Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ●Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

▅ Η Wikipedia και η «λογοκρισία»
Ο κ. Κωνσταντίνος Σταμπουλής, διαχειριστής στην Ελληνική Wikipedia, γράφει:

Την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009 δημοσιεύσατε ένα άρθρο με τίτλο «Προσλαμβάνει “λογοκριτές” η Wikipedia». Ο ίδιος ο τίτλος περιλαμβάνει δύο σημεία που δεν ισχύουν: Α. «Προσλαμβάνει»: Ουδείς προσλαμβάνει οποιονδήποτε. Δικαίωμα έγκρισης/ ελέγχου μιας επεξεργασίας θα έχουν οι περισσότεροι από τους εθελοντές συντάκτες που υπάρχουν σήμερα ή θα εγγραφούν στο μέλλον.

Β. «Λογοκριτές»: Πρακτικά οποιοσδήποτε εγγεγραμμένος χρήστης θα μπορεί να ασκεί αυτόν τον έλεγχο, συνεπώς ουσιαστικά όλοι οι συντάκτες είναι και ελεγκτές. Επίσης ο έλεγχος αφορά μόνο την τυχούσα ύπαρξη βανδαλισμών (π.χ., βρισιές) ή ατεκμηρίωτων ισχυρισμών και όχι οτιδήποτε άλλο. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται για «λογοκρισία» αλλά για «μια δεύτερη ματιά».

Περνώντας και από το σώμα του άρθρου, σας ενημερώνω ότι καμία πρόσβαση οποιουδήποτε εθελοντή δεν πρόκειται να καταργηθεί, είτε επώνυμου είτε ψευδώνυμου είτε ανώνυμου. Η Wikipedia θα συνεχίσει να γράφεται από εθελοντές συντάκτες και να ελέγχεται από τους ίδιους εθελοντές συντάκτες/ ελεγκτές σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται το άρθρο. Μάλιστα στην ουσία αποτελεί άνοιγμα των άρθρων που βρίσκονται υπό καθεστώς «ημιπροστασίας», αφού, ενώ πριν μπορούσαν να τα επεξεργαστούν μόνο συνδεδεμένοι χρήστες, πλέον θα μπορεί να τα επεξεργάζεται οποιοσδήποτε και τα αποτελέσματα θα εμφανίζονται αφού τα εγκρίνει οποιοσδήποτε από τους συνδεδεμένους χρήστες. Συνεπώς σε αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για περισσότερη ελευθερία και όχι για περιορισμό.

Επίσης, σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται το άρθρο, ουδέποτε υποχρεώθηκαν «οι συντάκτες να αναγράφουν τα στοιχεία τους», το μόνο που έχει περιοριστεί είναι η δημιουργία νέων άρθρων από μη συνδεδεμένους (έστω με ψευδώνυμο) χρήστες, και αυτό αποκλειστικά στην αγγλική Wikipedia. Πηγαίνοντας σε οποιοδήποτε άρθρο οποιοσδήποτε, ακόμη και χωρίς να έχει εγγραφεί, μπορεί να επεξεργαστεί το κείμενό του. Ούτε έναν έλεγχο δεν έκανε ο δημοσιογράφος σας;

