από metereologos.gr
Πέμπτη 16 Αυγούστου 2018
 
 

68ο Φεστιβάλ Βερολίνου: Τρομοκρατία κάποτε και τώρα!

Δυο τραγωδίες που συγκλόνισαν τον κόσμο σε διαφορετικές χρονικές περιόδους δίνουν τον τόνο του φεστιβάλ
 68ο Φεστιβάλ Βερολίνου: Τρομοκρατία κάποτε και τώρα!
Η Αντρέα Μπρέντζεν σε σκηνή της ταινίας «22 Ιουλίου 2011»
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Αποστολή, Βερολίνο


Ο εφιάλτης μιας τρομερής τραγωδίας που συγκλόνισε όλον τον κόσμο όταν συνέβη το καλοκαίρι του 2011, επανέρχεται στην νορβηγική ταινία «22 Ιουλίου 2011» του Ερικ Ποπ, εντός συναγωνισμού στην εφετινή Μπερλινάλε. Αν και το όνομα Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, του τρομοκράτη που είχε την ευθύνη για την σφαγή στο Οσλο και στο νησί Ουτόγια δεν αναφέρεται ποτέ, όλα οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα, γεγονός που επιβεβαιώνεται και στους τίτλους τέλους της ταινίας η οποία είναι γυρισμένη εξ’ ολοκλήρου στο νησί Ουτόγια όπου το ένα μέρος της δίπτυχης τρομοκρατικής επίθεσης έλαβε χώρα.

Ηταν μια μέρα που δύσκολα μπορεί να ξεχαστεί. Αφού πρώτα ένας βομβιστικός μηχανισμός σε αυτοκίνητο εξερράγη έξω από κυβερνητικά κτίρια του Όσλο με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους οκτώ άνθρωποι, στη συνέχεια, παριστάνοντας τον αστυνομικό, ο Αντερς Μπρέιβικ μεταφέρθηκε στην κατασκήνωση της νεολαίας του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια και πραγματοποίησε μαζική σφαγή: 69 ακόμη άτομα, παιδιά στην πλειοψηφία τους, έχασαν την ζωή τους πριν τελικά συλληφθεί από τις Νορβηγικές αρχές.

Η κάμερα του Ποπ (ο οποίος υπήρξε φωτογράφος – πολεμικός ανταποκριτής) κινείται μανιασμένα στο νησί Ουτόγια προσπαθώντας να καταγράψει σε όλες τις λεπτομέρειές τους τις εκφράσεις των παιδιών ενώ προσπαθούν να προφυλαχτούν- χωρίς να μπορούν να διακρίνουν την απειλή. Πυροβολισμοί ακούγονται διαρκώς, ο θεατής δεν βλέπει ποτέ από πού προέρχονται και το αποτέλεσμα είναι μια ταινία συχνά δυσβάσταχτη στην παρακολούθησή της αλλά παρ’ όλ’ αυτά συνεπής και ειλικρινής σε αυτό που θέλει να πει.

Ένα άλλο τρομοκρατικό επεισόδιο που επίσης έχει γράψει Ιστορία είναι εκείνο της αεροπειρατείας σε αεροπλάνο της AirFrance το καλοκαίρι του 1976, την οποία πραγματοποίησαν δυο Γερμανοί και δύο Παλαιστίνιοι για λογαριασμό του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP). Το αεροπλάνο με προορισμό το Τελ Αβίβ είχε αναχωρήσει από την Αθήνα και κατέληξε στο Εντεμπε της Ουγκάντα που τότε διοικούσε ο μονάρχης (και καννίβαλος) Ιντι Αμίν Νταντά, ο οποπίος διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους Παλαιστινίους.

Η ταινία «Επτά ημέρες στο Εντεμπε» του Χοσέ Παντίγια, όπου πρωταγωνιστούν οι Ντάνιελ Μπριλ και Ρόζαμουντ Πάικ στους ρόλους των Γερμανών τρομοκρατών, επιστρέφει λεπτό προς λεπτό στα γεγονότα των επτά εκείνων ημερών μέχρι την στιγμή δηλαδή που η αεροπορία του Ισραήλ και περίπου 100 Ισραηλινοί κομάντο, έδωσαν την λύση- όχι χωρίς απώλειες. Περισσότερο ακαδημαϊκή αυτή η ταινία αλλά και πιο προσβάσιμη στο πλατύ κοινό που σίγουρα θα την δεχτεί πολύ πιο εύπεπτα συγκριτικά με τη νορβηγική.



Πολιτισμός περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.