από metereologos.gr
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2018
 
 

Ιπποκλείδες

* Ενας αρχαίος άσεμνος γαμπρός και οι σύγχρονοι σεμνοί και ταπεινοί νυμφίοι της Εξουσίας και της Εκκλησίας
Ιπποκλείδες
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

ΒΑΣΑΝΑ που έχουν οι γεννήτορες ωραίων κοριτσιών! Προπάντων, σε παλιότερους καιρούς - όταν εκείνοι ήταν βασιλιάδες ή άρχοντες, και στις θυγατέρες δεν έπεφτε λόγος ποιον θα παντρευτούν.

Ενας τέτοιος προβληματισμένος γονιός - λέει ο Ηρόδοτος (Στ', 126-129) - στάθηκε ο τύραννος της Σικυώνας Κλεισθένης. Παντοδύναμος ήταν, πάμπλουτος ήταν, πανέμορφη κόρη, την Αγαρίστη, είχε. Εφ' ω και ο ευτυχής πατήρ βάλθηκε να της διαλέξει για σύμβιο τον «άριστον των Ελλήνων». Κάλεσε, λοιπόν, από τα πέρατα του τότε κόσμου, όλους τους νέους κι άξιους, που φιλοδοξούσαν να πάρουν τη νύφη και την προίκα. Και τους φιλοξένησε πλουσιοπάροχα στο παλάτι του έναν ολόκληρο χρόνο, για να δοκιμάσει τον χαρακτήρα και τις επιδόσεις τους, που τις παρακολουθούσε κρυφά.

Απ' όλους τους υποψήφιους γαμπρούς είχε ξεχωρίσει ο αθηναίος Ιπποκλείδης, που ήταν όμορφος και πλούσιος και γενναίος όσο κανένας άλλος. Ωσπου ήρθε η μέρα της εκλογής, σ' αυτά τα αντρικά καλλιστεία. «Βασιλικό» συμπόσιο παράθεσε ο Κλεισθένης στους επικρατέστερους. Και, εκεί, ο Ιπποκλείδης - που, φαίνεται, τα είχε πιει για καλά -, αφού χόρεψε ένα σοβαρό χορό («εμμέλεια», τραγική όρχηση), είπε και του φέρανε ένα τραπέζι, πήδηξε πάνω του, στήριξε σ' αυτό το κεφάλι του και τίναξε τα πόδια στον αέρα, «χορεύοντας» άσεμνα.

Αγανακτισμένος ο Κλεισθένης απ' το θέαμα (πού να 'βλεπε τους σημερινούς «χορούς»!), του είπε:

«Ω παι Τεισάνδρου, απορχήσασο τον γάμον!» («Γιε του Τεισάνδρου, με το χορό σου, έχασες τη νύφη»). Μα ο μεθυσμένος Ιπποκλείδης του αποκρίθηκε: «Ου φροντίς Ιπποκλείδη!» («Σκοτίστηκε ο Ιπποκλείδης»).

H «ευφυέστατη» αυτή απάντηση έμεινε παροιμιώδης, κι εφαρμόζεται σ' όσους δεν νοιάζονται για τα σημαντικά και σπουδαία. Αυτός, άλλωστε, έμεινε ο μοναδικός λόγος που ο ανέμυαλος χορευταράς μνημονεύεται από την παρα-Ιστορία...

ΓΙΑ TI θυμήθηκα τώρα το πανάρχαιο τούτο ανέκδοτο; Μα επειδή φέρνει στο νου κάποια σύγχρονα τσιμπούσια και χοροστάσια - αλλά με μερικές παραλλαγές:

Σήμερα, τη θέση των ωραίων νυφών, έχουν πάρει άλλες Αγαρίστες, πολύ πιο πολύφερνες, και αποκαλούμενες Εξουσία, Πολιτικά, Εκκλησιαστικά και άλλα Αξιώματα. Και γονείς αυτών των περιπόθητων δεσποινίδων ή ερμαφρόδιτων δεν είναι κάποιοι τύραννοι αλλά οι τυραννούμενοι πολίτες. Οσο για Ιπποκλείδες, υπεραφθονούν και τώρα - μόνο που δεν εφαρμόζουν το αμέριμνο «Ου φροντίς Ιπποκλείδη» προτού αλλά αφού κερδίσουν το χέρι και το κεμέρι της νύφης, οπότε δεν νοιάζονται πια να εκπληρώσουν ούτε τα στοιχειώδη συζυγικά τους καθήκοντα.

ΤΕΤΟΙΟΙ μπορεί λ.χ. να είναι πρωθυπουργοί και υπουργοί, και να σκαρώνουν νόμους και μέτρα που παραβαίνουν κατάφωρα τους κοινοτικούς κανόνες και βουλιάζουν στην άβυσσο την οικονομία της χώρας τους. Κι όταν η πεθερά Ευρωπαϊκή Ενωση τους κατραπακώνει και τους κόβει ένα μεγάλο μερτικό απ' τα προικιά (νυν λεγόμενα «κοινοτικά κονδύλια»)... όταν ρεζιλεύονται και χλευάζονται απ' όλο το διεθνές σόι... όταν οι ψηφοφόροι-γονείς ωρύονται για την καταβαράθρωσή τους, για το ρεσάλτο των γαλαζοκόμματων όπου γη και πατρίς ή για την περισπούδαστη κατάργηση της εργατικής Πρωτομαγιάς (μπας και χάσουν ένα μεροκάματο οι... εργοδότες)... εκείνοι εξακολουθούν να κορδακίζονται σεμνά και ταπεινά, όπως ο αθηναίος χορευταράς, ανακράζοντας: «Ου φροντίς Κωνσταντίνω και Γεωργίω και Προκοπίω και Θεοδώρω και Σία», τουτέστι: «Σκοτιστήκαμε! Εμείς έχουμε το Σύνταγμά μας και τους συνταγματολόγους μας, που υπερυψούνται εις πάντας τους αιώνας και υπερισχύουν όλων των αθλίων κοινοτικών νόμων και όλων των μισελλήνων προφητών Βρυξελλών τε και Αθηνών»...

Ή ΠΑΛΙ, μπορεί να είναι Αρχιεπίσκοποι και Πατριάρχες (νυμφευθέντες «εν πνεύματι αγίω» τους χρυσοποίκιλτους θώκους τους) και να παρασταίνουν τους εθνάρχες, εθναμύντορες, εθνοσωτήρες... και να μετατρέπουν την «πάσαν Ελλάδα» και τα Ιεροσόλυμα σε Σόδομα και Γόμορρα - ηθικά, οικονομικά, «κανονικά». Και όταν τους ρωτούν οι δημοσιογράφοι για όλα αυτά, εκείνοι αποκρίνονται «Ου φροντίς Χριστοδούλω, ου φροντίς Ειρηναίω», ήγουν «Δεν μας αφορούν. Εμείς κάνομε την δουλειά μας».

Και ποια είναι η «δουλειά» τους; Να προκαλούν τις βαθύτερες κρίσεις στις ιερές επικράτειές τους; Να συναγελάζονται με απατεώνες, ναρκοπώλες, πλαστογράφους, και να τους χορηγούν πιστοποιητικά «χρηστοηθείας και ελληνοπρεπείας»; Να αξιώνουν μιλιούνια και μιλιούνια για να χτίσουν αρχιεπισκοπικά Μέγαρα και «ιερά ξενοδοχεία»; Να εξαφανίζουν δισεκατομμύρια αγιοταφικά χρήματα και πλήθος μυστηριώδη έγγραφα σε σακκούλες αχρήστων; Να εξαγγέλλουν «αυτοκαθάρσεις», που ουδέποτε πραγματοποιούνται; («Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει») Να προπηλακίζουν και να προπηλακίζονται σαν λαδικά των άλλοτε ποτέ Βούρλων;

Αλλά αυτά «δεν αφορούν» τους άγιους Ιπποκλείδες. Ολα είναι αποκυήματα εγκληματικών συνωμοσιών, που τις χαλκεύουν οι «σκοτεινές δυνάμεις της Κολάσεως», οι μισέλληνες της παγκοσμιοποίησης, οι άθεοι του Διαφωτισμού, οι αντίχριστοι των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Ολα είναι εγκληματικές φαντασιοκοπίες των κακούργων MME που (κατά τους πνευματικούς πατέρες μας) σημαίνουν Μεφιστοφελήδες, Μηχανορράφοι, Ειδωλολάτρες...

ΓΙ' ΑΥΤΟ, και οι Μακαριότατοι, Πανιερότατοι και Εξοχότατοι διακηρύσσουν ότι πρώτιστο χρέος κάθε πιστού Χριστιανού και κάθε καλού πολίτη (ακόμα και υπουργού) είναι η «Σιωπή». Τόσο επειδή η «Σιγή κόσμον (και λαόν) φέρει» στο κόμμα, στις εκκλησίες και στα παγκάρια... όσο και επειδή συμφέρει στους πνευματικούς και πολιτικούς ποιμένες μας η λήθη, η παραγραφή, το κουκούλωμα των τερατουργιών τους. Αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να είναι λαλίστατοι, όλοι οι άλλοι έχουν ύψιστο καθήκον να μένουν άλαλοι.

Μπορεί ο Πίνδαρος να έλεγε: «Θνήσκει σιγαθέν καλόν έργον» («Πεθαίνουν - ξεχνιούνται - τα καλά έργα όταν αποσιωπώνται»1.) Αλλά με τον ίδιο σεμνό και ταπεινό τρόπο ξεχνιούνται - και δεν τιμωρούνται - τα κακά έργα και τα κάκιστα. Και αυτό μόνο έχει σημασία για τους ένστολους, άστολους και ασύστολους Ιπποκλείδες...

....................................

1. Εγκώμιον Αλεξάνδρω Αμύντα.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.