Η απάντηση του «Βήματος»
Σίγουρα η λέξη «λογοκρισία» είναι πολιτικά και ηθικά επιβαρημένη αλλά αυτό ουδόλως αλλάζει την ουσία του νοήματός της στην ελληνική γλώσσα ως διαδικασίας μέσω της οποίας κρίνονται τα γραφόμενα ή λεγόμενα κάποιου. Και αυτό ακριβώς γίνεται καθημερινά στη Wikipedia από τους χιλιάδες εθελοντές συντάκτες-επιμελητές που συμπληρώνουν ή διορθώνουν τα γραφόμενα άλλων. Ειδικά στο πρόβλημα συγγραφής λημμάτων με ιδιοτελείς σκοπούς (βιογραφίες ζώντων προσώπων, παρουσιάσεις εταιρειών) το οποίο αναδύεται τον τελευταίο χρόνο ως στίγμα για το κύρος της Wikipedia, το ίδρυμα που διαχειρίζεται την εγκυκλοπαίδεια φαίνεται πως αποφάσισε την εφαρμογή συστηματικής και αυστηρής λογοκρισίας. Αρα η χρήση της λέξης «λογοκρισία» σε εισαγωγικά δεν θα έπρεπε να ξενίζει, πόσο μάλλον να ενοχλεί.Με την ίδια λογική η αναφορά του δημοσιεύματος στην πρόσληψη αμισθί επιμελητώνδεν υπονοεί κάποιου είδους υπαλληλική σχέση αλλά αναφέρεται στην πρόσκληση και δέσμευση των χιλιάδων εθελοντών-επιμελητών να συμμετάσχουν σε μια ενορχηστρωμένη πλέον προσπάθεια για να αντιμετωπιστούν συστηματικά οι απόπειρες παραποίησης και βανδαλισμού του περιεχομένου της εγκυκλοπαίδειας.Είναι χαρακτηριστική για αυτή τη σχέση η πρόσφατη δήλωση του εκπροσώπου του ιδρύματος της Wikipedia Τζέι Γουόλς ότι «παρ΄ όλο που η εργασία αυτών των επιμελητών είναι εθελοντική, το να γίνει κανείς μέλος της ομάδας απαιτεί ουσιαστική δέσμευση».

«Οι άνθρωποι που μας λείπουν»
Ο κ. Παν. Χρ. Καραγεώργος γράφει:

Η «Ανάλυση» του Β. Μαρκεζίνη στο «Βήμα» της 23.8.2009 είναι Εισήγηση Εξωτερικής Πολιτικής τέτοιας και τόσης σημασίας, που η βαρύτητά της δεν έχει όμοιά της, περισσότερο από μία ή δύο ανάλογες, τα τελευταία εκατό χρόνια. Η επίκληση που κάνει, στη δεύτερη παράγραφο, προς τον ελληνικό Τύπο και η ανάληψη ευθύνης που μ΄ αυτόν τον τρόπο επιζητεί απ΄ αυτόν, κατ΄ εμέ, υποκρύπτει έλλειψη εμπιστοσύνης, για να μην πω έκφραση δυσπιστίας, προς το «πολιτικό προσωπικό της χώρας». Ο αξιότιμος κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης διαθέτει και πληρότητα γνώσεων και, εξ αυτού, βαθύ αίσθημα ευθύνης. Ξέρει πολύ καλά ότι με το ξημέρωμα αυτού του αιώνα δεν έχει απλώς γυρίσει ένα ακόμη φύλλο στην Ιστορία της Ανθρωπότητας. Ενας ολόκληρος τόμος έχει αρχίσει να γράφεται. Ξέρει ακόμη πολύ καλά, οι γνώσεις του τού το επιβάλλουν, ότι ο καταραμένος 20ός αιώνας, που τόσο απατηλά ανέτειλε για το Γένος μας και τόσο τελεσίδικα ανέλπιστος έδυσε, δεν άφησε περιθώρια για «κομματικά παιχνίδια» του τύπου της δεκαετίας του 1910. Τούτος ο τόμος που άρχισε να γράφεται, ο τόμος της Ιστορίας του 21ου αιώνα, δεν θα ανεχθεί για τους Ελληνες ανορθογραφίες. Τα λάθη θα είναι θανάσιμα. Ο Μarc Rousset και ο Υouri Roubinski στο «La nouvelle Εurope. Ρaris- Βerllin- Μoscou» προδιαγράφουν το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου. «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία», αξίες που σήμερα στο «πολιτικό προσωπικό» της χώρας μας είναι αγαθά εν ανεπαρκεία. Αξίες που ο Β. Μαρκεζίνης αποδεδειγμένα και αναγνωρισμένα τις έχει. Από το 1822 ο Κοραής επισημαίνει: «Οταν το Εθνος είναι αρκετά φωτισμένο, οι αντιπρόσωποί του πρέπει να πιστεύωσιν, ότι έξω του Συνεδρίου βρίσκονται πολίται φρόνιμοι εκατονταπλασίονες του αριθμού των μηδέ να φαντάζονται, ότι εις μόνον το Συνέδριον περιορίζεται όλη της νομοθεσίας η σοφία». Το «Συνέδριον» θα αποφασίσει να δώσει ψήφο στους Απόδημους. Θα έχει τη σοφία και τη φρόνηση και τη θέληση, θα είναι αρκετά «φωτισμένο» ώστε, αντί να μεταφέρει τον κομματικό ανταγωνισμό στους Απόδημους, να κάνει κάτι θετικό. Να τολμήσει από κοινό Κατάλογο Ελλήνων της Διασποράς να επιλέξει, να τιμήσει και να τιμηθεί από γυναίκες και άνδρες που έχουν διαπρέψει και διαπρέπουν στην ξενιτιά; Υπάρχουν εκατοντάδες, φορτωμένοι με δόξα και τιμή και γνώσεις και ήθος, αξίες που τόσο μας λείπουν και τόσο τις έχουμε ανάγκη.

