Από την αρχαία Ελλάδα ως την καλλιτεχνική δημιουργία της σύγχρονης νορβηγικής σκηνής, από τη «Μήδεια» του Ευριπίδη ως τη μουσική που συνθέτει ένας νορβηγός μαθητής του Ελληνα Ιάνη Ξενάκη και χορογραφεί μια Ελληνίδα, με σκοπό να εκφράσουν το πάθος της ανθρώπινης ψυχής, μεσολαβεί μεγάλη χρονική και γεωγραφική απόσταση. Η Ολγα Παπαλεξίου , χορογράφος και χορεύτρια από τη Θεσσαλονίκη, και ο συνθέτης Ολε Χένρικ Μόε από το Οσλο κινήθηκαν μεταξύ Ιωλκού και Κολχίδας, επιβιβάστηκαν στην «Αργώ», έκλεψαν το χρυσόμαλλο δέρας, επέστρεψαν, εξορίστηκαν, ταξίδεψαν στην Κόρινθο, βίωσαν το πάθος και τις δραματικές συναισθηματικές αλλαγές της «ξένης» Μήδειας και συνέθεσαν από κοινού τη σύγχρονη μουσικοχορευτική παράσταση που ανέβηκε για δύο βραδιές στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, στη Θεσσαλονίκη.

Για την Ολγα Παπαλεξίου η επιστροφή αυτή υπήρξε «σημαδιακή»: χόρεψε στην ίδια εκείνη σκηνή την οποία «εγκατέλειψε» πριν από 20 ακριβώς χρόνια (το 1989), όταν, μετά τις σπουδές της στη Βουδαπέστη, εντάχθηκε στην «ιστορική» πλέον ομάδα του Αενάου Χοροθεάτρου του Ντανιέλ Λομέλ και με τη διάλυσή της, το 1989, μετακόμισε στη Νορβηγία.

«Η Μήδεια δεν είναι απλώς ρόλος. Είναι “θέμα” που εμπεριέχει όλες τις δραματικές μεταπτώσεις της ανθρώπινης ψυχής.Από τον έρωτα ως την εξουσία, την προδοσία,την απόγνωση,τον θάνατο.Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τον Ευριπίδη ασχολήθηκαν μαζί της πολλοί μεταγενέστεροι συγγραφείς,μουσικοί, χορογράφοι.Σκηνές τής “Μήδειας” με ακολουθούν από τη σχολή χορού στη Θεσσαλονίκη ως το Αέναον και μια σειρά σεμιναρίων στη Βιέννη. Η χορογραφία είναι σύγχρονη, δεν μπορεί όμως να μην ενέχει “πατήματα” ελληνικότητας, να μην “έρχεται” από την αρχαία Ελλάδα.Το ίδιο και η μουσική. Είναι γραμμένη από έναν σύγχρονο νορβηγό συνθέτη, αλλά εμπεριέχει ήχους αρχαιοελληνικούς και δημοτικής ελληνικής μουσικής, εκφρασμένους με σύγχρονα όργανα, που σκιαγραφούν το ψυχολογικό “τοπίο” και τη δραματική ατμόσφαιρα στην πορεία του έργου» σημειώνει η Ολγα Παπαλεξίου, η οποία, πέραν της χορογραφίας, κράτησε και τον ηγετικό ρόλο της Μήδειας, συνοδευόμενη από τον Ιταλό (ζει και εργάζεται στη Σουηδία) Πιέτρο Λα Λότζια (Ιάσονας) και από οκταμελές μπαλέτο.

Η «Μήδεια» είχε παρουσιαστεί την περασμένη χρονιά στο Οσλο, σε ένα σύγχρονο θέατρο, ειδικά διαμορφωμένο για χορευτικές παραστάσεις. Οι παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη δόθηκαν στο πλαίσιο των 44ων Δημήτριων, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, με την υποστήριξη του υπουργείου Εξωτερικών της Νορβηγίας και της νορβηγικής πρεσβείας στην Ελλάδα.