από metereologos.gr
Σάββατο 21 Ιουλίου 2018
 

Eurovision: Δεινόν το γήρας, ου γαρ έρχεται μόνον...

Ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού γίνεται εφέτος 62 χρόνων και η φθορά είναι κάτι παραπάνω από ορατή
Eurovision: Δεινόν το γήρας, ου γαρ έρχεται μόνον...
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

Αθήνα 

Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision ισχύει το κάθε πέρυσι και καλύτερα. Κάτι η όλο και πιο άνοστη σύγχρονη ποπ, κάτι οι πολιτικές σκοπιμότητες που (και με την είσοδο των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στο παιχνίδι) καπέλωσαν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, κάτι η φυσιολογική φθορά, η γήρανση ενός θεσμού που μετράει 62 χρόνια ζωής… Η διοργάνωση δεν είναι πια αυτό που ήταν. Την ίδια όμως στιγμή δεν παύει να καταγράφει υψηλές θεαματικότητες (και στην Ελλάδα). Οσο και αν την κατακρίνουμε, εξακολουθούμε να την παρακολουθούμε για την εύπεπτη ψυχαγωγία, για τον τζόγο, γιατί προσφέρεται για μια χαλαρή βραδιά στο σπίτι με φίλους. Για αυτούς τους λόγους θα παρακολουθήσουμε και εφέτος τους ημιτελικούς στις 8 και 10 Μαΐου και (κυρίως) τον τελικό στις 12 του μήνα από τη Λισαβόνα. Με την Ελλάδα να κατεβαίνει (στον πρώτο ημιτελικό) με το «Ονειρό μου» που ερμηνεύει η Γιάννα Τερζή και με την Κύπρο να διαγωνίζεται (στον ίδιο ημιτελικό) με την Ελένη Φουρέιρα και το «Fuego». Αλλά και με τις μνήμες των μεγάλων επιτυχιών του διαγωνισμού να επανέρχονται πιο δυνατές από τις όλο και πιο χλιαρές νέες συμμετοχές. Ας θυμηθούμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του.   

1956 - «Refrain» για τη Λιζ Ασια

Ο διαγωνισμός διεξήχθη για πρώτη φορά στις 24 Μαΐου 1956 στο Λουγκάνο με τη συμμετοχή επτά χωρών: της Ελβετίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Δυτικής Γερμανίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου και του Λουξεμβούργου. Η Λιζ Ασια κέρδισε για λογαριασμό της Ελβετίας με το «Refrain», ενώ ήταν υποψήφια να εκπροσωπήσει και τη Δυτική Γερμανία - τελικά το έκανε ο Βάλτερ Αντρέας Σβαρτς. Η Ασια πέθανε πριν από μερικές εβδομάδες, στη Ζυρίχη, σε ηλικία 94 ετών.

1958 - Ο θρίαμβος του «Volare»

Ο τρίτος κατά σειρά διαγωνισμός έγινε στο Χίλβερσουμ της Ολλανδίας. Νικήτρια, η χώρα που βρήκε… τρίτη, η Ιταλία. Δηλαδή, αν και το πρώτο βραβείο το πήρε η Γαλλία με το «Dors, mon amour» που ερμήνευσε ο Αντρέ Κλαβό, το ιταλικό «Nel blu dipinto di blu», γνωστό ως «Volare», έγινε διεθνές σουξέ. Το ερμήνευσε ο Ντομένικο Μοντούνιο.

1972 - Δεύτερη και τυχερή

Η Βίκυ Λέανδρος πήγε για πρώτη φορά στη Γιουροβίζιον με το «L' amour est blue» το 1967 εκπροσωπώντας το Λουξεμβρούργο. Ηρθε τέταρτη. Ηταν 18 ετών. Επανήλθε το 1972 για να εκπροσωπήσει εκ νέου το Λουξεμβούργο με το «Après toi». Το τραγούδι έγινε τεράστια επιτυχία πουλώντας πάνω από 6.000.000 δίσκους και δίνοντας ώθηση στην καριέρα τής τραγουδίστριας.

1974 - Οταν ο κόσμος έμαθε τους ΑΒΒΑ

Ο σουηδός μαέστρος Σβεν Ολαφ Γουόλντοφ εμφανίστηκε στο πόντιουμ ντυμένος Ναπολέων. Η Φρίντα, η Ανιέτα, ο Μπιορν και ο Μπένι ανέβηκαν στη σκηνή για να γράψουν Ιστορία. Το «Waterloo» ήταν το τραγούδι που έκανε διεθνώς γνωστούς τους ΑΒΒΑ.

1988 - Το ξεκίνημα της Σελίν Ντιόν

Επειτα από μια ψηφοφορία-θρίλερ - κέρδισε την τελευταία στιγμή και με έναν βαθμό διαφορά το Ηνωμένο Βασίλειο - η 20χρονη εκπρόσωπος της Ελβετίας παραλαμβάνει με δάκρυα στα μάτια το βραβείο από τον Τζόνι Λόγκαν. Το ψηλόλιγνο κορίτσι στέκεται άχαρα μπροστά στις κάμερες μην μπορώντας να πιστέψει το τι έχει συμβεί και σίγουρα χωρίς να μπορεί προβλέψει το λαμπρό μέλλον που ανοιγόταν μπροστά του: Το «Ne partez pas sans moi» αποτέλεσε για τη Σελίν Ντιόν το χρυσό εισιτήριο για μια λαμπρή διεθνή καριέρα.

1998 - Τρανσέξουαλ diva

Τρίτη νίκη για το Ισραήλ! Με την Dana International να είναι η πρώτη τρανσέξουαλ που πήρε μέρος στον διαγωνισμό. Η συμμετοχή της προκάλεσε τις αντιδράσεις συντηρητικών ομάδων του Ισραήλ, με αποτέλεσμα τα μέτρα ασφαλείας στη Βρετανία, όπου διεξήχθη τότε ο διαγωνισμός, να είναι δρακόντεια. Η τραγουδίστρια είχε προσπαθήσει να πραγματοποιήσει το παιδικό της όνειρο και το 1995, αλλά στον εθνικό τελικό είχε τερματίσει δεύτερη. Το 2011 επιχείρησε να επανέλθει στον διαγωνισμό φθάνοντας, όμως, μέχρι τον ημιτελικό.

2014 - Concita Wurst, η πρόκληση

Ενώ νομίζαμε ότι τα είχαμε δει τα πάντα, η συμμετοχή της Αυστρίας μας διέψευσε. Η drag performer Κοντσίτα Βουρστ, η γυναίκα με το χρυσοποίκιλτο φόρεμα και το περιποιημένο μούσι, αναγεννήθηκε σαν φοίνικας, όπως ήταν και ο τίτλος του νικητήριου τραγουδιού της: «Rise like a phoenix». Η ανακοίνωση της συμμετοχής της - είχε γίνει απευθείας ανάθεση από την κρατική τηλεόραση της Αυστρίας - πυροδότησε δεκάδες αρνητικά σχόλια. Η ίδια πάντως τότε δεν έδειχνε να ενοχλείται. Προσφάτως επανήλθε στο προσκήνιο αποκαλύπτοντας πως είναι φορέας του HIV.


Media περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Μερικες πιθανες εξηγησεις... | 14/05/2018 08:21
    Πριν ξεκινησω το κυριως σχολιο θελω να πω οτι ξεχασατε το puppet on a string της Σαντυ Σω, Save your kisses for me με τους Brotherhood of man , Το Congratulations του Κλιφ Ριτσαρντ που ενω ηρθε δευτερο Απο αγνωστο το λαλαλα των ισπανων, εγινε κλασσικο χιτ, και το τελευταιο αξιολογο χιτ που κερδισε ττο 2000 Fly on the wings of love των δανων Ολσεν brothers. Με την εισβολη των πρωην σοβιετικων κρατων η eurovision παιρνει το δρομο προς το μπαχαλο, κιτς,και την πολιτικη εκμεταλευση. Οι κακογουστια πρωτον γιατι οι πολιτες και νεολαια των πρωην σοβιετικων κρατων δεν εζησαν την μουσικη παιδεια των 60s 70s 80s , και εκαναν τα ιδια χοντρα λαθη οπως αλλωστε και μεις ως βαλκανιοι με φολκλορ εθνικ κιτς
    Σαφριδης
    απάντηση11