«Δημόσια χρήση ναρκωτικών»
Ο κ. Παντελής Αργυράκης γράφει:

Το πρόβλημα που θέτω είναι μεγάλο και πιστεύω ότι αφορά όλους μας. Σώστε το κέντρο από τους ναρκομανείς, κάντε κάτι! Συμφωνούμε όλοι ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι άρρωστοι, αλλά έχουν φτάσει στο σημείο να μη σέβονται τίποτε και κανέναν κάνοντας δημόσια χρήση ναρκωτικών μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πρωτεύουσας! Τα μικρά παιδιά δεν φταίνε σε τίποτε για να βλέπουν τέτοιες εικόνες! Οι κάτοικοι είναι απελπισμένοι και αγανακτισμένοι. Η ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών γίνεται μπροστά από τους διερχόμενους περαστικούς και τα αυτοκίνητα, μπροστά στα παιδιά. Η Αστυνομία είναι ανεπαρκέστατη στην εκτέλεση της αποστολής της. Να σώσουμε τους ναρκομανείς, αλλά να σώσουμε και τους αθώους πολίτες από τους ναρκομανείς! Τους διώξανε από την οδό Σοφοκλέους και όλοι αυτοί μαζεύτηκαν τώρα στον Κεραμεικό. Κάντε μια βόλτα ως τη συμβολή των οδών Δεληγιώργη και Κεραμεικού και τους γύρω δρόμους για να καταλάβετε τι εννοώ. Σώστε το κέντρο από τους ναρκομανείς! Οχι στην γκετοποίηση του κέντρου!

«Μπαλάκι κομματικής αντισφαίρισης»
Ο δρ Αντώνης Παπαγιάννης, γιατρός, από τη Θεσσαλονίκη, γράφει:

Πολλά καλά, απλά και λογικά μέτρα προτείνονται στον επίλογο κάθε μεγάλης καταστροφής (συνήθως με πνεύμα κατηγορίας: «Γιατί δεν κάνατε το α ή το β;»). Αυτό που δεν λέγεται και δεν γράφεται είναι ότι όλα αυτά τα καλά, απλά και λογικά μέτρα δεν φτάνουν σε επίπεδο πραγμάτωσης διότι και οι δασοφωτιές (όπως και τόσα άλλα θέματα, εθνικής σημασίας) γίνονται μπαλάκι κομματικής αντισφαίρισης: «Ετσι θα κάνουμε εμείς όταν θα γίνουμε κυβέρνηση», «Ετσι δεν πρόκειται να κάνουμε εμείς όσο το προτείνετε εσείς». Επιτέλους, πράσινοι, μπλε και όλα τα λοιπά χρώματα της ίριδος στον ίδιο γεωγραφικό χώρο ζούμε! Είμαστε όλοι «οικονόμοι» (= διαχειριστές) εξ αδιαιρέτου του ίδιου φυσικού πλούτου, τον οποίο υποχρεούμαστε να διαφυλάξουμε και για τους επόμενους και όχι μόνο να απολαύσουμε μέχρι καταστροφής, λέγοντας σαν τον αλήστου μνήμης «Βασιλιά Ηλιο» ότι «Εν τούτοις [το κράτος] θα πρέπει να διαρκέσει όσο και ημείς». Με αυτό το πλευρό να κοιμόμαστε...

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ●Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr