O δυνατός μελωδικός ήχος της λήξης της βάρδιας ακούστηκε λυτρωτικός για τον Τέρι που εδώ και πολλή ώρα σκεφτόταν τη στιγμή που θα φύγει από το εργοτάξιο και θα επιστρέψει. Εβγαλε γρήγορα τη στολή του, μπήκε στον θάλαμο καθαρισμού και απολύμανσης και δέκα λεπτά αργότερα στεκόταν μπροστά στη φυσούνα. Η πόρτα της φυσούνας άνοιξε και ο Τέρι μπήκε στο μαγνητικό βαγόνι που αιωρούμενο μέσα σε μια υπόγεια σήραγγα θα τον οδηγούσε από το εργοτάξιο κατευθείαν στο κτίριο όπου βρισκόταν ο κοιτώνας του. Λίγα λεπτά αργότερα βρισκόταν στο ασανσέρ του κτιρίου.

Μόλις ο Τέρι είπε «23» το ασανσέρ ξεκίνησε την αστραπιαία κάθοδό του. Οι κοιτώνες βρίσκονταν κάτω από το έδαφος. Το εργοτάξιο και οι κοιτώνες των εργατών και του διοικητικού προσωπικού της εταιρείας βρίσκονταν στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Επειδή η θερμοκρασία εξαιτίας της μόνιμης απουσίας του Ηλιου ήταν δεκάδες βαθμούς κάτω από το μηδέν, μια σειρά από τεχνικούς αλλά και πρακτικούς λόγους έκαναν εξαιρετικά δύσκολη όσο και επικίνδυνη τη δημιουργία κατοικιών στην επιφάνεια της σκοτεινής πλευράς. Ετσι όταν εντοπίστηκαν πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και μεταλλευμάτων στη σκοτεινή πλευρά, οι εταιρείες που άρχισαν να κάνουν εξορύξεις αποφάσισαν να κατασκευάσουν από κοινού ένα μεγάλο συγκρότημα εργατικών κατοικιών στο υπέδαφος. Ετσι, και οι εργάτες θα ήταν ασφαλείς, αλλά και το κόστος θα μοιραζόταν.

Το ασανσέρ σταμάτησε και ο Τέρι άρχισε με νωχελικά βήματα να περπατά στον διάδρομο όπου βρισκόταν ο κοιτώνας του. Φτάνοντας μπροστά από αυτόν ακούμπησε την παλάμη του στο μεγάλο τετράγωνο στο κέντρο της πόρτας. Το τετράγωνο πρασίνισε και η πόρτα άνοιξε αυτόματα.

«Φώτα, στάθμη 2» είπε ο Τέρι και ο κοιτώνας φωτίστηκε με χαμηλό φωτισμό. Προχώρησε προς το μπάνιο, έκανε ένα ντους, έβαλε μια φόρμα και ένα μπλουζάκι και χώθηκε στη βαθιά αναπαυτική πολυθρόνα που είχε φέρει μαζί του από τη Γη. Ηταν «το ένα και μοναδικό» αντικείμενο που είχε επιλέξει να πάρει μαζί του όταν υπέγραψε το συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο ανέφερε ρητά ότι δεν μπορούσε να πάρει μαζί του περισσότερα από ένα προσωπικά αντικείμενα. Ολα τα υπόλοιπα,

τα παρείχε η εταιρεία. Πήρε στα χέρια του το τηλεκοντρόλ και άλλαξε την ψηφιακή ταπετσαρία στον τοίχο, πίσω από την οθόνη, και από την παραλία με τους φοίνικες επέλεξε να προβάλλεται ο έναστρος νυκτερινός ουρανός. Ανοιξε την οθόνη και ζήτησε να δει τα μηνύματά του. Είδε τη μητέρα του να του λέει ξανά πόσο της λείπει και το βίντεο που του έστειλαν από τον γάμο του καλύτερού του φίλου.

Ζήτησε να δει τη λίστα των υπηρεσιών και η ένδειξη «Ειδήσεις» ήταν κόκκινη, κάτι που σήμαινε ότι δεν υπήρχε περιεχόμενο. Η πολιτική όλων των εταιρειών που δραστηριοποιούνταν στη Σελήνη ήταν ίδια. Δεν επέτρεπαν στους εργάτες να μαθαίνουν νέα και ειδήσεις από τη Γη, παρά μόνο όσα η αρμόδια υπηρεσία που είχε συσταθεί για αυτόν τον σκοπό επέτρεπε να «περνούν». Οι εταιρείες δεν ήθελαν οι εργάτες να μαθαίνουν ειδήσεις που για οποιονδήποτε λόγο είτε θα έριχναν την απόδοσή τους είτε- πολύ περισσότερο - θα τους έκαναν να νοσταλγήσουν το σπίτι τους και την επιστροφή στη Γη. Γι΄ αυτό για κάθε εργάτη υπήρχαν πλήρη στοιχεία και το κεντρικό σύστημα διοχέτευε στην οθόνη του κοιτώνα του οπτικοακουστικό υλικό που θα τον ηρεμούσε και θα τον έκανε να αισθάνεται όσο το δυνατόν πιο χαρούμενο κατά την παραμονή του εκεί. Για παράδειγμα, ο εργάτης μπορούσε να βλέπει παλιούς (κατά βάση νικηφόρους) αγώνες της ομάδα του, μπορούσε να βλέπει παλιές αγαπημένες του ταινίες ή παλιά σίριαλ, μπορούσε να βλέπει ντοκυμαντέρ, μπορούσε επίσης να ακούει μουσική της επιλογής του. Το κεντρικό σύστημα γνώριζε φυσικά πότε κάθε εργάτης είχε εισέλθει στον κοιτώνα του και πότε είχε και πάλι βάρδια, προσαρμόζοντας έτσι ανάλογα την ώρα των προγραμμάτων ή της μουσικής που θα διοχέτευε στην οθόνη. Ηταν Παρασκευή, ο Τέρι είχε επιστρέψει στις 20.00 και είχε πάλι βάρδια την επόμενη ημέρα, στις 10.00. Ετσι η οθόνη του θα λειτουργούσε ως τις 24.00, ώστε να πέσει να κοιμηθεί και να ξεκουραστεί, και το επόμενο πρωί θα λειτουργούσε από τις 08.00 ως τις 09.00, μόνο με μουσική, όταν ο Τέρι θα έτρωγε πρωινό. Ο Τέρι ετοιμαζόταν να σβήσει την οθόνη και να πέσει για ύπνο όταν ξαφνικά ακούστηκε από το ηχείο η ψηφιακή φωνή: «Εχετε ένα νέο μήνυμα». Οταν ο Τέρι διάβασε το μήνυμα αναπήδησε από την πολυθρόνα του. Ηταν ειδοποίηση από την εταιρεία ότι Σάββατο και Κυριακή δεν θα δούλευε και ότι θα περνούσε το επόμενο 48ωρο στον Θόλο 1. Ο Θόλος ήταν μια γιγαντιαία εγκατάσταση στη φωτεινή πλευρά της Σελήνης, η οποία είχε αξιοποιηθεί τουριστικά με την κατασκευή σε αυτήν μεγάλων ξενοδοχείων και δύο εγκαταστάσεων προσομοίωσης. Ο Θόλος 1 κάλυπτε πολλά τετραγωνικά χλμ. και το εσωτερικό του ήταν τροποποιημένο έτσι ώστε να μοιάζει με γήινο φυσικό περιβάλλον. Είχε μικρά πάρκα, δασύλλια, τεχνητές λίμνες, ποτάμια και καταρράκτες, χώρους άθλησης, εστιατόρια και μπαρ κάθε είδους, αίθουσες αναψυχής, ενώ διέθετε μεγάλα, άνετα δωμάτια για όσους θα έμεναν εκεί, με θέα τη Γη. Ο Θόλος 2 ήταν τροποποιημένος αντίστοιχα ώστε να προσφέρει διαστημικό περιβάλλον και υπηρεσίες.

