O Ομηρος υπήρξε τυχερός στην ατυχία του. Δεκάδες θαλάσσιες χελώνες τραυματισμένες σκόπιμα από άνθρωπο περιθάλπονται τα τελευταία χρόνια στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών της οργάνωσης «Αρχέλων» στη Γλυφάδα Αττικής. Ο Ομηρος, αρσενική χελώνα, ηλικίας 40 ετών, είναι μια από αυτές. Βασανίστηκε άγρια από ασυνείδητους οι οποίοι της αφαίρεσαν τους οφθαλμούς και την άφησαν στη θάλασσα για να πεθάνει. Το περιστατικό συνέβη τον Ιούνιο του 2007. Από την περασμένη Τρίτη το ζώο κολυμπά μαζί με άλλα ψάρια και καρχαρίες στις δεξαμενές του βρετανικού Βlue Reef Αquarium.

Προκειμένου να θεραπευθεί όμως και να καταφέρει να ταξιδέψει 1.500 μίλια ως το Χίθροου και έπειτα με αυτοκίνητο έως το νέο της σπίτι στο Νιούκεϊ της Δυτικής Αγγλίας, ομάδα εθελοντών, με επικεφαλής τον Π. Τσάρο, πάλεψε να την κρατήσει στη ζωή. «Οταν βρέθηκε στο Μαυροβούνι Γυθείου το ζώο ήταν φοβισμένο και ασυνήθιστα ήρεμο. Περιφερόταν άσκοπα στα ρηχά νερά. Στο Κέντρο ήρθε με τραύματα και στα δυο του μάτια. Εχει χάσει πλήρως την όρασή του, γεγονός που δυστυχώς το καθιστά ανίκανο να απελευθερωθεί ξανά στη θάλασσα, αφού δεν θα μπορεί να βρει τροφή» σημειώνει. Και προσθέτει: «Πιθανώς να είχε παγιδευτεί από ψαράδες οι οποίο το τύφλωσαν επίτηδες και το άφησαν στη θάλασσα» σημειώνει.

Ο «εφτάψυχος» Ομηρος- το ζώο είχε τραυματιστεί και άλλες φορές καθώς φέρει μικρό σημάδι στο κεφάλι και ένα πιο παλιό τραύμα στο πίσω μέρος του κελύφους από προπέλα- στην αρχή επέπλεε μόνο στο νερό δεξαμενής σε αντίθεση με άλλες χελώνες που νοσηλεύονται στο Κέντρο Διάσωσης. Μόνο τελευταία, έπειτα από δυόμισι χρόνια παραμονής στη Γλυφάδα, άρχισε να καταδύεται, πράγμα που ενθουσίασε τους διασώστες του. «Χρειάστηκε χρόνο για να αρχίσει να τρώει μόνος του. Σήμερα μπορεί να μυρίσει το φαγητό και να χρησιμοποιήσει τα πτερύγιά του για να φάει. Πρέπει να είναι πολύ ευτυχισμένος στη Βρετανία και εκτιμώ ότι θα ζήσει εκεί άλλα 60 χρόνια» αναφέρει ο κ. Τσάρος.

Την ιστορία του Ομήρου κάλυψε με ρεπορτάζ και ο βρετανικός «Guardian». Με δηλώσεις του στην εφημερίδα ο Ντ. Γουέινς από το Βlue Reef Αquarium εύχεται η ιστορία αυτής της χελώνας «να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες για τις απειλές που δέχονται αυτά τα ζώα από τους έλληνες ψαράδες». Πάντως ο Ομηρος τα πάει περίφημα και όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο διευθυντής του Ενυδρείου κ. Μ. Σλέιτερ «είναι δυνατός και χρειάστηκαν τέσσερις άνθρωποι για να τον βάλουν στη δεξαμενή της καραντίνας». Ο κ. Σλέιτερ, θέλοντας να βεβαιωθεί ότι ο Ομηρος βρήκε... βολικό το νέο του σπίτι, το πρώτο βράδυ κοιμήθηκε σε υπνόσακο δίπλα στη δεξαμενή!

Χελωνάκια στη θάλασσα

Το περασμένο καλοκαίρι εκκολάφθηκαν περί τα 60.000 θαλάσσια χελωνάκια caretta-caretta στον κόλπο του Λαγανά Ζακύνθου. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι caretta-caretta παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο- περίοδο κατά την οποία ωριμάζουν τα αβγά και γονιμοποιούνται-, αλλά και τις αντιξοότητες (εξαιτίας της άναρχης τουριστικής ανάπτυξης) που αντιμετώπισαν στις παραλίες ωοτοκίας δημιούργησαν στον κόλπο του Λαγανά 857 φωλιές. Τελικά μόνο στις 763 κατάφεραν να εκκολαφθούν χελωνάκια. Από αυτά λίγα τελικά θα επιβιώσουν ώστε να ενηλικιωθούν και να επιστρέψουν στην περιοχή όπου γεννήθηκαν για να αναπαραχθούν και αυτά με τη σειρά τους. Ο κόλπος του Λαγανά στη Ζάκυνθο αποτελεί τον μεγαλύτερο βιότοπο αναπαραγωγής της caretta-caretta στη Μεσόγειο. Υπολογίζεται ότι εκεί, υπό ευνοϊκές συνθήκες, δημιουργούνται κατά μέσο όρο 1.300 φωλιές ετησίως, αριθμός που αντιστοιχεί στο 25% αυτών σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Θύματα των ταχύπλοων και των πλαστικών υλικών
Δεκατρείς θαλάσσιες χελώνες τραυματισμένες από άνθρωπο περιέθαλψε πέρυσι το Κέντρο Διάσωσης της Γλυφάδας. Συνολικά το 2009 ο αριθμός των πληγωμένων ή άρρωστων χελωνών που φιλοξενήθηκαν από το Κέντρο ανήλθε σε 54. «Κατά μέσο όρο κάθε χρόνο περίπου 50 χελώνες στέλνονται στο Κέντρο από ολόκληρη την Ελλάδα. Οι συχνότερες αιτίες τραυματισμών είναι η εμπλοκή τους σε αλιευτικά εργαλεία, η πρόσκρουση σε ταχύπλοα, η κατάποση πλαστικών υλικών τα οποία συγχέουν με τροφή αλλά και ο σκόπιμος τραυματισμός τους από ψαράδες» εξηγεί ο κ. Τσάρος.

Αυτά τα γιγάντια θαλάσσια ερπετά καταστρέφουν τα δίχτυα των αλιέων και το κόστος επιδιόρθωσης ή αντικατάστασή τους είναι τεράστιο. Γι΄ αυτό ορισμένοι τα θανατώνουν σκόπιμα. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Τσάρος, ο αριθμός των ασυνείδητων ψαράδων είναι πολύ μικρότερος από τον αριθμό των αλιέων που ενδιαφέρονται και στέλνουν άμεσα στο Κέντρο Διάσωσης τα πληγωμένα ζώα μόλις τα εντοπίσουν. Από τις χελώνες που νοσηλεύονται στο Κέντρο μόνο οι μισές καταφέρνουν τελικά, με την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον.