ίδια την πολιτική αναδιάρθρωση της ευρωζώνης. Υπάρχει; Ένα χρηματοπιστωτικό στοίχημα μπορούμε να το μεταστρέψουμε σε μεγάλο πολιτικό στοίχημα.

Η Ελλάδα θα μείνει τουλάχιστον μια πενταετία ακόμα εκτός των αγορών και συνεπώς πρέπει να δείξει αντοχή και καρτερία στο παιχνίδι της αναβολής και της αναμονής που υιοθέτησε η προβληματική ηγεσία της Ευρωζώνης. Δεν πρέπει, σε αυτό το παιχνίδι, να «σπάσουμε» πρώτοι από αυτοκαταστροφική ανυπομονησία. Η Ελλάδα, εφόσον είναι συνεπής με τις εύλογες υποχρεώσεις της, δεν είναι γυμνή από διαπραγματευτικά μέσα. Συνδέεται με δόγμα της αμοιβαίας «πυρηνικής» καταστροφής με την ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία. Αν την εγκαταλείψουν αβοήθητη, το χρέος της είναι πιο πολύ μεγάλο και η ενδεχόμενη χρεοκοπία της μπορεί να πυροδοτήσει τη «δεύτερη μεγάλη βουτιά» στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία. Αυτός ο υπονοούμενος «εκβιασμός» πρέπει να αιωρείται πάνω από τα διαπραγματευτικά τραπέζια.

Το σενάριο που ίσως φαίνεται να έχει καταλήξει η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης "πρώτα ψήφιση του Μνημονίου ΙΙ και μετά πολιτικές πρωτοβουλίες" δεν είναι πλέον βιώσιμο. Εδώ και τώρα πρέπει να αναληφθεί καταλυτική πρωτοβουλία και να αφαιρεθούν τα γελοία προσχήματα του Σαμαρά για πέντε μονάδες διαφορά στους φορολογικούς συντελεστές, που μέσα στην κατάσταση της γενικής αβεβαιότητας έχουν ασήμαντη έως μηδενική πρακτική σημασία για την ανάπτυξη, και να αντικατασταθούν οι δεκάδες φορολογικοί νόμοι με ένα σύντομο νόμο το πολύ 20 σελίδων με δέσμευση εφαρμογής του τουλάχιστον για μια δεκαετία. Επιτέλους οι πολιτικές ηγεσίες κάντε κάτι τολμηρό που να ξεπερνά τις πολιτικές πρακτικές των τελευταίων δεκαετιών. Διαφορετικά πάρτε το ρίσκο, εν μέσω κρίσιμων διαπραγματεύσεων στην Ευρωζώνη, ρευστοποίησης και αμορφίας των πολιτικών συσχετισμών, να οδηγήσετε άμεσα τη χώρα σε εκλογές με πραγματικές κι όχι μυθιστορηματικές προγραμματικές ατζέντες για τη σωτηρία και την επανεκκίνηση της χώρας.

Σύντομα θα γνωρίζουμε αν οι πλατείες της Ελλάδας που τις χαιρετίζουμε ολόψυχα θα είναι η μαγιά για μια ριζική ανανέωση του πολιτικού σκηνικού ή απλώς προαναγγέλλουν την τελική πράξη του δράματος μέσα από μια χαρούμενη διονυσιακή γιορτή αυτοκαταστροφής και συλλογικής αυτοκτονίας. Οι πλατείες γέμιζαν και το 1909-10 της εθνικής αναγέννησης αλλά γνώρισαν την κορύφωση του παραληρηματικού ενθουσιασμού τους και λίγο πριν την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτή η τραγωδία έχει παιχτεί κάμποσες φορές στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (20)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ | 07/06/2011 13:21
    Διαβάζουμε καθημερινά συνεντεύξεις και σχόλια από τις Κυβερνήσεις του Ευρωπαϊκού Βορρά για το πόσο θα πρέπει να τιμωρηθούμε και πόσο σκληρά θα πρέπει να είναι τα μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν για να μας δώσουν την τοκογλυφική οικονομική βοήθεια. Θέλοντας να βοηθήσω την Κυβέρνηση να ικανοποιήσει αυτήν την απαίτηση έσπασα το κεφάλι μου και τελικά βρήκα ένα τρόπο για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις και να ταιριάζει στα γούστα των ψηφοφόρων του βορά. Να δημιουργήσουμε ένα τεράστιο στρατόπεδο που να χωράει όλη την Ελλάδα και έτσι και να τιμωρηθούμε και συγχρόνως να ανεβάσουμε και την Βιομηχανική μας παραγωγή κυρίως στην παραγωγή σαπουνιού. Μεγάφωνα θα παίζουν όλη την ημέρα ρομαντικές μελωδίες. Άλλωστε Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ.
    g.diamandis
    απάντηση43
     
     
    ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ; | 07/06/2011 11:10
    Εφ' όσον κ. Ανδρουλάκη συμφωνείτε ότι έχουμε ακόμη,έστω αιωρούμενο, το επιχείρημα ότι η πτώχευσή μας θα έχει επώδυνες επιπτώσεις και στους Ευρωπαίους, γιατί δεν το αξιοποιούμε; Τα όποια εισπρακτικά μέτρα που θα πάρει η Κυβέρνηση δεν θα είναι τα τελευταία γιατί απλούστατα θα οδηγούμαστε σε μεγαλλίτερη ύφεση. Συνεπώς η προτεινόμενη επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου και έχει βάση αλλά και επιβεβλημένη είναι. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο θα συμφωνείτε νομίζω ότι είναι η Εθνική συνεννόηση και σοβαρότητα. Πρέπει λοιπόν να πιέσουμε όλοι μας σε μια τέτοια κατεύθυνση συνεννόησης των κομμάτων. Το να ζητάμε αυτή την ώρα εκλογές ή να καταναλωνόμαστε σε ανούσιους αφορισμούς, δεν οδηγεί πουθενά. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΠΟΝΗΘΕΙ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ.
    xristos
    απάντηση30
     
     
    αναπτυξη | 07/06/2011 06:50
    Τα έθνη κράτη έχουν σχεδιαστεί για να μην πεθαίνουν. π.χ ένα αρβανίτης είχε στα Σπάτα 100 στρέμματα το εγγόνι του, εαν θεωρήσουμε ότι όλα τα άλλα παραμείνουν αμετάβλητα, θα έχει το 1/3 της περιουσίας λόγω των φόρων κληρονομιάς. Στο παραδειγμα αυτό δεν αναφέρω τους άκληρους. Με άλλα λόγια, το νεο σχέδιο Μαρσαλ πρέπει να έρθει από την Ελλάδα. Υπάρχει ανεκμεταλευτη δημόσια περιουσία. Αυτη πρέπει να χωριστεί και να δωθεί στους έλληνες ανέργους. Και με την Μικρασιατική καταστροφή το ίδιο έγινε. Λογου του ότι ζούμε στο 2011, και η γεωργική παραγωγη ή οποιαδήποτε άλλη παραγωγή χρειάζεται κεφάλαια να δημιουργηθεί ενα adventure capital με συμμετοχή ιδιωτών χωρίς κανένας πολιτικός να παρεμβαίνει. Καινοτόμες εξαγωγικές ιδέες υπάρχουν και αρκετή περιουσία προς ανάπτυξη. Όλα αυτά τα λέω γιατι νομιζω ότι ή λυση βρισκεται στην πώληση της δημοσιας περιουσίας. Και εάν δεν μπορεί να πουληθεί ας δωθεί δωρεάν στους ανέργους. Το ελληνικό κράτος μετά από δύο γενιές θα τα ανακτήσει πάλι. Η πώληση της δημόσιας περιουσίας με την μείωση του κράτους είναι τα απαραιτιτα συστατικά που χρειάζεται η σημερινή γεννια.
    ys
    απάντηση11
     
     
    μερικές παρατηρήσεις γύρω από τα 6 Ε του μίμη... | 06/06/2011 23:12
    τα εκβιαστικά διλλήματα του παρόντος δεν είναι και τόσο εκβιαστικά ούτε τόσο διλήμματα, εκφρασμένα από τη σκοπιά του παρελθόντος που βοήθησε να προκύψουν. το παρελθόν διδάσκει ότι η θεσμική μορφή της ευρωζώνης θα ήταν ανασταλτικός παράγοντας σε περίοδο χρηματοπιστωτικής κρίσης με κοινό νόμισμα αλλά 15 διαφορετικά δημοσιονομικά μοντέλα και χαοτική γραφειοκρατία. μαθηματικός δεν είμαι, αλλά τα παίγνια μηδενικού αθροίσματος σε αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα (ελλείψει συνεργατικής, coordination νοοτροπίας στις ευρωπαϊκές οικονομίες) σε φάση συστιμικής κρίσης ενδέχεται να φτάσουν έως και αρνητικό άθροισμα, δηλαδή να χάσουν όλοι σημαντικά. παρόλα αυτά, οι ευρωπαίοι δίνουν 110 65 έως 100, δηλαδή 210 δις max σε δάνειο, το μεγαλύτερο στην ιστορία. που το δίνουν? σε μια "ανατολίτικη" τρόπον τινά χώρα από άποψη στρεβλών οικονομικών κινήτρων (αναξιοκρατία, οικονομία κατανάλωσης και φοροδιαφυγής, φούσκα ακινήτων, συντεχνιακές πρόσοδοι, κλειστά - προστατευμένα επαγγέλματα, μικρή μη καινοτόμος επιχειρηματικότητα όχι σύνθετων ή εξειδικευμένων υπηρεσιών, κράτος - πατερούλης και επιχειρηματίας και μεγάλες επιχειρήσεις δραστηριοποιημένες κυρίως σε δημοσία έργα με ελάχιστη εξωστρέφεια). τα κίνητρα αυτά ήταν ορθολογικά βάσει συγκυρίας, νοοτροπίας και πολιτισμικής ιδιομορφίας που ελαχιστοποίησαν το ρίσκο, με τη βοήθεια ενός εντελώς ακατάλληλου στην εποχή μας προστατευτισμού και άπειρων δανεικών. δυστυχώς για εμάς το μέσο βιομηχανικό - καπιταλιστικό πρότυπο των τελευταίων 200 ετών, παρά τα στραβά του και σε πάμπολλες παραλλαγές (με τελευταίες την κορέα και τις αναδυόμενες οικονομίες), οικοδόμησε ένα κατάλληλο κοινωνικό ή σπανιότατα κρατικό περιορισμό στο ασταθές και αδηφάγο ατομικό κίνητρο, χωρίς να αποτρέπει κεφαλαιακή συσσώρευση ή συσσώρευση γνώσεων και την αύξηση της παραγωγικότητας. Το παρελθόν δείχνει τις λύσεις μέχρι την επόμενη κρίση. ο ελάχιστος χρόνος και η ποιότητα του κινητήρα (ευρωπαϊκού και ελληνικού) δεν βοηθούν να αποφύγουμε το μοιραίο.χρειάζονται σοβαρές ηγεσίες και λαοί.
    γιάννης π.
    απάντηση11
     
     
    Η κρίση , η χρεοκοπία και .. η λύση | 06/06/2011 20:14
    Εγραφα στο Βήμα στις 14.1.2009 Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, το καπιταλιστικό σύστημα αντικατέστησε έντεχνα τη μόνη πραγματική αξία στην ελεύθερη αγορά, δηλαδή τον πλούτο που παράγεται από τη σωστή αμοιβή της εργασίας, με δανεικά και άδικους φτηνούς μισθούς για τους πολλούς (τους σκλάβους των 700 ευρώ) και εξωπραγματικές αμοιβές για τους λίγους (στελέχη και διοικητικά συμβούλια εταιρειών, μέτοχοι, golden boys, εταιρείες, τράπεζες), αντιγράφοντας έτσι τον πρώην σοσιαλισμό (να δουλεύουν οι πολλοί μόνο για να ζουν και τον παραγόμενο πλούτο να τον καρπούται η «νομενκλατούρα»). Ετσι δημιούργησε μια παγκοσμιοποιημένη νέου καπιταλιστικού τύπου πυραμίδα (οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι), πολύ χειρότερη της σοσιαλιστικής, με αναδιανομή του πλούτου από την εργασία των πολλών υπέρ των ολίγων, με φυσικό αποτέλεσμα την ολοσχερή κατάρρευσή της που ζούμε και θα ζήσουμε! Αλλά και ο Κέινς και ο Φρίντμαν, που πολλοί τους επικαλούνται ως διέξοδο στην κρίση, μιλούν για τους διαχειριστές-ρυθμιστές της αναδιανομής του πλούτου (κράτος ο μεν, τράπεζες και ελεύθερη αγορά ο άλλος) υποτιμώντας τη σπουδαιότητα που έχει η συνεχής και αντικειμενική αμοιβή της εργασίας. Εργαζόμενος ενεργός πολίτης και καταναλωτής ο άνθρωπος και όχι άνεργος ή κακοπληρωμένος, γιατί αυτό αργά ή γρήγορα οδηγεί σε κρίσεις (subprime loans) που- μαζί με τις αδυναμίες των ανθρώπων (απληστία) και των συστημάτων, όπως τράπεζες-δάνεια, οι διαχειριστές (κράτος ή τράπεζες) αδυνατούν να επιλύσουν! Το παγκόσμιο σύστημα λοιπόν και οι διαχειριστές του όφειλαν και οφείλουν να έχουν εξασφαλίσει εγκαίρως (πριν από την κατάρρευση του) τον παραγόμενο πλούτο για όλους γνωρίζοντας ότι το κακό σενάριο της μακροοικονομικής θεωρίας μιλάει για κατάρρευση και βίαιη ανακατανομή του πλούτου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για όλους μας (πόλεμοι, συγκρούσεις, δολοφονίες κτλ.). Ας ψάξουμε στην αρχαία Ελλάδα και στους έλληνες φιλοσόφους (π.χ., Σόλων-σεισάχθεια ή ακόμη και στη διδασκαλία του Χριστού - αγαπάτε αλλήλους) Το οικονομικό μοντέλο κλοπής της αμοιβής της εργασίας και αντικατάστασης του με δανεικά που σχεδίασαν και εκτέλεσαν οι εμπνευστές του, σε συνδυασμό με τον καταναλωτισμό και την απλυστία των ανθρώπων για τα υλικά αγαθά,εφθασε στο τελος του και οι διαχειριστές του αδυνατούν να επιλύσουν . Ο ιδρώτας της τίμιας εργασίας είναι πλούτος ,είναι διαχρονική αξία αναντικατάστατη ! Δεν μπορεί να αντικατασταθεί με δανεικά ,με μηχανές , με ομόλογα ,με CDS, με ανάπτυξη με φθηνά εργατικά ,φτώχεια και εξαθλίωση! Ολοι μιλάνε για ΑΝΑΠΤΥΞΗ και νέες θέσεις εργασίας , σωστά , αλλα θέσεις εργασίας που θα εξασφαλίζουν τη σωστή αμοιβή της για να μπορει ο εργαζόμενος να είναι και καταναλωτής ,διαφορετικά όλα τα προιόντα θα μενουν στο ράφι και οι ανθρωποι στο περιθώριο ! Το ακούτε αυτό εσεις από καποιο οικονομικό αναλυτή,ΔΝΤ,ΕΕ ,κυβέρνηση ! ΌΧΙ ,βεβαια ! Μας ενδιαφέρει πάνω από όλα να ξεπληρώσουμε τα χρέη μας , ποια χρέη μας ? Τα χρέη που εχουμε ολοι μας σε ατομικό,οικογενειακό,δημοτικό ,επιχειρηματικό και τελος κρατικό επίπεδο Από κακή αμοιβή,καταναλωτισμο,ακρίβεια,κακοδιαχείρηση,απλυστία και κλοπή του πλούτου μεσω των σύνθετων χρηματοοικονομικών προιόντων Και τα συσσωρευμένα χρέη δεν σβήνουν με νεα δανεικά και χρέη ή με την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και συγκέντρωση τους σε μάντρες (αυτοκίνητα) και απούλητα μπετά (σπίτια) περιμένοντας τους μελλοθάνατους αγοραστές! Σβήνουν με την Διαγραφή τους ( ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ) ! Και μη μου μειτε ότι αυτό δεν γίνεται ! Η Αμερική εχει τρισ χρεος και παράγει πολύ λιγότερα ,το ιδιο πολλές άλλες χώρες μαζι και η Γερμανία που γράφεται ότι εχει πλεόνασμα(αλλα παιρνει εκτακτα Μέτρα αυξησης των φόρων και μειώσεις των δαπανών) και η Ελλάδα μας στα 370 δις που θα ανεβαίνουν Η σεισάχθεια είναι εδώ και δεν θέλουμε να πουμε την αλήθεια ή την λεμε μ αλλα λόγια όπως πτωχευτικό δίκαιο για επιχειρήσεις και ιδιώτες, Αναδιαπραγματευση χρεών ,διαγραφή ανείσπρακτων οφειλών ! Οι τράπεζες μας δεν δανείζουν πια ( mea culpa) και στον πανικό τους βγήκαν από τα καταστήματα τους για να μαζεψουν ότι μπορεί και εχει ο καθένας μας Διαγράφοντας ταυτόχρονα τα υπόλοιπα -σωστή κίνηση - ουκ αν λάβεις παρα του μη εχοντος ! Η λύση λοιπόν ,αγαπητέ Μίμη , είναι η ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ! βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και επιταχύνεται ! Μεσα απ τις πλατείες θα σπάσουν οι ανίκανες πολιτικές χορδές και να αντικατασταθούν με νεες που θα μπορούν να συνθέτουν Μελωδίες και Εργα μιας ανώτερης συνειδητότητας,στα χερια πνευματικά φωτισμένων ανθρώπων , για τον αρμονικό πλανητικό συντονισμό μας μεσα στο απέραντο και αιώνιο Σύμπαν
    Kostas Fontoulis
    απάντηση50
     
