από metereologos.gr
Πέμπτη 16 Αυγούστου 2018
 
 

Το γαλάζιο πουλί της Αργυρούπολης δεν μπόρεσε να ελευθερωθεί, ούτε να πετάξει...

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ένας 15χρονος, απόφοιτος της πρώτης Λυκείου, αυτοκτόνησε την περασμένη Κυριακή, μην αντέχοντας, το μπούλινγκ, τις καθημερινές προσβολές, τη λεκτική, πιθανώς και τη σωματική, βία που υφίστατο από έξη συμμαθητές του στο σχολείο, όπως ο ίδιος έγραψε στο σημείωμα που άφησε πίσω του.

Η είδηση είναι συγκλονιστική, συντάραξε το πανελλήνιο και αποτελεί κύριο θέμα συζήτησης στα σπίτια όλης της χώρας.

Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τον καθημερινό Γολγοθά που βίωνε αυτό το παιδί στην αυγή ακόμη της νιότης του.

Και να κατανοήσει το μέγεθος της απόγνωσης που τον κατaδίωκε και εντέλει επέβαλε το απoνενοημένο διάβημα.

Η αυτοκτονία του 15χρονου μαθητή της Αργυρούπολης φέρνει  με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο τις συνέπειες του μπούλινγκ, αυτής της απόλυτα ρατσιστικής πρακτικής και συμπεριφοράς που αναπτύσσεται δυστυχώς και στα σχολεία της χώρας μας.

Η αλήθεια είναι ότι το φαινόμενο δεν είναι σημερινό.

Η υποτίμηση, οι ρατσιστικές και άλλες προσβολές, συνοδευόμενες από συλλογική ''καζούρα'', υφίσταται σχεδόν από ιδρύσεως των κοινωνιών στις κοινότητες των παιδιών και των εφήβων ιδιαίτερα. Απλώς παλαιότερα περιοριζόταν σε μικρές κοινότητες, το θύμα μπορούσε ευκολότερα να αντιδράσει ή να χειριστεί την πίεση που αντιμετώπιζε στο σχολικό περιβάλλον ή στη γειτονιά.

Στις μέρες μας όμως, με τη διαμεσολάβηση των social media και των πάμπολλων μορφών κοινωνικής δικτύωσης, λαμβάνει τρομακτικές διαστάσεις καθώς η έκθεση πολλαπλασιάζεται, μεταφέροντας πρωτοφανή ψυχολογική πίεση σε όσους την υφίστανται.

Ο καθένας  μπορεί να καταστεί θύμα σε ελάχιστο χρόνο από ασύλληπτο πλήθος.

Και βεβαίως γεννώνται άπειρα ερωτήματα για τις ευθύνες των μεγάλων, εκπαιδευτικών και γονιών, που είτε δεν αντιλαμβάνονται τα σημάδια της κακοποίησης, είτε δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσουν το φαινόμενο, είτε ακόμη χειρότερα  αδιαφορούν.

Το σχολείο δεν είναι άμοιρο ευθυνών, ο διευθυντής του οφείλει εξηγήσεις, όπως οι εκπαιδευτικοί που παρέδιδαν μαθήματα στην τάξη του θύματος.

Το πρόβλημα δεν είναι απλό. Άπειρες πια οι αναφορές, που φανερώνουν ότι έχει λάβει διαστάσεις και στη χώρα μας και το χειρότερο είναι πως διαχέεται, κατά τρόπο απαράδεκτο, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Γεγονός που  δεν επιτρέπει κανένα εφησυχασμό.

Η εκπαιδευτική κοινότητα  οφείλει να αντιδράσει και το υπουργείο Παιδείας επιβάλλεται να λάβει πρόνοιες συγκεκριμένες.

Δεν επιτρέπονται άλλες αναβολές στην αντιμετώπισή του. Διεθνώς υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία, ακόμη και ο κινηματογράφος το έχει αποδώσει κατά τρόπο ρεαλιστικό.

Χαρακτηριστική είναι η αυτοβιογραφική παραγωγή  της Ολλανδέζας Μίκε Ντε Γιογκ του 2004, που φέρει τον τίτλο ''Γαλάζιο πουλί''.

Εκεί μια έφηβη, με καλές επιδόσεις, μαθήτρια υφίσταται προσβολές και βία από τους συμμαθητές της, χωρίς κανείς από το σχολείο ή το σπίτι της, απορροφημένοι άπαντες από την πολυπλοκότητα της καθημερινότητας, δεν αντιλαμβάνεται το καθημερινό μαρτύριο που βιώνει.

Ωστόσο καταφέρνει να αντιμετωπίσει με σθένος την πίεση που δέχεται, στηριζόμενη στα βιβλία και σε ένα απρόσμενο συμπαραστάτη. Και έτσι καταφέρνει να ελευθερωθεί..

Όσοι κινούνται στη ζώνη της εκπαίδευσης ας την αναζητήσουν κι ας τη δουν. Πολλά έχουν να διδαχτούν.


ΤΟ ΒΗΜΑ        


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    η αληθινή βία | 06/08/2018 05:01
    Μηπως ξεχάσατε τούς καθηγητές πού υφίστανται την βία και την επιθετικότητα μαθητών και γονιών;Μηπως δέν μιλάει κανείς γι αυτό το ζήτημα γιατι ξεφεύγει τελείως απο τά δεδομένα στερεότυπα τών μήντια;Μπορεί ενας καθηγητής σήμερα να μαλλώσει καί να αποβάλει μαθητη γιά κακή συμπεριφορά;Καποτε ενας καθηγητής μάλλωσε ενα μαθητή πού μέσα στην τάξη έστελνε μηνύματα μέ το κινητό και ο μαθητής απάντησε πώς θα καλέσει στήν ταξη τον προιστάμενο εκπαίδευσης. Σιωπή γι αυτά...Δέν μιλάμε ποτέ γιά την αλήθεια.
    τα απανταχού θύματα
    απάντηση10
     
     
    Καμία ανοχή | 12/07/2018 20:53
    Δίδαξα επί 4 χρόνια, στη δεκαετία του ΄70 και μετά άλλαξα επάγγελμα, όχι γιατί δεν αγαπούσα το σχολείο, αλλά για προσωπικούς (και οικονομικούς) λόγους. Τότε λοιπόν, έκοψα σφαλιάρα μπροστά σε όλη την τάξη, σε μαθήτρια Α' Γυμνασίου που τραμπούκισε συμμαθήτριά της. Αργότερα, βούτηξα από το μπράτσο και κόλλησα στον τοίχο μαθητή της Γ' που χτυπούσε ένα μικρόσωμο αγοράκι της Α΄ Γυμνασίου. Ήδη τότε αυτό δεν ενθαρρυνόταν, ούτε και σε μένα άρεσε βεβαίως, ήταν όμως αποτελεσματικό. Δεν είναι κατ' ανάγκη βλαπτικό να μάθεις σε κάποιον ότι πάντα θα υπάρχει κάποιος ισχυρότερος από τον ίδιο και άρα να λάβει τα μέτρα του!
    Γιαγιάκα
    απάντηση10
     
     
     
    Ή θα προσαρμοσθείς με τους χρόνους , | 10/07/2018 20:08
    ή θα εξαφανισθείς. O καπιταλισμός δεν κάνει χατίρια .Είναι αμείλικτος..
    απ.80
    απάντηση12
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ... | 10/07/2018 14:23
    oταν ημουν κι εγω 14-15 ετων υφιστάμην κι εγω παρενόχληση απο συμμαθητές μου. Μια φορά μαλιστα 10 από αυτούς με στρίμωξαν σε μια γωνία κι άρχισαν να μου ρίχνουν φάπες με όλη τους τη δύναμη. Για κακή τους τύχη εκείνη την ώρα περνούσε μια καθηγήτρια από μπροστά και ειδοποίησε τους γονείς τους. Τις επόμενες ημέρες με λύπηση και απογοήτευση βίωσα μια απίστευτη πίεση από τους γονείς αυτών των παιδιών οι οποίοι ερχονταν στο σχολείο και με παρακαλούσαν να μη δώσω συνεχεια στο θέμα..Αλλά και σχεδόν σύσσωμοι οι υπόλοιποι μαθητές του σχολείου οι οποίοι μεχρι τοτε ουτε καν μου μιλουσαν με προσεγγιζαν και προσπαθουσαν να με πεισουν να τους συγχωρεσω δημοσιως ωστε να γλιτωσουν την αποβολη..αυτοί ειμαστε
    k
    απάντηση21
     
     
    πόσοι άνθρωποι | 10/07/2018 11:36
    θα ήταν πιο ευτυχισμένοι αν το μπουλιγκ είχε εξαλειφθεί. κάποια περίοδο στο δημοτικό έτρωγα και εγώ, επειδή για κάποιο λόγο με θεωρούσαν κάπως διαφορετικό... Τις ελάχιστες φορές που απευθύνθηκα διακριτικά σε δάσκαλο, αυτός χαμογέλασε απλά... στους γονείς δεν το έλεγα γιατί ντρεπόμουν λες και έφταιγα εγώ. αυτό είναι το χειρότερο, ότι μπορεί να νιώσει τύψεις το ίδιο το θύμα... τώρα εννοείται δεν υφίστανται όλα αυτά σε εμένα και όμως. όταν δω μετά από 20 ή και παραπάνω χρόνια κάποιο παλιό ''θύτη'' μπουλιγκ, συνήθως αποτυχημένο (το λες και θεία δίκη!!) νιώθω μια αποστροφή και τον σιχαίνομαι. ίσως αυτό να μπορεί να θεωρηθεί ως ένα τραύμα που μου έμεινε.
    titt
    απάντηση11
     
     
    Η φύσις μας προικίζει με επιθετικότητα, | 10/07/2018 09:11
    για να επιζήσουμε. Έγινε όμως περιττή σε μια ευνομούμενη πολιτεία που δεν νικάει πάντα αυτός που έχει τα ΄΄μπράτσα΄΄. Απόμεινε έτσι κυρίως η ύπουλη πνευματική επιθετικότητα. Στις ελεύθερες οικονομίες ,εκμεταλλεύεται και καταχράζεται πολλάκις αυτή η ΄΄κακία΄΄ τεχνηέντως για να επιτευχθεί υψηλότερη παραγωγικότητα. Μόνο οι γονείς,η θρησκεία ή ο διδασκόμενος δημοκρατικός σοσιαλισμός μπορούν να εκλεπτύνουν και να εξευγενίσουν αυτήν την κακία σε μία αρετή. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί Γονείς και δάσκαλοι είναι ΄΄γέννημα και θρέμμα΄΄ της φανατικής ελεύθερης οικονομίας και διδάσκουν το ΄΄μην αφήνεις κανέναν ,να σου πάρει το βούτυρο από το ψωμάκι σου΄΄.Τον 15χρονο τον τελείωσε το συμμοριακό πνεύμα.
    απ.80
    απάντηση41
     
     
    Ο Εθνικός μας τσαμπουκάς | 10/07/2018 08:54
    Από το γυμνάσιο, τη δεκαετία του 60, οι τσαμπουκάδες έκαναν το κέφι τους. Άτομα, χωρίς καμία έφεση προς το σχολείο, επέβαλαν δια της βίας την παρουσία τους. Το φαινόμενο του ''τσαμπουκά'' στις μέρες μας έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις, όχι μόνο στα σχολεία, αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, όπου κανείς δεν σέβεται τον νόμο, τον οποίο εφαρμόζει αλά καρτ. Τι παράδειγμα δίνει ο Πρωθυπουργός όταν ονομάζει μέσα στην Βουλή τον αρχηγό της αντιπολίτευσης απατεώνα, ασκώντας πρωτοφανή βία εις βάρος του; και αυτός του απαντά στον ίδιο τόνο μπροστά στους εμβρόντητους πολίτες που παρακολουθούν; Μήπως πρέπει όλοι μαζί, με πρώτους τους κυβερνώντες, ν' αρχίσουμε να αποβάλλουμε τη βία;
    jmav
    απάντηση11