από metereologos.gr
Κυριακή 22 Ιουλίου 2018
 
 

Το άγρυπνο άλλοθι

* Οταν οι δράστες αναγορεύονται θεράποντες ιατροί των ανομημάτων τους
Το άγρυπνο άλλοθι
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

ΠΟΙΟΙ εμπαίζουν ποιους;

Στο άρθρο της περ. Κυριακής είχα επισημάνει πως η «ομολογία» που ανέμελψε ο Αρχιεπίσκοπος εν μέση Ιερά Συνόδω «Είμεθα όλοι ένοχοι» (για τα εκκλησιαστικά σκάνδαλα) αποτελεί παλαιότατο τέχνασμα - μια και, όταν όλοι οι «πατέρες» χρίζονται ένοχοι, κανένας τους δεν θα τολμήσει να κατηγορήσει κανένα τους, αφού μερίδιο ενοχής έχει και ο ίδιος.

Τώρα, επινοήθηκε από την αυτήν Ιερά Σύνοδο ένα τέχνασμα, ακόμα πιο «ιδιοφυές»: η παλλαϊκή αγρυπνία σε όλους τους ναούς και τα μοναστήρια της επικράτειας, όπου καλείται το χριστεπώνυμον πλήρωμα να «προσευχηθή εν πανστρατιά» για την «επίλυσιν της ανακυψάσης κρίσεως εις τους κόλπους της Εκκλησίας, ούτως ώστε να παύση ο σάλος ο κλυδωνίζων Αυτήν».

Το πιο χαρακτηριστικό της εν λόγω προσευχής είναι το leitmotiv, η συχνή επωδός: «Ημάρτομεν, ηνομήσαμεν, ησεβήσαμεν» («Αμαρτήσαμε, παρανομήσαμε, ασεβήσαμε»), που θα ψάλλουν εν σώματι κλήρος και λαός.

M' ΑΛΛΑ λόγια: η ενοχή για τα αποτρόπαια εκκλησιαστικά σκάνδαλα, που υποτίθεται ότι την είχε επωμισθεί η Ιερά Σύνοδος, μετακυλίεται τώρα και στους ώμους του «πιστού λαού». Που, φυσικά, δεν έχει καμιάν ανάμιξη στις - και καμιάν ευθύνη για τις τερατουργίες των «πνευματικών ποιμένων» του!

Και το τέχνασμα αυτής της μετακύλισης ολοκληρώνεται με τον ισχυρισμό της σχετικής εγκυκλίου ότι η αγρυπνία «θα συμβάλει εις τον επιστηριγμόν του Λαού του Θεού», ο οποίος «σκανδαλίζεται εντόνως, κλονίζεται πνευματικώς και έχει χρείαν της υπερτάτης βοηθείας και προσφοράς της Αγίας ημών Εκκλησίας δια της λατρευτικής και ευχαριστιακής προσευχής».

ΑΛΛΑ ποιος έχει προκαλέσει και εξακολουθεί ακατάπαυστα να προκαλεί τον σκανδαλισμό και τον πνευματικό κλονισμό; Μήπως κάποιοι άπιστοι, άθεοι, αθεόφοβοι, ιερόσυλοι, αντίχριστοι, συνωμότες, σκοτεινές δυνάμεις του Εωσφόρου; Ή μήπως αυτοί οι ίδιοι οι ιεράρχες, που συγκροτούν την κεφαλή της Εκκλησίας και που - κατά την αρχιεπισκοπική δήλωση - «είναι όλοι ένοχοι»; Και πώς θα προσφέρει «υπερτάτη βοήθεια» στον συγκλονισμένο λαό η «Αγία ημών Εκκλησία», αφού από αυτήν και μόνον από αυτήν «το σκάνδαλον ήλθε»; Πώς γίνεται, τις αμαρτίες, παρανομίες, ασέβειες να τις εξιλεώσει εκείνος ίσα-ίσα που τις διέπραξε; Το σχήμα δεν είναι μόνο οξύμωρο αλλά και «πλήρες δολιότητος», αφού αναγορεύει τους δράστες σε θεράποντες ιατρούς των δικών τους ανομημάτων!

KAI βέβαια, δεν μπορούσε να λείψει η υποκριτική «μετάνοια»: «Επελαθόμεθα (λησμονήσαμε) των εντολών Σου, και οπίσω της διανοίας ημών της πονηράς επορεύθημεν».

Αλλ' αν υπήρχε πραγματική μεταμέλεια, θα έφτανε η εφαρμογή των εντολών αυτών. Που είναι σαφέστατες. Πρώτα-πρώτα για τη διαγωγή των λειτουργών, μητροπολιτών, επισκόπων κλπ.:

«Ο επίσκοπος πρέπει να είναι αδιάβλητος, και σύζυγος μιας μόνο γυναίκας (όχι άγαμος, επομένως). Να είναι νηφάλιος, συνετός, ευπρεπής, φιλόξενος, καλός δάσκαλος. Να μην είναι πότης, να μην είναι φίλερις (διαπληκτιζόμενος σαν χούλιγκαν μέσα στην I. Σύνοδο), να μην είναι αισχροκερδής, αλλά να είναι ήπιος, ειρηνικός, αφιλοχρήματος... Επίσης πρέπει να έχει καλή φήμη και έξω από την Εκκλησία («καλήν μαρτυρίαν έξωθεν») για να μην εξευτελισθεί και πέση έτσι στην παγίδα του διαβόλου»1.

[Ας προσθέσω εδώ πως, λίγο παραπέρα (Δ, 3), ο Απόστολος Παύλος αποκαλεί όσους απαγορεύουν τον γάμο «απατεώνες και υποκριτές με πωρωμένη συνείδηση» («εν υποκρίσει ψευδολόγους, κεκαυτηριασμένους την ιδίαν συνείδησιν»)].

Συγκρίνετε την αποστολική εντολή με τον βίον και την θεωρίαν πολλών ιεραρχών - και κρίνετε. Συγκρίνετε, ακόμα, την «αφιλοκέρδεια» και την «ταπεινοφροσύνη» τους με τις άλλες εντολές του Ιησού:

«Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης»... «Μη κτήσησθε (μην αποκτήσετε) χρυσόν, μηδέ άργυρον, μηδέ χαλκόν (χάλκινο νόμισμα) εις τας ζώνας υμών, μη πήραν εις οδόν (σακίδιο για τον δρόμο), μηδέ δύο χιτώνας, μηδέ υποδήματα, μηδέ ράβδον»... «Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε».2 (Βέβαια, εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν τραπεζικές καταθέσεις, ούτε offshore εταιρείες, ούτε ιεροραφεία για χρυσοποίκιλτα άμφια και αδαμαντοκόλλητες μίτρες).

ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ μερικοί πως οι «επίορκοι κληρικοί αποτελούν μικρή μειοψηφία», εφ' ω και δεν πρέπει να «διαβάλλεται» ολόκληρο το ιερατείο. Ξεχνάνε όμως, ότι «μικρά ζύμη όλον το φύραμα ζυμοί» (λίγο προζύμι φουσκώνει ολόκληρο το ζυμάρι)3 και το μετατρέπει σε απεχθή λασπόλοφο που μολύνει ποιμένες και ποίμνιο...

Το βασικότερο; οι προκαθήμενοι Εκκλησιών, Μητροπόλεων, Επισκοπών, λησμονούν ότι «παντί ω εδόθη πολύ, πολύ ζητηθήσεται παρ' αυτού, και ω παρέθεντο πολύ, περισσότερον αιτήσουσιν αυτώ» («σε όποιον δόθηκαν πολλά, θα του ζητηθούν πολλά, και σε όποιον δόθηκαν περισσότερα θα του ζητηθούν περισσότερα)4. Και ζητούνται τα πάντα από εκείνους που τους δόθηκαν τα πάντα και προΐστανται των πάντων και ασχολούνται περί πάντων...

H τελική εντολή είναι και η καταλυτική πεμπτουσία: «Αποχωρήσατε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν»5. Αποχωρήσατε...

..............................................

1. Παύλου, A' προς Τιμόθεον, Γ, 1-7. Μετάφρ. Βιβλικής Εταιρίας, 1985. - 2. Ματθαίου, E, 19, 1, 9, Στ, 25. Μάρκου, Στ, 8. - 3. Παύλου, A´ προς Κορινθίους, E 6. - 4. Λουκά, IB, 48. - 5. Ματθαίου, 2, 23.

ΣΗΜ. Το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν από τις αγρυπνίες της 8ης Μαρτίου.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.