     
    προτασεισ για να αποφυγουμε ενα νεο 1922 | 06/06/2011 20:03
    @Ανώνυμος Επειδή δεν έχω πρόβλημα να καταθέσω τις απόψεις μου ,πιστεύω ότι: Α)ΔΕΝ πρέπει να γίνουν εκλογές τώρα. Β)Πρέπει οι κύριοι Παπανδρέου και Σαμαράς να συμφωνήσουν να υποστηρίξουν συγκεκριμένο πρόσωπο για πρωθυπουργό. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παραιτηθεί ο κ. Παπανδρέου από τη θέση. Σκοπός θα είναι η μετάβαση της χώρας στην νέα εποχή και δέσμευση των δύο κομμάτων ότι θα στηρίξουν αυτό το σχήμα μέχρι και το τέλος της ΕΠΟΜΕΝΗΣ τετραετίας. Γ) Πρέπει να σχηματισθεί κυβέρνηση που τα οικονομικά υπουργεία να τα έχουν τεχνοκράτες τα δε υπόλοιπα να μοιρασθούν σε μία αναλογία 6/4 μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τώρα και μετά όταν θα γίνουν εκλογές το 2013 η αναλογία ανάλογα με το αποτέλεσμα. Δ) Θα πρέπει να προχωρήσουν κοινή συμφωνία για συντακτική Βουλή στην οποία να συζητηθεί ακόμη και η αλλαγή του Πολιτεύματος από Προεδρευόμενη σε Προεδρική δημοκρατία με παράλληλη την δημιουργία Γερουσίας.
    ale.
    απάντηση87
     
     
    κραυγή | 06/06/2011 20:03
    « Επιτέλους οι πολιτικές ηγεσίες κάντε κάτι τολμηρό ». Κατανοητή η κραυγή αλλά σε ποιον απευθύνεται; Ο Γ. Παπανδρέου είναι ένας συμπαθής, ίσως και ειλικρινής, άνθρωπος οποίος όμως είναι γνωστός για την αναποτελεσματικότητά του. Ο Α. Σαμαράς είναι η προσωποποίηση του πολιτικού αριβισμού, η "αριστερά" παραπαίει ανάμεσα στο λαϊκισμό και στα σταλινικά όνειρα και ο Καρατζαφέρης είναι προφανώς αναξιόπιστος. Μήπως στους πρυτάνεις που τόσο καιρό ροκάνιζαν τα χρήματα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα με μηδενική αποδοτικότητα; Ή στους ηγέτες που θα προκύψουν από τις πλατείες; Αυτό αναρωτιέμαι και θλίβομαι.
    crab
    απάντηση176
     
     
    Den eimaste ikanoi na sothoume | 06/06/2011 19:29
    To problima einai o idios o ellinikos laos, enas laos pou ta 190 xronia tis eluthetherias tou den exei na ypediksei tipote apolytos. Sygrinete mas me tous Ollandous, me ektasi oso h pelloponisos kai omos me mia oikonomia pou pantote stirizotane stin texnologia kai tin atomiki ykanotita tou ollandou. Gia pia atomiki ikanotita na milisoume stous ellines otan den einai se thesi oute ta skoupidia tous na diaxiristoun.
    Jannis
    απάντηση96
     
     
    το νέο 1922 έχει ήδη γίνει | 06/06/2011 19:26
    @ ale. - το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα και με ευχολόγια τίποτα δεν γίνεται. Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις σας περί διακομματισμού, δυστυχώς όμως και οι δύο τώρα φοβούνται να σκοτώσουν το κρατικομματικό τέρας που δημιούργησαν τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν υπάρχει διέξοδο, κι ας ζητάνε πολλοί εκλογές.
    ανωνυμος
    απάντηση94
     
     
    Σε ειχα για πιο εξυπνο Μιμη... | 06/06/2011 19:25
    Η εμπειρια μου ειναι οτι οι πιο μορφωμενοι εχουν την ηθικη υποχρεωση να καθοδηγουν αυτους που δεν ειναι η δεν ειχαν την ευκαιρια να γινουν το ιδιο. Εσυ και εγω,νομιζω,ανηκουμε στους πρωτους. Ετσι λοιπον πρεπει να πρατουμε το σωστο. Το 1994, στο πρωτο ταξιδι μου στην Ελλαδα απο οταν εφυγα το 77, ενας παπους με ρωτησε στο παρκο. Ο Κλιντον μας αγαπαει εμας τους Ελληνες ρε πατριωτη? Του ειπα λοιπον. Μας αγαπαει μεχρι εκει που ωφελουμε τα συμφερωντα των ΗΠΑ, γιατι προεδρος των ΗΠΑ ειναι,οχι της Ελλαδας. Αν δεν προσεξουμε το σπιτι μας,θα γινει χαλασματα και θα πεσει να μας πλακωσει. Οσο και να αγαπουσα την δραχμουλα μας,ολοι συμφωνουμε οτι η επιστροφη εκει ειναι καταστροφη. Εδω στο Αμερικα προσπαθουμε να ειμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΕΣ. Το τι πρεπει να γινη ειναι ξεκαθαρο. Και γινετε και περνει χρονο. Τελεια δεν γινετε. Υπαρχει μεγαλη καθυστερηση στην τιμωρια/συλλογη ολων τον φορων και φοροφυγαδων. Ειδικα απο τα ανωτερα στρωματα της "μορφωμενης" κοινωνιας,γιατρους,δικηγορους,καθηγητες,μηχανικους και παρα πολους δημοσιους υπαληλους. Οι ξενοι δεν φταινε και για αυτα ομως. Οταν καποιος προσπαθει να σε δωροδοκηση ΜΠΟΡΕΙΣ και πρεπει να το αρνηθεις. Πολλοι φταινε και ειναι Ελληνες. Εμεις τα καναμε εμεις θα τα φτιαξουμε. Οι ξενοι μας εξυπηρετουν,οικονομικα,με το αζημιωτο. Αλλα αυτη την στιγμη ομως το κρατος θελει στηριξη απο ολους. Θετικη. Οσο για την νεα φορολογια μας φερνει στα μετρα του υπολοιπου πολιτισμενου κοσμου. Πραγματικοτητα. Τελικα,αυτο που χρειαζετε η Ελλαδα ειναι τεχνολογικη και βιομηχανικη αναπτυξη, σταθερη φορολογικη πολιτικη και καλυτερη εργατικη/μισθολογικη πολιτικη που να μειωνει την δυναμη των σημερινων συνδικαλιστων. Ειμαι ιδεολογικα και οικονομικα σοσιαλιστης,αν αναρωτιεσε.
    Fotis Tsimboukakis,America
    απάντηση166
     
     
    Μη σε νοιάζει... | 06/06/2011 19:19
    Όταν τα καλοκαίρια οι ξένοι τουρίστες αγόραζαν μια φέτα καρπούζι (αντί για ολόκληρο) ο μεν μανάβης στραβομουτσούνιαζε, ενώ εμείς τους βλέπαμε σαν ούφο και με λίγη δόση συμπόνιας.Όταν το 2008 ο Καραμανλής μας έλεγε ότι έχουμε ισχυρή οικονομία και βλέπαμε στην τηλεόραση τους Γερμανούς εργάτες της Μερσεντές απλήρωτους, αισθανόμαστε μια περίεργη δύναμη και υπερηφάνεια .΄ Όταν ο Παπανδρέου μας μιλούσε για την πράσινη ανάπτυξη ,ένας παράξενος και υπέροχος σκανδιναβικός αέρας έπερνε τα μυαλά μας.Όταν ο Αλαβάνος έδινε το δαχτυλίδι στον Τσίπρα,ένας ούριος άνεμος έσπρωχνε το καράβι της πολύπαθης Αριστεράς μας... Και τώρα;Τι έγινε ξαφνικά;Ο Καραμανλής εξαφανίστηκε.Ο Παπανδρέου ,απ ότι φαίνεται,μετράει μέρες.Η Αριστερά έχει χάσει το μπούσουλα.Και στη γωνία ετοιμάζεται το νέο αστέρι:Ο Σαμαράς. Έτοιμος ,σαν από καιρό,να γκαζώσει την Ελληνική Οικονομία.Έτοιμος να μας ανεβάσει στ άστρα.Έτοιμος να πει τα μεγάλα ΟΧΙ .Έτοιμος για όλα. Ας του κάνουμε και αυτού το χατήρι .Ας μας πλανέψει στα γαλήνια νερά της αυταπάτης μας.Ας παίξει το παιχνίδι της αναβολής και της αναμονής,όπως λέει και ο Ανδρουλάκης.Ας χαρούν πάλι τα δεκάδες στελέχη του, που ανυπομονούν να αρπάξουν ο,τι έχει απομείνει από τις στρατιές και στρατιές των πρασίνων. Και συ αγανακτισμένε μην τρομάζεις....Δεν είναι η τελευταία σου ευκαιρία....Πάντα θα υπάρχει κι άλλη ...κι άλλη...Πάντα κάποιοι άλλοι θα νοιάζονται για σένα.Κάποιοι θα σου κλείσουν πονηρά το μάτι,κάποιοι θα σε κανακεύουν ,όπως τώρα ,καλή ώρα....
    Γαντζίας Μάκης
    απάντηση273
     
     
    ΣΥΜΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ | 06/06/2011 19:07
    Η μόνη λύση είναι οι εκλογές και η συγκυβέρνηση με Σαμαρά, αφού τόσο πολύ το θέλει. Ένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και να έχει το άλλο να κάνει αντιπολίτευση. Μια αντιστροφή των ρόλων είναι αδιανόητη. Αφού μαζί τα φάγανε ας τα διορθώσουν τώρα (εμείς θα τα πληρώσουμε φυσικά). Κι' ας οριστεί ο κ Αντώνης Υπ Οικονομικών να δούμε τί απ'όλα αυτά θα εφαρμόσει.
    dio
    απάντηση113
     
     
    OXI ενα νεο 1922 | 06/06/2011 18:59
    Αξιότιμε κ. Ανδρουλάκη. Η ιστορική μοίρα το έχει φέρει να έχω σταθεί απέναντί στις ιδέες που είχατε εκφράσει όλα αυτά τα χρόνια της πολιτικής σας πορείας. Εγώ ένα τέκνο της μεταπολιτευτικής Δεξιάς ,περήφανος για τις Καραμανλικές του ρίζες αντιμετώπιζα με ιδεολογική «συμπάθεια» τους ηττημένους του Ψυχρού Πολέμου και χλεύαζα τις μεταμορφώσεις τους από σκληροπυρηνικούς Σταλινικούς σε «light» Σοσιαλδημοκράτες. Παρόλα αυτά συμφωνώ σήμερα με τις περισσότερες των διαπιστώσεων σας. Δεν είναι της στιγμής να αναφέρω που διαφωνώ. Είναι της στιγμής να πω ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΕΝΑ ΝΕΟ 1922. Πρέπει όλοι μαζί να προσπαθήσουμε να φύγουμε από αυτή την πιθανότητα. Κάνω έκκληση στον Πρωθυπουργό να κάνει μια κίνηση να ξεκολλήσει η κατάσταση και μια θερμή παράκληση στον Αντώνη Σαμαρά να κάνει την επώδυνη υπέρβαση για το καλό του τόπου . Πρέπει να δούμε αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν υποχρέωση να βγάλουν τον τόπο από την κρίση , αλλιώς θα τους «ξεράσει η ιστορία» ως ανάξιους την στιγμή της κρίσης. Αυτό εκτιμώ, ότι με όλα τα λάθη και τα αρνητικά που έχει κάνει ο δικομματισμός δεν το αξίζει , γιατί στο τέλος της ημέρας ,μέχρι σήμερα , τα θετικά του είναι περισσότερα από τα αρνητικά του.
    ale.
    απάντηση145
     
     
    καραγκιόζης | 06/06/2011 18:58
    εμένα όλα αυτά μου θυμίζουν λίγο τη στρατηγική του καμπούρη - θα με δείρει, θα με δείρει, θα με δείρει, θα ιδρώσει, θα πάθει πνευμονία, θα πεθάνει και έτσι θα τον ξεφορτωθώ. Γιατί κ. Ανδρουλάκη δεν μας προτείνετε εσείς "κάτι τολμηρό που να ξεπερνά τις πολιτικές πρακτικές των τελευταίων δεκαετιών"? Τον φορολογικό κώδικα μόνο προσέξατε, εκεί κολλάει το θέμα?
    Κ Γ
    απάντηση85
     
     
    ετσι ακριβώς είναι | 06/06/2011 18:49
    Μαζευτείτε επιτέλους και κάντε ό,τι είναι να κάνετε ή κατεβείτε στο λαό κι όπου μας βγάλει...
    chris
    απάντηση70
     
     
    ακατάσχετη μπουρδολογία | 06/06/2011 18:43
    υπερεκτιμάτε σε μεγάλο βαθμό την αμοιβαία καταστροφή κ. Ανδρουλάκη. Δυστυχώς δεν ανήκομεν στους λεγόμενους too big to fail. Σε κάποιο σημείο οι κουτόφραγκοι θα έχουν προεξοφλήσει τη χρεοκοπία μας και θα της έχουν δώσει το κατάλληλο περιτύλιγμα για τους φορολογούμενους του βορρά, περιτύλιγμα τύπου πληρώνουμε κάτι τώρα αλλά απαλλαγόμαστε δια παντός από δαύτους.
    αναγνώστης
    απάντηση63
     
     
    Ουφ ηρέμησα. | 06/06/2011 18:29
    Ο μέγας οπορτουνιστής χαιρετίζει με πληθυντικό μεγαλοπρέπειας τα πλήθη στις πλατείες. Έλα(τε) κάτω για την χειραψία Μίμη(δες).
    Ανακατωσούρας
    απάντηση75
     
     
    να αγοράσουμε χρόνο? | 06/06/2011 17:50
    περίμενα να διαβάσω κάτι σοβαρό, αλλά σταμάτησα στο σημείο που λέτε κ. Ανδρουλάκη να αγοράσουμε χρόνο μέχρι να δημιουργηθεί Ταμείο Διάσωσης κλπ. Γιατί αυτό ακριβώς έκανε και ο ΓΑΠ που επιπλήττετε παίρνοντας τα από τους συνταξιούχους πετώντας την μπάλα στην εξέδρα περιμένοντας κάτι. Λέτε τολμήστε αλλά ούτε κουβέντα για περιορισμό δημοσίου και κράτους, ούτε κουβέντα για ιδιωτική ανάπτυξη.
    ανώνυμος
    απάντηση113
     
     
    δοκιμια του καφενε | 06/06/2011 17:31
    Γιατι μιλα λες και αυτος δεν ειναι μερος του προβληματος? Ειναι πολιτικος και ως τετοιος αμειβεται. Ουτε διανοουμενος ειναι ουτε συγγραφεας οπως θελει να εκτιμα τον εαυτο του. Εργα κε Ανδρουλακη. Οχι παπαρουνες. Στο τελος οτι και να πειτε εσεις η οποιος αλλος το χρεος θα μετακυλιστει απο τις τραπεζες στις τσεπες μας. Καταλαβετε το πρωτα εσεις και μετα εξηγηστε το και στα χαιβανια που σας ψηφιζουν.
    frank
    απάντηση1523