Το θέμα φαίνεται προσωπικό αλλά δεν είναι: αφορά τη σκοταδιστική χριστιανοεθνικιστική υστερία που πλήττει το Πανεπιστήμιο της Κύπρου, όπως (απόδειξη τα προεκλογικά) πλήττει την Κύπρο· ενώ το νησί δίνει αγώνα για τη σωτήρια ένταξή του στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Εφτασαν στα χέρια μου «πρακτικά» συνεδριάσεων (Ιούλιος 2002) του συμβουλίου της Φιλοσοφικής Σχολής αυτού του πανεπιστημίου. Διαπίστωσα με ποιες μεθοδεύσεις οι κκ. καθηγητές, με προεξάρχοντα τον κοσμήτορά τους Δημήτριο Δ. Τριανταφυλλόπουλο, θέλησαν να «λιώσουν» ένα νέο επιστήμονα, λέκτορα της Σχολής, που, αυτός, τόλμησε να διαφωνεί με ένα από τα ινδάλματά τους, τον κ. Χ. Γιανναρά. Προηγουμένως, ορισμένοι από αυτούς τους κυρίους αρνήθηκαν να συζητήσουν σοβαρά την υποψηφιότητα για θέση αναπληρωτή καθηγητή βυζαντινής ιστορίας ενός γερμανού πανεπιστημιακού. Είχε σπουδάσει, αλί του!, και προτεσταντική θεολογία και θεωρήθηκε ότι αυτό δεν ήταν εφόδιο «προκειμένου να αποφαίνεται κανείς από καθέδρας ελληνικού πανεπιστημίου για την (πρώιμη) Πατερική, Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Ορθόδοξη Θεολογία». Εξω λοιπόν οι βάρβαροι από το ελληνοχριστιανικό Βυζάντιό μας!

Ενα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τον κ. Τριανταφυλλόπουλο και αποδέχτηκαν οι συνάδελφοί του για να εξοντώσουν τον νέο επιστήμονα, που για να τον κρίνουν κάλεσαν και τον ίδιο τον κ. Γιανναρά στην Κύπρο ώστε και η πρώτη «γνώμη» να είναι άκρως «αντικειμενική», ήταν και αυτό:

«Ο "αντικειμενικός", οψιγενής διαφωτιστής κ. Θ. έχοντας δικαίωμα να συστήσει τουλάχιστον πέντε βασικά εγχειρίδια, συνιστά δύο ξένα σε μετάφραση. Ουδείς ψόγος αν δεν αγνοούσε όχι μόνο τις θεμελιακές εργασίες του Γιανναρά για την κριτική του Διαφωτισμού (...) αλλά και το θεμελιώδες έργο του μαρξιστή (sic) Παν. Κονδύλη Ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός (...). Δεν το ξέχασε τυχαία ο κ. Θ.: στην Ελλάδα ο Κονδύλης που είχα την τιμή να τον έχω μαθητή στη δικτατορία, χτυπήθηκε βάναυσα από το γνωστό "συγκρότημα" λίγο πριν από τον αδόκητο θάνατό του. Ιδιαίτερα από τον φανατικό Καθολικό δημοσιογράφο κ. Ριχάρδο Σωμερίτη και τα φερέφωνά του. Και τούτο επειδή κλόνισε συθέμελα με το βιβλίο του Θεωρία του Πολέμου (...) τις ιδεοληψίες της Αριστεράς για τη φιλειρηνική έναντι της Ελλάδος Τουρκία. Το επλήρωσε με αποκλεισμό από τα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά και με damnatio memoriae από τους πνευματικούς ανθρώπους τύπου Θ. όπως ακριβώς και ο χριστιανός Γιανναράς».

Απάντηση: δεν είμαι καθολικός. Γεννήθηκα ορθόδοξος, τώρα δεν είμαι «τίποτε». Δεν έχω φερέφωνα: σε αντίθεση με μερικούς σαλονάτους «θεοσοφιστές» της πανεπιστημιακής αντικάμαρας, ό,τι θέλω να πω το εκφράζω δημοσίως και το υπογράφω. Ο μακαρίτης Κονδύλης δεν χτυπήθηκε «βάναυσα» από το «γνωστό συγκρότημα» που με ικανοποίηση δημοσίευε τα κείμενά του και βεβαίως τις σκληρές απαντήσεις του στα δικά μου. Του άσκησα κριτική όχι για τη «Θεωρία Πολέμου» αλλά για το πρόχειρο «επίμετρό» της με την τυχοδιωκτική (κατά την άποψή μου) πρόταση ενός πρώτου δικού μας χτυπήματος εναντίον της Τουρκίας «όσο είναι καιρός». Δηλαδή πρότεινε προληπτικό πόλεμο όπως τώρα ο Μπους με το Ιράκ (και περιμένω από όσους τότε συμφώνησαν με τον Κονδύλη να μου εξηγήσουν γιατί σήμερα διαφωνούν με τη νέα στρατηγική των ΗΠΑ). Το πανεπιστήμιο δεν τον απέκλεισε διαβάζοντας την κριτική μου (αν ήταν αυτό δυνατό!) αλλά πολλά χρόνια πριν. Και ελπίζω ο θάνατός του να μη μου αποδίδεται.

Οταν μια φιλοσοφική σχολή περιλαμβάνει, λόγω εθνοεκκλησιαστικού γιανναρικού φανατισμού, μέσα σε τόσο λίγες αράδες τόσα ψεύδη πώς να μην ανησυχεί κανείς για το Πανεπιστήμιο της Κύπρου, για την Κύπρο, για το ευρωπαϊκό μέλλον της; Δεν με πειράζουν οι συκοφαντίες. Η Κύπρος με νοιάζει και οι δήθεν υπερπατριώτες της, που στα χνάρια της ΕΟΚΑ Β´ και σε συνεργασία με τους δικούς μας ετοιμάζουν πολύπλευρα, μιαν ακόμα φορά, την εξόντωσή της.