Πολύ κακό για το τίποτε. Αυτό ήταν με πέντε κουβέντες ο θόρυβος που προκάλεσαν οι απόψεις του ιδιόρρυθμου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γρηγόρη Ψαριανού περί τρομοκρατίας.

Συγκεκριμένα, η δήλωση του βουλευτή που επικρίθηκε είχε ως εξής: «Η δράση κάποιων λεγομένων τρομοκρατικών οργανώσεων, μέχρις ενός σημείου, είχε την αποδοχή του κόσμου. Οι “Ερυθρές Ταξιαρχίες”, η “17 Νοέμβρη”, πέρα από τη δράση τού να ασκείς βία, είχαν την αποδοχή του κόσμου όταν εκτελούσαν βασανιστές, δολοφόνους, εγκληματίες και αποδεδειγμένα καθοίκια. Από τη στιγμή που μπήκαν μέσα διάφορα ζουζούνια από μυστικές υπηρεσίες και άρχισαν να χτυπάνε εκδότες και βουλευτές, χάλασε». Δηλαδή, εφόσον η, κατά τον κ. Ψαριανό, λεγόμενη τρομοκρατία δολοφονούσε τους κακούς ήταν αποδεκτή. Οταν άρχισε να σκοτώνει αδιακρίτως... «χάλασε».

Η προσεκτική ανάγνωση όλης της συνέντευξης του κ. Ψαριανού αποδεικνύει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο εκκεντρικός βουλευτής είτε αστειευόταν (με τον τρόπο του...) είτε δεν είχε επίγνωση των λεγομένων του. Διότι, όπως εξηγεί παρακάτω, δεν διανοείται να αμφισβητήσει την αξία της ανθρώπινης ζωής: «Για μένα ένας γελοίος ασφαλίτης έχει την ίδια αξία με έναν κανονικό άνθρωπο. Πάντα άλλωστε ελπίζεις ότι και το μεγαλύτερο καθοίκι μπορεί να γίνει φυσιολογικός άνθρωπος». Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατόν να συμφωνεί με τη δολοφονία ενός ανθρώπου, ακόμη και αν πρόκειται «για το μεγαλύτερο καθοίκι».

Επίσης, ως πολιτισμένος άνθρωπος που πιστεύει στο κράτος δικαίου, ο κ. Ψαριανός εκφράζει τον αποτροπιασμό του για την αυθαίρετη αφαίρεση ζωής, με όρους που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση: Δεν δέχεται, λέει, «ο κάθε καράβλαχος, ο κάθε αμόρφωτος να παίρνει ένα κουμπούρι και να μπουμπουνίζει όποιον γουστάρει». Το λέει, βεβαίως, εννοώντας τους αστυνομικούς. Προδήλως όμως το επιχείρημα ισχύει εξίσου και για κάθε επίδοξο επαναστάτη που «παίρνει ένα κουμπούρι και μπουμπουνίζει όποιον γουστάρει», ακόμη και αν είναι μαρξιστής.

Επομένως, είναι άσκοπο να πάρει στα σοβαρά τις θέσεις του βουλευτή περί τρομοκρατίας.

Υπάγονται σε αυτό που ο ίδιος λέει σε άλλο σημείο της συνέντευξής του, όταν ερωτάται για μια θέση που ποτέ δεν διετύπωσε, αλλά του αποδόθηκε αδίκως: «Τέτοια μ***ία δεν έχω πει ποτέ» · και προσθέτει με αξιοθαύμαστη παρρησία και ευθυκρισία: «Εχω πει πολλές μ***ίες και θα πω κι άλλες στο μέλλον».

Συμπεραίνω λοιπόν ότι ο κ. Ψαριανός διαθέτει τη στοιχειώδη αυτεπίγνωση ώστε να μην παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Το ερώτημα ωστόσο είναι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τόσο στα σοβαρά τον κ. Ψαριανό ώστε να τον περιλάβει στα ψηφοδέλτιά του...

Συνιστώ σε όσους δεν γνωρίζουν τη μακρά ιστορία του Μεσανατολικού, αλλά παρ΄ όλα αυτά προσπαθούν να καταλάβουν τα αίτια της σφαγής, που εκτυλίσσεται για τρίτη εβδομάδα στη Γάζα, να διαβάσουν προσεκτικά το κύριο άρθρο στο τεύχος του «Εconomist» που κυκλοφορεί στα περίπτερα. Παραθέτω μια περίληψη του άρθρου:

Πρόκειται για τη διαμάχη δύο λαών για την κυριαρχία στο ίδιο κομμάτι γης και, επομένως, η ελπίδα ότι οι αντιμαχόμενοι κάποτε θα κουραστούν και θα καταθέσουν τα όπλα είναι αβάσιμη. Τέσσερις παράγοντες περιπλέκουν το ζήτημα: α) Η επί δεκαετίες ακλόνητη άρνηση των Παλαιστινίων να συζητήσουν τον χωρισμό της διαφιλονικούμενης γης, καθώς επίσης και η αντίστοιχη σκλήρυνση των θέσεων του Ισραήλ, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. β) Η σταδιακή εμπλοκή της θρησκείας στο ζήτημα και από τις δύο πλευρές. γ) Η αδυναμία του Ισραήλ να επιβληθεί στρατιωτικά, η οποία κατέστη εμφανής μετά την αποτυχία του να αντιμετωπίσει τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου με στρατιωτικά μέσα. δ) Η εμπλοκή του ζητήματος σε ευρύτερα γεωπολιτικά παίγνιατον Ψυχρό Πόλεμο πρώτα και την αντιπαράθεση της Δύσης με το πολιτικό Ισλάμ έπειτα. Και η ανάλυση του περιοδικού καταλήγει με τη θέση ότι, ιδίως αν το Ισραήλ κατορθώσει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο κατά της Χαμάς, οφείλει αμέσως να καταδείξει στους πάντες τη βούλησή του να παραχωρήσει εδάφη και από τη Δυτική Οχθη, για την ίδρυση ανεξάρτητου, αναγνωρισμένου και βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους.

Στον αντίποδα αυτής της ορθολογικής προσέγγισης στο θέμα βρίσκεται ο σκοταδισμός του μεταφυσικού αντισημιτισμού. Για να βρείτε την πληρέστερη έκφρασή του δεν χρειάζεται να ψάξετε στην ιδρυτική διακήρυξη της Χαμάς ή στους λόγους του ιρανού προέδρου Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ. Πηγαίνετε μια βόλτα ως τη Θεσσαλονίκη και ακούστε το κυριακάτικο κήρυγμα του τοπικού Μητροπολίτη κ. Ανθιμου.

Δεν έχουν περάσει δέκα ημέρες αφότου, στις 4 του μηνός, ο Σεβασμιώτατος την ανέπτυξε με τη συνήθη ευφράδεια και μειλιχιότητά του. Πρώτα εξέφρασε τη φρίκη του για τα τρομερά πράγματα που συμβαίνουν στη Γάζα. Επειτα, μας κάλεσε να θυμηθούμε ότι οι εβραίοι ήταν εκείνοι που προτίμησαν να σταυρωθεί ο Ιησούς παρά ο Βαραββάς, αποδεχόμενοι το αίμα του επί των κεφαλών τους και των γενεών που θα ακολουθούσαν. Κατέληξε μάλιστα διαπιστώνοντας την εκπλήρωση της κατάρας σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα. Αρα, για όλα φταίνε οι εβραίοι, επειδή σταυρώσαν τον Χριστούλη μας! Εδώ βρίσκεται η ρίζα του ευρωπαϊκού αντισημιτισμού από την εποχή του Μεσαίωνα και, όπως βλέπετε, ο Μεσαίωνας δεν είναι και τόσο μακρινός όσο νομίζουμε...

Εντός της εβδομάδος αναμένεται ο νέος πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αθήνα δρ Ντέιβιντ Λάντσμαν. Γλωσσολόγος και ελληνιστής, με διδακτορικό από το Κέιμπριτζ για το γλωσσικό ζήτημα στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση, ο κ. Λάντσμαν μας έρχεται κατευθείαν από την πρωτεύουσα της Μογγολίας Ουλάν Μπατόρ, όπου υπηρετούσε ως πρεσβευτής της χώρας του.

Κύριε διευθυντά