από metereologos.gr
Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018
 
 

Πολυπολιτισμικότητα, δημοκρατικότητα και εθνική αυτοσυντήρηση

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το «Τρίτο Πρόγραμμα» της κρατικής ραδιοφωνίας ήταν κάποτε ο μόνος σταθμός όπου μπορούσε κάποιος να ακούει αποκλειστικά και μόνο κλασική μουσική (ο Leonard Bernstein θα με «μάλωνε» γι’ αυτό τον όρο, αλλά θα τον χρησιμοποιήσω καταχρηστικά). Αργότερα προστέθηκαν (καλώς) και κάποιες εκπομπές λόγου. Σήμερα, όμως, τείνει να μετεξελιχθεί σε πρόγραμμα όπου ο λόγος διεκδικεί ίσο μερίδιο με τη μουσική. Συχνά, μάλιστα, ακόμα και αυτές τούτες οι μουσικές εκπομπές μοιάζουν με ρητορικές διαλέξεις εμπλουτισμένες με μουσικά διαλείμματα. (Θα ξεχωρίσω, εν τούτοις, τις υπέροχες εκπομπές του Δαυίδ Ναχμία, που αποτελούν κόσμημα για το ελληνικό ραδιόφωνο.)

Στο πνεύμα του «προοδευτισμού» της εποχής, άκουσα πρόσφατα μία εκπομπή στο «Τρίτο», στην οποία ένας «ανοιχτόμυαλος» – κατά τον παρουσιαστή – καθηγητής πανεπιστημίου επιχείρησε με πάθος μέγα (και, νομίζω, κάποιον υπεμφαινόμενο σαρκασμό) να αποδομήσει κάθε ιδέα ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας ανάμεσα στην κλασική αρχαιότητα και τη σύγχρονη Ελλάδα. Σε κάποια σημεία του λόγου του, μάλιστα, άφησε περίπου να εννοηθεί ότι τέτοιες θεωρήσεις εκφράζουν σήμερα κατά κύριο λόγο τους εγχώριους νεο-ναζί. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μερικούς αφελείς εθνικιστές.

Δεν αποτέλεσε έκπληξη, βέβαια, ότι στο τέλος αποκάλυψε το όραμά του για τον βαθμιαίο μετασχηματισμό της χώρας σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία. Φυσικά, οι προϋποθέσεις του μετασχηματισμού αυτού δεν αναφέρθηκαν καν, ούτε φάνηκε να απασχολούν ιδιαίτερα τον ακαδημαϊκό. Αυτό στο οποίο εστίασε μόνο ήταν η «απαράδεκτη» και «ρατσιστική» συμπεριφορά της ελληνικής αστυνομίας να ελέγχει τα στοιχεία νομιμότητας όσων «απλά φαίνονται» αλλοδαποί (δεν θα το σχολιάσω περαιτέρω...).

Κάπου εκεί στο κλείσιμο της εκπομπής, εν είδει επιμυθίου, ο παρουσιαστής χαρακτήρισε την πολυπολιτισμικότητα ως βασικό συστατικό γνώρισμα μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Η τοποθέτηση αυτή έχει ενδιαφέρον γιατί θα μπορούσε να γίνει αφετηρία συζητήσεων πάνω στο ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας, γενικά. Ας δούμε μερικά σημεία μιας τέτοιας υποθετικής συζήτησης:

1. Η πολυπολιτισμικότητα δεν επιτυγχάνεται με πολιτικές ανοιχτών συνόρων, οι οποίες με μαθηματική βεβαιότητα οδηγούν στο χάος. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, υπήρξαν εξαρχής πολυπολιτισμική χώρα. Η ένταξη, ωστόσο, ενός νέου μέλους στην αμερικανική κοινωνία δεν γίνεται άναρχα και εκβιαστικά, υπό μορφή τετελεσμένου. Η αμερικανική πολυπολιτισμικότητα δεν είναι μία de facto κατάσταση που προκαλείται από αδυναμία του κράτους να ελέγξει την παράνομη μετανάστευση, αλλά μία συνθήκη που υπόκειται σε κανόνες και θέτει προϋποθέσεις, με προεξάρχουσες εκείνες που αφορούν την εθνική ασφάλεια και αυτοσυντήρηση (όσο κι αν κάποιοι όροι είναι ασύμβατοι με το προοδευτικό λεξιλόγιο...).

