από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 

Γιατί οι πλούσιοι θα παραμείνουν οι κερδισμένοι των κρίσεων

Κατά 91 τρισ. δολάρια αυξήθηκε στη μετά Lehman εποχή το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος του πλανήτη
Γιατί οι πλούσιοι θα παραμείνουν οι κερδισμένοι των κρίσεων
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Κατά 91 τρισ. δολάρια, υπερβαίνοντας το παγκόσμιο συνδυασμένο ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), αυξήθηκε την τελευταία 10ετία το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος του πλανήτη, με αποτέλεσμα ο κόσμος να κάθεται πλέον πάνω σε μια «βόμβα» χρέους που ανήλθε στο ιστορικό υψηλό των 233 τρισ. δολαρίων. Ειδικότερα, το 2007, προτού δηλαδή η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση αρχίσει να ξεδιπλώνεται, το συνολικό παγκόσμιο χρέος, σύμφωνα με τα στοιχεία της McKinsey, ήταν 142 τρισ. δολάρια, ενώ σύμφωνα με στοιχεία για το γ' τρίμηνο του 2017 του IIF (Institute of International Finance), καθώς αυξήθηκε κατά 16 τρισ. δολάρια στο εννεάμηνο του περασμένου έτους, ανήλθε σε 233 τρισ. δολάρια.

Το Ινστιτούτο υπολογίζει, μάλιστα, ότι πριν από το τέλος του 2018 θα πρέπει να υπάρξει αναχρηματοδότηση χρέους ύψους 1,7 τρισ. δολαρίων στις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι οποίες πάντως, σύμφωνα με τη Fitch, διαθέτουν κρατικά ομόλογα με αρνητική απόδοση στο επίπεδο-ρεκόρ των 9,7 τρισ. δολαρίων, κάτι που ίσως καθυστερήσει τον ρυθμό αύξησης των επιτοκίων από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες, αφού, αν το κόστος δανεισμού αυξηθεί απότομα, θα αυξηθούν και οι ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα των υπερχρεωμένων εταιρειών και κυβερνήσεων να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Παράλληλα, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) προειδοποίησε πρόσφατα πως οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι προσπάθειές τους να αυξήσουν σταδιακά τα επιτόκια θα αποδειχθούν αρκετά αποτελεσματικές για να ελέγξουν και κάποιες αγορές στις οποίες σχηματίζονται «φούσκες», ενώ την ίδια ώρα τα υψηλά επίπεδα χρέους δεικνύουν και το πόσο ευάλωτο εμφανίζεται το χρηματοοικονομικό σύστημα.

Καθώς από την κατάρρευση της Lehman Brothers το παγκόσμιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 91 τρισ. δολάρια, στην πραγματικότητα η παγκόσμια οικονομία χρησιμοποίησε τη μελλοντική ανάπτυξη ως ενέχυρο. Ουσιαστικά δανειστήκαμε από το μέλλον, ενώ για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσο πολλές χώρες ταυτόχρονα προχώρησαν σε τύπωμα φθηνού χρήματος, όπου, μαζί με τις δημοσιονομικές παρεμβάσεις, συνολικά 32 τρισ. δολάρια «έπεσαν» στην παγκόσμια οικονομία μετά το 2007 για να αποφευχθεί ένα οικονομικό κραχ.

Ποιοι κέρδισαν τα μάλα; Μα φυσικά οι πλούσιοι αυτού του κόσμου καθώς, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μελετών της Credit Suisse, που εξετάζει την εξέλιξη του πλούτου σε πάνω από 200 χώρες, 10 χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης ο παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος, απορροφώντας τις απώλειες, έχει αυξηθεί κατά 27%, καθώς από τα 220 τρισ. δολάρια του 2007 ανήλθε στα 280 τρισ. δολάρια το 2017. Στην Ελλάδα, βέβαια, από την κορύφωση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων στα 1,57 τρισ. δολάρια το 2007, ο Αρμαγεδδών της μακροχρόνιας ύφεσης οδήγησε, τη δεκαετία αυτή, τα ελληνικά νοικοκυριά σε απώλειες 560 δισ. δολαρίων, καθώς η περιουσία ανά ενήλικο (εκτός δανεισμού) υποχώρησε κατά μέσον όρο 62.000 δολάρια.

Η εκτόξευση πάντως του παγκόσμιου χρέους πάνω από 323% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ένα μέγεθος που, κατά τον Kenneth Rogoff, έχει προ πολλού ξεπεράσει την ομαλή εξυπηρετησιμότητά του, και η ιλιγγιώδης συσσώρευση των παραγώγων χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε επίπεδα δεκαπλάσια του παγκόσμιου ΑΕΠ (770 τρισ. δολάρια), με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι μερικές από τις προκλήσεις που η διεθνής κοινότητα καλείται να αντιμετωπίσει εν όψει του κινδύνου μιας κατάρρευσης.

Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, πάντως, παραμένει μετά Μπρέτον Γουντς εποχή ευάλωτο στις χρηματοπιστωτικές κρίσεις. Το αποκαλούμενο παραστατικό χρήμα (fiat money), που κυριάρχησε μετά το 1971, ενθάρρυνε τα δημοσιονομικά ελλείμματα, την αύξηση των χρεών, την τεράστια πίστωση, την παγκόσμια συσσώρευση ανισορροπιών, τη χρηματοπιστωτική απορρύθμιση, οδηγώντας σε πιο ασταθείς αγορές, αλλά και στην αύξηση της συχνότητας των κρίσεων. Από την άλλη πλευρά, όμως, τα περιθώρια αντίδρασης και αντιμετώπισης των κρίσεων/σοκ είναι πια μεγαλύτερα.

Τα δεδομένα δείχνουν λοιπόν πως οι κρίσεις θα εξακολουθήσουν να αποτελούν τακτικό χαρακτηριστικό του σημερινού χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του '70, και έως ότου βρεθεί κάποιο πιο σταθερό ο κόσμος θα είναι επιρρεπής σε έναν βραχυχρόνιο κύκλο κρίσεων και ανάκαμψης. Και φυσικά οι περισσότερο κερδισμένοι από αυτόν τον κύκλο θα παραμείνουν οι πλούσιοι αυτού του κόσμου.


HeliosPlus
Οικονομία περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Μια χαρά πάμε .. | 10/01/2018 19:31
    Δεν μας λίπη τίποτα ..το ερώτημα ..ποιος τα χρωστά δεν ποιον και από που τα έχει παρη αυτος να τα δωση σε αυτούς ..είναι η ίδια συνταγή που χρησιμοποίησε ο χιτλερ να φτιάξει την πολεμική του μηχανή ..με το credit system. Σήμερα μπορούμε να το πούμε master card 💳 Κτλ.μεχρι να γινη το ((μπουμ)) να περνάμε καλά να μην στενοχωριόμαστε .και σε όσους πιστεύουν σε θεό ..έχει ο θεός ..
    Christos
    απάντηση00
     
     
    Ας τα πάρουν από τούς πλούσιους τού πλανήτη | 10/01/2018 12:19
    Ας τά πάρουν στήν κυριολεξία από τούς διεθνείς ληστοσυμμορίτες τού πλανήτη. Ολα τ΄άλλα είναι παραμύθεια τής Χαλιμάς, δέν πρόκειται οι καοί τού κόσμου να δούνε άσπρη μέρα. Συνεχώς έρχονται και θα έρχονται κατά κύματα οι κρίσεις και οι λεγόμενες ανακάμψεις. Αυτά τα κύματα δέν είναι τιποτα, μα απολύτως τίποτα άλλο, παρά η καταλήστευση τών εργαζομένων ανθρώπων και τών όποιων κάποτε οικονομιών τους. Ο καπιταλισμός έχει πεθάνει πρό πολλού. Η Πολιτική οφείλει και πρέπει να ανακτήσει τήν εξουσία και το πάνω χέρι, όχι οι διεθνείς "νόμιμοι" ληστοσυμμορίτες.
    aretos
    απάντηση33
     
     
    ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ | 10/01/2018 10:16
    Και αυτούς που τρώνε και καλοπερνάνε στηρίζουν οι δημοσιογραφίσκοι και τα νουδουλάκια που θέλουν να πάρουν ξανα την εξουσία. ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΓΩΣΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ............................. ΠΡΟΒΑΤΑΑΑΑΑΤΑ ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
    ....
    απάντηση12
     
     
    Υπάρχει πολύ περιθώριο «ανάπτυξης» ακόμη. | 10/01/2018 09:05
    Άλλοι οικονομολόγοι εκτιμούν τα «μη δικαιολογημένα» τραπεζικά παράγωγα (διότι όντως υπάρχουν και δικαιολογημένα, όπως π.χ. η ασφάλιση κατά μη πληρωμής εξαγωγών, αλλά και άλλα), κάτι μεταξύ 470 και 550 τρις $, σημαίνει «μόνο» περίπου το 6-πλάσιο έως 7-πλάσιο του παγκοσμίου ΑΕΠ. Όπου και να βρίσκεται το ακριβή νούμερο, το πλαστικό χρήμα που μοναδικό στόχο έχει να μεταβληθεί σε «ζεστό», υπερβαίνει κατ’ ελάχιστο 6 φορές την αναγκαία χρηματική ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας. Επομένως υπάρχει ακόμη πολύ περιθώριο «ανάπτυξης».
    Michail Leon
    απάντηση30
     
     
     
    Μετα απο καθε κριση | 10/01/2018 08:54
    που γινεται ευκαιρια (!) οι γνωστοιπεριουσιοι αφορολογητοι γινονται πλουσιοτεροι. Γι αυτο κατι ειχε πει ο Τζεφερσον οταν προειδοποιησε τους συμπολιτες του να μην ανεχθουν ιδιωτικη τραπεζα (οπως η FED)!!!! Αλλα δεν εισηκουσθη....
    AZAZEL
    απάντηση61
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων