Αξίζει να παρακολουθεί κανείς τον κ. Γ. Καρατζαφέρη καθημερινά. Παρουσιάζει εαυτόν ως δεύτερη επιλογή και το κάνει πολύ συνειδητά. Είναι γενικά διαθέσιμος. Οποιος παραδοθεί στη ρητορεία του νομίζει ότι μαθαίνει όσα παίζονται πίσω από τις κουρτίνες. Ο πολιτικός λόγος του προέδρου του ΛΑΟΣ διανθίζεται με εικασίες, σενάρια και υποθέσεις. Το πνεύμα είναι συνωμοσιολογικό. Υπάρχει λοιπόν κρυφή «άτυπη συμφωνία» ανάμεσα στους άλλους, τους κακούς αρχηγούς· έτσι μάθαμε χθες στη διακαναλική του συνέντευξη. Οι πρόεδροι των δύο μεγάλων κομμάτων υποβαθμίζουν επίτηδες τα εθνικά θέματα, κατά τον κ. Καρατζαφέρη. Εκείνος, ο πατριώτης, ενδιαφέρεται για τη σημαία και θεωρεί ότι ο διπλωματικός τσαμπουκάς είναι αποτελεσματικός. Τι ακριβώς λοιπόν επιχειρεί με τη συμβολική υποψηφιότητα στη Ροδόπη; Μπορεί ο αρχηγός ενός μικρού κόμματος να τονώσει το εθνικό πνεύμα; Και αν μπορεί, γιατί πρέπει να το κάνει αυτό προεκλογικά;

Ο κ. Γ. Καρατζαφέρης με τα τερτίπια του αναστατώνει την τοπική κοινωνία και προσπαθεί να χαλάσει ένα συμφιλιωτικό κλίμα που καλλιεργήθηκε με κόπο. Αποδίδει στο τουρκικό προξενείο ρόλο που κάνει τους διπλωμάτες να τρίβουν τα μάτια τους. Οδηγεί σε απόγνωση όσους δούλεψαν για την αφομοίωση των αλλόγλωσσων. Δεν έχουν περάσει περισσότερα από 15 χρόνια όταν οι μουσουλμάνοι της ορεινής Θράκης βγήκαν από την απομόνωση. Ζούσαν πίσω από μπάρες. Για να μην ξεχνάμε: βγαίνοντας από το χωριό τους έπρεπε να περάσουν από στρατιωτικό φυλάκιο, ενώ τα αθλητικά κέντρα της περιοχής ήταν διαμορφωμένα ως στρατόπεδα συγκέντρωσης, για την περίπτωση πολέμου. Τα τελευταία χρόνια αναδείχτηκε μια νέα γενιά των μουσουλμάνων, εκείνη που μορφώθηκε, διεκδικεί θέση στη δημόσια ζωή και χωρίς να αρνείται την τουρκική καταγωγή αποδέχεται ότι ζει σε ελληνικό έδαφος.

Η δεξιότατη παράταξη (σεβόμαστε την επιθυμία να μην τους αποκαλούμε «ακροδεξιούς» γιατί θίγονται) ανασκαλεύει τα εθνικά θέματα και πάει να δημιουργήσει προβλήματα εκεί όπου δεν υπάρχουν. Ξαφνικά σέρνονται φήμες ότι θα έλθουν με πούλμαν από την Κωνσταντινούπολη 10.000 Τούρκοι με τις χαντζάρες τους. Αν αυτό είναι το πρόβλημά μας, ας κανόνιζαν τα κόμματα ή τα αρμόδια υπουργεία να μεταφερθούν εκλο γικά δικαιώματα στη Θράκη. Να ψηφίσουν εκεί όσοι έλκουν καταγωγή από τα βυζαντινά χρόνια. Το ζήτημα της Ροδόπης και η έδρα που θέλει να κατακτήσει εκεί ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ξεκίνησαν ως συμβολική κίνηση. Μακροπρόθεσμα η καλλιέργεια έντασης φέρνει μπελάδες. Επιπλέον επιβραδύνεται η ήδη αργή αφομοίωση των αποκομμένων πληθυσμών.

Ο κ. Γ. Καρατζαφέρης επιμένει πολύ στα εθνικά ζητήματα. Είπε στη συνέντευξή του: «Τι ακούσαμε από τον κ. Παπανδρέου για τα εθνικά θέματα; Να απαντήσειτι εννοούσε όταν έλεγε πως δεν μπορεί να έχουμε πρόβλημα με την Τουρκία για λίγα στρέμματα. Αυτή τη στιγμή το Κυπριακό βρίσκεται στη χειρότερη φάση του. Και ο κ. Καραμανλής ψεύδεταιόταν λέει πως είχε πει “όχι” στο Σχέδιο Αναν». Πέραν των άλλων αυτές οι τοποθετήσεις μάς κάνουν να απορούμε για την οξυδέρκεια του δεξιότατου κόμματος. Στην παρούσα συγκυρία, που δεν υπάρχουν λεφτά για τις συντάξεις και το κράτος ζει ως ζητιάνος στα φανάρια της Ευρώπης, υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται για τους χειρισμούς Καραμανλή στο Κυπριακό; Υπάρχουν άμεσα προβλήματα να λυθούν και οι εκλογές γίνονται για το απλό, πρακτικό πρόβλημα του αδειανού κουμπαρά. Κανείς δεν θα συμφωνούσε με πρόωρες εκλογές επειδή πήρε τα πάνω του ο κύκλος της κυρίας Καραχασάν ή για τις υπερπτήσεις στο Αγαθονήσι.

Ο κ. Καρατζαφέρης χρησιμοποιεί την πολεμική φρασεολογία για πολλά ζητήματα. Παρομοίωσε το κόμμα του με ανάχωμα. Προβλέπει συρράξεις της κοινωνίας με το «βαθύ ΠαΣοΚ», το οποίο δεν έχει σχέση, όπως είπε, με τον «ευπρεπή κ. Παπανδρέου» . Παρά την αναγνώριση της ευπρέπειας δεν παρέλειψε να προσάψει ξανά, για εκατομμυριοστή φορά, την καταγωγή. Το υπενθυμίζει κάθε μέρα και τούτο, ότι οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί είναι «από τζάκι». Δεν ξέρουμε τι ευελπιστεί ο κ. Καρατζαφέρης και αν θα του βγει σε καλό όλο αυτό το συμπούρμπουλο, των εθνικών ζητημάτων, του ταξικού ανταγωνισμού και των ανερμάτιστων προτάσεων για την οικονομία. Η ψήφος στον ΛΑΟΣ κάθε μέρα που περνάει θυμίζει όλο και περισσότερο συζυγική απιστία από γινάτι. Θυμίζει κάποιες γυναίκες που για να τιμωρήσουν τον άντρα τους επιλέγουν έναν επιπόλαιο, φανφαρόνο, πρόχειρο εραστή. Τον διαλέγουν απλώς επειδή είναι διαθέσιμος.