2. Θα πρέπει εξ ορισμού να καλοδεχθούμε την πολυπολιτισμικότητα; Εξαρτάται... Δεν θα δεχθώ μία πραγματικότητα που μου επιβάλλεται, όταν αυτή έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στη χώρα μου, με κύριο χαρακτηριστικό την κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας (συχνά, μάλιστα, στις πιο απάνθρωπες εκδοχές της). Αντίθετα, οφείλουμε να καλοδεχθούμε εκείνους που ήρθαν ή θα έρθουν με πρόθεση να ενταχθούν αρμονικά στην ελληνική κοινωνία και να προσφέρουν στη χώρα, σεβόμενοι απόλυτα τους νόμους και τα έθιμά της και διακείμενοι φιλικά απέναντι στους ανθρώπους της.

3. Υπάρχει η άποψη ότι θα πρέπει να εντάξουμε την πολυπολιτισμικότητα στους ευρύτερους εθνικούς σχεδιασμούς μας. Δεν θα διαφωνήσω καταρχήν. Θα πρέπει, όμως, πρώτα να καθορίσουμε τα όρια αυτής της πολυπολιτισμικότητας στην οποία, πλέον, εκόντες–άκοντες συμμετέχουμε. Πόση «πολυπολιτισμικότητα» αντέχει αυτή η μικρή χώρα που μόλις άρχισε να συνέρχεται από μια οικονομική καταστροφή; Ειδικότερα, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις (θετικές ή αρνητικές) στο ασφαλιστικό σύστημα; Ποιες τροποποιήσεις θα υποστεί, αναγκαία, το εκπαιδευτικό σύστημα; Πώς θα αντιμετωπιστεί το στεγαστικό πρόβλημα; Πώς θα διασφαλιστεί η δημόσια τάξη και ο έλεγχος του (μεμονωμένου ή οργανωμένου) εγκλήματος; Πώς θα αντιμετωπιστούν τυχόν ζητήματα θρησκευτικής ή πολιτισμικής δυσανεξίας; Ο κατάλογος ερωτημάτων είναι μόνο ενδεικτικός, και οι απαντήσεις εκκρεμούν...

4. Συνιστά η πολυπολιτισμικότητα τεκμήριο δημοκρατικότητας μιας κοινωνίας; Δεν είμαι βέβαιος! Κατά μία έννοια, πολυπολιτισμική ήταν και η Σοβιετική Ένωση... Μήπως, όμως, ισχύει το αντίστροφο; Δηλαδή, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι κάθε αληθινά δημοκρατική κοινωνία αποδέχεται (αν όχι και επιδιώκει) την πολυπολιτισμικότητα; Ούτε και αυτό ακούγεται λογικό. Το δημοκρατικό πολίτευμα είναι εσωτερικό θεσμικό ζήτημα που αφορά τους πολίτες μιας χώρας και σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλει a priori τη διεύρυνση μιας κοινωνίας με εισαγόμενους φορείς διαφορετικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Τώρα, το ότι την ιδέα της πολυπολιτισμικότητας αντιμάχονται οι εκπρόσωποι κάποιων ακραία αντιδημοκρατικών χώρων, δεν καθιστά εξ ορισμού την αποδοχή της ιδέας αυτής αδιαμφισβήτητο κριτήριο δημοκρατικότητας!

Πριν ξεκινήσουμε, λοιπόν, να χτίζουμε την προοδευτική πολυπολιτισμική κοινωνία που ονειρευόμαστε, θα πρέπει πρώτα να έχουμε ξεκαθαρίσει τι ακριβώς είναι αυτό που ζητούμε να χτίσουμε, καθώς και ποιο μίνιμουμ προϋποθέσεων ένα τέτοιο μεγαλόπνοο σχέδιο επιβάλλει. Διαφορετικά, η πολυπολιτισμικότητα θα είναι συνθήκη που θα μας επιβληθεί εκ των πραγμάτων ως τετελεσμένο άνευ όρων και ορίων, αντί αποτέλεσμα μιας συντεταγμένης διαδικασίας κάτω από τον απόλυτο έλεγχο της πολιτείας. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι όποιες απόψεις πάνω στο ζήτημα αυτό δεν είναι δίκαιο να συνιστούν κριτήριο δημοκρατικότητας ή, κυρίως, έλλειψής της.