Κάθε εβδομάδα ένας εργάτης από κάθε εργοτάξιο επιλεγόταν και περνούσε το Σαββατοκύριακο σε έναν από τους Θόλους. Φυσικά όλοι οι εργάτες επέλεγαν τον Θόλο 1 για να ισορροπήσουν ψυχολογικά από τις συνθήκες της σκοτεινής πλευράς. Στον Θόλο ήταν προγραμματισμένο να πάει εκείνο το Σαββατοκύριακο ο προϊστάμενος του Τέρι, ο οποίος αδιαθέτησε ξαφνικά. Αφού δεν θα πήγαινε εκείνος, ζήτησε από τους υπευθύνους να στείλουν τον Τέρι, ο οποίος στους έξι μήνες που εργαζόταν στο εργοτάξιο ήταν τυπικός και συνεπής στις υποχρεώσεις του, ενώ δεν είχε εμφανίσει κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς. Στις 07.00 ο Τέρι βρισκόταν στο ειδικό βαγόνι που περνούσε από όλα τα κτίρια για να παραλάβει τους εργάτες που θα πήγαιναν αυτή την εβδομάδα στους Θόλους. Γύρισε στον εργάτη που βρισκόταν στο πίσω κάθισμα και τον ρώτησε από ποιο εργοτάξιο ήταν, τι ειδικότητα είχε και σε ποιον Θόλο είχε επιλέξει να πάει. Εκανε το ίδιο με τον μπροστινό και τον διπλανό του, σε μια προσπάθεια να δει αν μπορούσε με κάποιον από αυτούς να κάνει παρέα εκεί όπου θα πήγαιναν. Ωστόσο για κάποιον λόγο οι απαντήσεις που έλαβε και ειδικά οι ειδικότητες όσων ήταν γύρω του χτύπησαν καμπανάκι στο μυαλό του. Αρχισε να ρωτά όλους όσοι βρίσκονταν στο βαγόνι για την ειδικότητα που είχαν. Διαπίστωσε ότι όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί είχαν διαφορετικές ειδικότητες. Προτού προλάβει να σκεφθεί κάτι, το βαγόνι σταμάτησε και από την πόρτα του εισήλθαν στη φυσούνα που οδηγούσε στο σκάφος που θα τους μετέφερε στους Θόλους. Κάθησαν όλοι στις θέσεις τους και έδεσαν τις ζώνες τους. Ακούστηκε ο ήχος του εξαερισμού που ετέθη σε λειτουργία πάνω από κάθε κάθισμα. Μια ελαφριά, ευχάριστη δέσμη αέρα «χτύπησε» τους επιβάτες. Ο Τέρι σκέφθηκε ότι μάλλον σύμπτωση ήταν το θέμα των ειδικοτήτων ή ότι ίσως επίτηδες γινόταν έτσι η επιλογή, για να μην ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους οι εργάτες. Ξαφνικά ένιωσε τα μάτια του να βαραίνουν και τη σκέψη του να χάνεται. Ενώ προσπαθούσε να κρατηθεί ξύπνιος, στην κεντρική οθόνη του σκάφους εμφανίστηκε μια όμορφη κοπέλα που ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκαν τεράστια κοιτάσματα πλουτωνίου και ουρανίου στον Αρη και όλοι τους είχαν επιλεγεί να πάνε να κατασκευάσουν εκεί το πρώτο εργοτάξιο...

ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ
Η ΝΑSΑ έχει εκπονήσει ένα ολόκληρο πρόγραμμα αποστολών στη Σελήνη το οποίο έχει ονομάσει Constellation Ρrogram. Κατασκευάζεται ένα νέο διαστημικό λεωφορείο (το Οrion) με το οποίο θα γίνονται αποστολές στη Σελήνη. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το 2014 θα πραγματοποιηθεί η πρώτη επανδρωμένη αποστολή του Οrion, χωρίς όμως να γίνει προσσελήνωση. Αν όλα πάνε καλά, το 2020 θα γίνει η πρώτη αποστολή όπου τετραμελές πλήρωμα θα πατήσει το σεληνιακό έδαφος. Οι αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης θα συνεχιστούν για μια τετραετία με σκοπό τη δημιουργία των πρώτων εγκαταστάσεων για μακρά παραμονή στον φυσικό μας δορυφόρο. Οι πρώτες αποστολές θα παραμείνουν στη Σελήνη για μάξιμουμ επτά ημέρες αλλά μόλις κατασκευαστούν τα καταλύματα και καταστεί δυνατή η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος θα επιτρέψει την παρατεταμένη διαμονή τους, ως και 180 ημέρες. Αρχικά ο στόχος είναι η Σελήνη και οι βάσεις που θα δημιουργηθούν εκεί να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσοι διακομιστικοί σταθμοί για επανδρωμένες αποστολές στον Αρη. Στη συνέχεια υπάρχουν σκέψεις και για τουριστική εκμετάλλευση του φυσικού μας δορυφόρου. Σχέδια για δημιουργία αποικιών στη Σελήνη κάνει και η Κίνα αλλά δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές κάποιες λεπτομέρειες.