Κλείνω με μία υποσημείωση που, προσωπικά, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική. Ένας από τους μεγαλύτερους φιλέλληνες της Ιστορίας υπήρξε ο Γερμανός μουσικοσυνθέτης, ποιητής και φιλόσοφος Ρίχαρντ Βάγκνερ (Richard Wagner, 1813-1883). Αυτό που εντυπωσιάζει ιδιαίτερα είναι το γεγονός ότι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους φιλέλληνες που αγάπησαν την Ελλάδα κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) λόγω θαυμασμού για την αρχαιότητά της, ο Βάγκνερ (όπως φαίνεται καθαρά στην αυτοβιογραφία του) στράφηκε στη μελέτη της Κλασικής Ελλάδας έχοντας ως αφετηριακό ερέθισμα τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες του σύγχρονού του Ελληνισμού. Για τον Βάγκνερ, η Ελλάδα αποτελούσε μία ενιαία ιδέα και μια πολιτιστική αξία με απόλυτη ιστορική συνέχεια. Μπορώ να φανταστώ, λοιπόν, ότι θα εξοργιζόταν σήμερα αν άκουγε τις απόψεις κάποιων «προοδευτικών» και «ανοιχτόμυαλων» εκπαιδευτικών. Για τους οποίους η άρνηση της Ελληνικότητας αποτελεί όχι μόνο πυρηνικό ιδεολογικό δόγμα αλλά, πιθανώς, και εφαλτήριο (αν όχι προϋπόθεση) επιτυχημένης ακαδημαϊκής καριέρας!



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (11)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Τάμπα, το παράδειγμα της Αυστραλίας | 09/08/2018 07:38
    όπου το 2001 αρνήθηκε στο νορβηγικό βαπόρι έμφορτο μεταναστών να δέσει, τώρα υϊοθετείται k από την Ιταλία. Το σύνθημα << Σταματήστε τα πλοία >> επαναλαμβάνεται από την ΕΕ διότι όλα γίνονται συναινετικά. Η νέα αντίληψη είναι _Σε ζώζω για να μη πνιγείς αλλά δεν δικαιούσε παραμονή στη χώρα μου, είτε επιστρέφεις οικειοθελώς ή σε παρατάω σε ένα νησή το οποίο δεν έχει νόμιμη ζώνη ασύλου. Το ερωτηματολόγιο στους αιτούντες άσυλο μετανάστες περιλαμβάνει δηλώσεις σεβασμού στις δυτικές αξίες : Σεβασμό προς την γυναίκα, μη ξυλοδαρμού της, μή στέρηση από την εκπαίδευση κλπ. Θέματα που οι ευαίσθητοι αλτρουϊστές γέρνοντας αριστερά θα έπρεπε να είναι υπερασπιστές και υπέρμαχοι...Προηγήθηκαν ατελείωτες καραβιές (1976-1981) από το Βιετνάμ κλπ. με αποτέλεσμα τα αποθέματα συμπόνοιας εξαντλήθηκαν. Είναι κακοί άνθρωποι οι Αυστραλοί; Είναι τελικά οι Έλληνες αριστεροί οι καλύτεροι γνώστες; Μελέτη για την δυνατότητα απορρόφησης των μεταναστών υπάρχει κ είναι αρνητική. Συνεπώς η επιλογή της αριστεράς να υποστηρίζει την νέα τάξη πραγμάτων είναι καθαρά καταστροφικός...
    AIX
    απάντηση172
     
     
    ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΕΣΣΟΡΕ? | 08/08/2018 17:27
    ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΑΘΗΓΗΤΗ???
    Romano
    απάντηση120
     
     
    ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ECONOMIST | 08/08/2018 17:19
    ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ: ECONOMIST 6Aug18 "Anti-immigration, like pro-immigration, is a legitimate political position A book excerpt from “21 Lessons for the 21st Century” by Yuval Noah Harari https://www.economist.com/open-future/2018/08/06/anti-immigration-like-pro-immigration-is-a-legitimate-political-position?
    Romano
    απάντηση30
     
     
     
    Πολυφυλετισμός και όχι πολυπολυτισμός. | 08/08/2018 14:53
    ο ορθός όρος. Πολλές φυλές συνυπάρχουν σε μία περιοχή που μπορεί να είναι στα όρια ενός κράτους. Αυτό που παρατηρούμε τώρα είναι η μετακίνηση μη ευρωπαϊκών πληθυσμών προς την Ευρώπη και τα υπερπόντια ευρωπαϊκά κράτη. Οφείλεται στην τέραστια αύξηση των πληθυσμών όλων των ηπείρων πλην της Ευρώπης. Τούτο εξηγείται από τον τριπλασιασμό του μέσου όρου ζωής λόγω της εισαγωγής της προηγμένης ευρωπαϊκής τεχνολογίας. Ο Homo Sapiens έφθασε το πρώτο δισεκατομμύριο το 1804, απαιτήθηκαν δε 123 έτη μόνον για να διπλασιαστεί. Το τρίτο δις ήλθε μετά μόλις 33 έτη (1960), το τέταρτο το 1974 (!!!), το 1987 πέμπτο και με διαφορά δωδεκαετίας τα δυο επόμενο. Αιτία της μεταναστευτικής εισβολής ο υπερπληθυσμός.
    Ηλέκτωρ
    απάντηση175
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Αριστερά και Ελλάδα, έννοιες ασύμβατες | 08/08/2018 12:40
    Τα εντελώς ανοιχτά σύνορα του Σύριζα από τον Ιαν. '15 ως σήμερα, μετατρέπουν την Ελλάδα σε ένα μαχαλά αφροασιατικών - κυρίως - μωαμεθανικών πληθυσμών, που σε μερικά χρόνια, ίσως πέντε-έξι, θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε Λίβανο. Ήδη ο παραδοσιακός ελληνορθόδοξος κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί σε τεράστιο βαθμό, και τα χειρότερα έπονται. Επίσης, το άνοιγμα των συνόρων και η αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών επιφέρει και τριτοκοσμικές συνθήκες οικονομίας, με βίαιη φτωχοποίηση και υποβάθμιση των Ελλήνων (βλ. Friedman on immigration and the welfare state) σε όλα τα επίπεδα. Η αριστερή νομενκλατούρα, γνήσια απόγονος των ηττημένων του '49, επανέκαμψε θριαμβευτικά με την ψήφο του "σοφού" ελληνικού λαού..
    Σαλαμίνιος
    απάντηση423
     
     
    Στα πλαίσια αυτής της "προοδευτικότητας" | 08/08/2018 11:19
    ..και στο όνομα της "πολυπολιτισμικότητας", αφαίρεσαν τριάντα (30) δημοτικά τραγούδια από το Ανθολόγιο Δημοτικού και τα αντικατέστησαν με ..συνταγές μαγειρικής και ιστορίες για τον μικρό Αμπντούλ. Έβγαλαν από βιβλίο της Γλώσσας κείμενο του Φώτη Κόντογλου και το αντικατέστησαν με την "γάτα Σάσα".. Και μύρια άλλα χειρουργικά χτυπήματα σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού-Γυμνασίου. Για να μην αναφερθούμε στα Θρησκευτικά που ο Χριστός αναφέρεται σαν ένας "πρόσφυγας-μετανάστης".... Σπείραμε ανέμους και θα θερίσουμε θύελλες, πολύ πολύ σύντομα στην συριζαΐκή εθνομηδενιστική "πολυπολιτισμική" Ελλάδα.
    sos
    απάντηση582
     
     
     
    Συμπέρασμα | 08/08/2018 10:48
    Η αριστερή μούργα της Μεταπολίτευσης, όλος αυτός ο ελληνόφωνος "προοδευτικός" εσμός, σαν σαράκι έφαγε τα θεμέλια του εθνικού μας αφηγήματος, παραδόσεων και εθνικών αξιών. Κατέλαβαν τις καίριες θέσεις στο κράτος, και ΟΛΕΣ τις ακαδημαΐκές. Τεράστιες οι ευθύνες της δεξιάς παράταξης, που μετά το 1974 άφησε τους οπαδούς και νοσταλγούς των κονσερβοκουτάκηδων να ξανα-γράψουν την (αντεθνική τους) ιστορία ανενόχλητοι και επιβραβούμενοι..! Σήμερα είναι πλέον αργά, το αριστερό σαράκι κατέφαγε κάθε ικμάδα εθνικής φωνής και παράδοσης. Ο "πολυπολιτισμός" σαν εργαλείο αφελληνισμού και αποχριστιανισμού προχωράει με μαθηματική πρόοδο.
    Καλλιθέα Σίτυ
    απάντηση475
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων