από metereologos.gr
Τρίτη 23 Μαΐου 2017
 
 

Την Παρασκευή στις 16.00 το ύστατο αντίο στον Θ. Αγγελόπουλο

Η κηδεία θα γίνει από το Α΄ Νεκροταφείο - Δωρεά σε ιδρύματα αντί στεφάνων ζητεί η οικογένεια
 Την Παρασκευή στις 16.00 το ύστατο αντίο στον Θ. Αγγελόπουλο
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Metropolitan άφησε την τελευταία του πνοή o μεγάλος έλληνας σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος που τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη λίγο πριν τις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας .Ο σκηνοθέτης υπέστη βαριές εγκεφαλικές κακώσεις και οι γιατροί προβληματίστηκαν για το αν θα έπρεπε να υποβληθεί ή όχι σε χειρουργείο. 

Σημειώνεται ότι στο ΕΚΑΒ, διεξάγεται ΕΔΕ ώστε να διευκρυνιστούν τα αίτια της καθυστέρησης του ασφενοφόρου, στο σημείο του ατυχήματος.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα ταινίας και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας και τραυματίστηκε ελαφρά.

Την διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες συνέβη το δυστύχημα έχει αναλάβει η Τροχαία Κορυδαλλού στην οποία πρόκειται να δώσει κατάθεση ο ειδικός φρουρός. Οπως ανέφεραν αξιωματικοί της Τροχαίας το περιστατικό συνέβη σε μια απόσταση περίπου 30 μέτρων από την έξοδο του πρώτου τούνελ στο δρόμο με κατεύθυνση προς Κερατσίνι σε ένα επικίνδυνο, όπως το χαρακτηρίζουν σημείο, λόγω της συχνότητας των τροχαίων ατυχημάτων που γίνονται εκεί. Παράλληλα στο «μικροσκόπιο» θα μπουν οι εικόνες από κάμερα κλειστού κυκλώματος που βρίσκεται στο τούνελ και ενδεχομένως έχει καταγράψει την σκηνή του δυστυχήματος

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παντελής Καψής με την αναγγελία του θανάτου του κορυφαίου έλληνα σκηνοθέτη δήλωσε: «Ολοι πενθούμε για τον μεγάλο Ελληνα που με το έργο του τίμησε την πατρίδα μας».

Στις 28 Ιανουαρίου η κηδεία του ποιητή των εικόνων
Αντίο στον μεγάλο σκηνοθέτη θα πουν συγγενείς, φίλοι και κοινό την Παρασκευή στις 16.00 από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Η κηδεία θα τελεστεί δημοσία δαπάνη, κατόπιν απόφασης του κ. Παύλου Γερουλάνου.

Παράκληση της οικογένειας του Θόδωρου Αγγελόπουλο αντί στεφάνων να γίνουν δωρεές στα παρακάτω ιδρύματα:
 
1.   Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων  τηλ. 210 5246516

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ                 (IBAN)   GR7701100640000006448000015
 

2. Το Χαμόγελο του Παιδιού    τηλ. 2103306140
 
ALPHA BANK                           (IBAN)     GR4601401440144002001000011                  (BIC) CRBAGRAA
 
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ                 (IBAN)      GR8101101160000011629607612                   (BIC) ETHNGRAA
 


«Ξεχάστε με στη θάλασσα»


«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Οταν ένας σκηνοθέτης όχι μόνον δεν διαβάζει αλλά ούτε καν μετρά πια τα βιβλία που γράφονται για αυτόν και το έργο του, τότε βρίσκεται στην κορυφή.

Οταν για λογαριασμό μιας ταινίας, έχει την δυνατότητα να κτίσει και μετά να γκρεμίσει ένα ολόκληρο χωριό _όπως έκανε με το «Λιβάδι που δακρύζει»_ τότε βρίσκεται στην κορυφή. Στην Γαλλία, για μια και μόνον ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το «Ταξίδι στα Κύθηρα», έχει γραφεί 600 σελίδων (!) μελέτη για ντοκτορά η οποία στην συνέχεια εκδόθηκε στο εμπόριο.

Οι τίτλοι έναρξης της ταινίας του με τίτλο «Το λιβάδι που δακρύζει»

Στην Ιαπωνία έγινε πάταγος όταν οι ταινίες του κυκλοφόρησαν σε ειδική έκδοση DVD η οποία εκτός των άλλων περιείχε απαγγελία -από τις τρεις κόρες του- ποιημάτων που έχει γράψει ο ίδιος. Στην βιβλιογραφία που τον αφορά θα βρούμε ακόμα και βιβλία στα κινέζικα (!) ενώ όποτε ανακοίνωνε έστω και μια ιδέα για ταινία, τότε η ταινία αυτομάτως γινόταν γεγονός στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη πολλά χρόνια πριν την ολοκλήρωσή της όπως ακριβώς συνέβη με την τελευταία του δημιουργία «Η άλλη θάλασσα» που δυστυχώς θα μείνει ανολοκλήρωτη.

Αυτό είναι το σημείο όπου εδώ και χρόνια βρισκόταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος που γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά και κινηματογράφο στο Παρίσι. Αφού πέρασε από τον χώρο της κριτικής (εφημερίδα «Αλλαγή», περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος») ο σημαντικότερος σύγχρονος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, είχε βραβευθεί με ό,τι σημαντικό υπάρχει στον χώρο του κινηματογράφου: Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ Κανών για το «Μια αιωνιότητα και μια ημέρα», μεγάλο βραβείο της επιτροπής για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» στο ίδιο φεστιβάλ, Χρυσός Λέων για τον «Μεγαλέξανδρο» στο φεστιβάλ Βενετίας. Ο Αγγελόπουλος έφυγε αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον ελληνικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό στον οποίο πίστευε, τον πολιτισμό για τον οποίο στεναχωριόταν τόσο πολύ και μέσα από την καρδιά του για την τωρινή κατάντια του.

«Ζούμε μια περίοδο που θα την ονόμαζα μοναδική, όχι με την καλή έννοια αλλά με την αρνητική της»
είχε πει πέρσι, τέτοια εποχή στο Βήμα ο Αγγελόπουλος. «Έχω αρκετά χρόνια πίσω μου και τέτοιο πράγμα δεν το έχω ξαναζήσει. Ακόμα και στην περίοδο του Εμφυλίου, στην περίοδο της δικτατορίας ή και στην Κατοχή, ακόμα και τότε τα πράγματα είχαν μια δυναμική περίεργη, μια δυναμική υπόγεια, που δούλευε. Υπήρχε μια αντίσταση, υπήρχαν συγκρούσεις με ιδεολογικό περιεχόμενο, υπήρχε η αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου. Όταν είχαμε χούντα, πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει και ότι τα πράγματα θα ανοίξουν. Πιστέψαμε σε αυτό που έμοιαζε ότι πάει να πάει να γίνει και ποτέ δεν έγινε».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κατόρθωσε να φθάσει σε αυτό το σημείο εξουσίας και αναγνώρισης, καλλιεργώντας υπομονετικά αλλά και πεισματικά την μοναδική αισθητική και γλώσσα του μέσα από μια σειρά ταινιών που αποτυπώνουν την εικόνα και την Ιστορία της Ελλάδας του. Της Ελλάδας μας. Μιας Ελλάδας που υπάρχει δίπλα μας αλλά που χωρίς τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου ίσως να μην γνωρίζαμε ποτέ. Της Ελλάδας στην «Αναπαράσταση», της Ελλάδας στον «Θίασο», της Ελλάδας στις «Μέρες του '36», της Ελλάδας στον «Μεγαλέξανδρου», στον «Μελισσοκόμο» και στο «Βλέμμα του Οδυσσέα».

Οι σκηνές στο χιόνι από την ταινία «Ο θίασος»

«Είμαι ένας άνθρωπος που ανήκει σε μια γενιά που έχει περάσει από συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους με όλες τις έννοιες και με την απήχηση του ιστορικού παρόντος της εκάστοτε εποχής πάνω στην καθημερινότητα» είχε πει στο Βήμα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. «Θεωρώ ότι δεν μπορείς να μένεις εκτός και αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της δικής μου γενιάς κινηματογραφιστών με την σημερινή».

Από την ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «Αναπαράσταση»

Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο ψηφιακό κανάλι της Δημόσιας Τηλεόρασης και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τρίκα με αφορμή την ταινία του «Η σκόνη του χρόνου» (2008)
Μέρος 1
Μέρος 2
Μέρος 3


Πολιτισμός περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θ. Αγγελόπουλος: «Φοβάμαι για την Ελλάδα» 
Συγκίνηση και συλλυπητήρια για τον θάνατο του Θ. Αγγελόπουλου 
Διεθνές συμπόσιο για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στο Μέγαρο Μουσικής 
«Είδα τον Αγγελόπουλο τελευταία στιγμή και προσπάθησα να τον αποφύγω» 
Ανθρωποι του πνεύματος γράφουν για τον Αγγελόπουλο 
Το τελευταίο «αντίο» στον Θόδωρο Αγγελόπουλο 
 
 
σχόλια (139)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΙΔΡΥΜΑ ΦΟΡΝΤ. | 27/01/2012 00:45
    Ο Αγγελοπουλος μαζί με μια κάστα (βούλγαρη,ραφαηλίδη,κτλπ) πούληθηκαν στο Ιδρυμα φορντ για να υπάρξουν...Αντίθετα σκηνοθέτες όπως ο Βαγγέλης Σερντάρης με καταπληκτικές ταινίες αλλά και άλλοι οπως η Τώνια Μαρκετάκη,ο Θέος κτλπ έμειναν στο περιθώριο ...Ο Αγγελόπουλος ήταν ένας μέτριος σκηνοθέτης με καταπληκτικές δημόσιες σχέσεις...Ο χαμός είναι δυσάρεστος φυσικά.Αλλά μεγάλος σκηνοθέτης δεν ήταν...
    Elena tsemperi
    απάντηση1113
     
     
    Απόσπασμα Εφημερίδας | 26/01/2012 20:44
    Την 16/3/2004 κατα την επισκεψη του στο Γαβαλοχωρι Αποκορωνου Χανιων Κρητης ,τοπο καταγωγης της μητερας του,ο Θεοδωρος Αγγελοπουλος έγραψε στο βι- βλίο του Λαογραφικου Μουσείου " Ερχομαι μετά από χρόνια στον τόπο της μάνας μου.Ειναι και ο τόπος μου". Σε άλλη συνέντευξή του είχε αναφέρει" Είχα έρθει μια φορά στο χωριό της μητέρας μου το 1972 όταν έκανα τις " Μέρες του 36" στις φυλακές του Ιτζεδίν στο Καλάμι και πήρα από το Γαβαλοχώρι και από το Κόκκινο Χωριό τους κομπάρσους.Πολλοί που συνάντησα σήμερα είχανε παίξει κομπάρσοι τότε. Βέβαια μεγάλωσαν όπως και εγώ.Έκτοτε δεν ξαναγύ- ρισα". Για την Μητέρα του αναφέρει" Οταν με είδε στις Κάννες με το βραβείο στα χέρια,το βράδυ της απο- νομής,από την τηλεόραση και ενώ είχε να μιλήσει μήνες,έναν χρόνο 'ισως,έμοιαζε να μην έχει επαφή με το περιβάλλον ξαφνικά είπε"Αυτός είναι ο γιός μου.Και δεν ξαναμίλησε.Λίγο μετά πέθανε".
    Ανώνυμος / η
    απάντηση91
     
     
    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ | 26/01/2012 19:30
    Θυμάσαι Θόδωρε την πρώτη φορά που συναντηθήκαμε… Είχαν περάσει λίγα χρόνια που έχασα την μάνα μου. Που την είχα αγαπήσει όσο τίποτα και με είχε αγαπήσει όσο τίποτα. Και που στον αποχαιρετισμό της έκλαψα άγρια, πικρά, τελειωτικά. Κι είπα αυτό ήταν, ως εδώ, καμιά ρίζα πλέον. Τίποτα. Τίποτα δικό μου… Κανένα δάκρυ πια. Κι όσο πάει. Σου έδωσα κι ένα γράμμα. Μόλις είχα δει το «Λιβάδι». Όπου στη προβολή είχα αρχίσει να κλαίω απ’ το πρώτο πλάνο. Ένα κλάμα κρυφό στην αρχή, που συνέχισε άναρχο και γενναιόδωρο. Και κάπου κάπου να γυρεύω την ανάσα μου. Λίγες μέρες μετά ένιωσα ότι δεν ήταν ακριβώς κλάμα αλλά μια υγρασία, μια δροσιά που σιγά σιγά, και χωρίς να το ζητήσω, έκανε και πάλι τρυφερή την ρίζα. Το γράμμα τελείωνε «σας ευχαριστώ κύριε Αγγελόπουλε που μου χαρίσατε ξανά τα δάκρυά μου»… Πήγες να πεις κάτι για την μάνα και την απώλεια, η φωνή ράγισε, κι ακολούθησε η συνάντηση των βλεμμάτων που διαλύθηκε σε μια συνένοχη σιωπή. Υποσχεθήκαμε να συνεχίσουμε. Θυμάμαι ότι κατ’ εξαίρεση το παράθυρο του γραφείου ήταν μισάνοιχτο κι έμπαινε ελεύθερο το καλοκαιρινό φως. Συνεχίζεται
    Μπάμπης Παπαχαραλάμπους
    απάντηση60
     
     
    Θανάσης* | 26/01/2012 15:37
    Κρίμα για το χαμό του ανθρώπου. Πάλι καλά που επέζησε ο επίσης άτυχος μοτοσικλετιστής και η συνεπιβάτιδά του. Η αλήθεια είναι πως σε όσες ταινίες του προσπάθησα να δω με έπαιρνε ο ύπνος. Και καμιά φορά μπορεί να τις κορόιδευα με τους φίλους μου: "έβαλε μια κάμερα ακίνητη για 4 ώρες σε ένα χωράφι και περίμενε". Ίσως γιατί ήμουν πιο μικρός σε ηλικία ή ίσως γιατί δεν μπορώ να καταννοήσω την οπτική του. Θα προσπαθήσω πάλι τώρα που βρίσκομαι σε μεγαλύτερη ηλικία μήπως αλλάξω γνώμη. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω φυσικά ότι δεν υπάρχει άλλος Έλληνας σκηνοθέτης με τέτοια μεγάλη αναγνώριση και τόσους πολλούς θαυμαστές παγκοσμίως. Ποτέ δεν είναι ευχάριστος ο χαμός ενός σπουδαίου ανθρώπου αλλά η αλήθεια είναι πως τέτοιοι άνθρωποι δεν χάνονται πραγματικά. Οι περισσότεροι ίσως θέλαμε να αφήσουμε ένα μικρό κάτι πριν φύγουμε. Να πούμε "ήμασταν κι εμείς εδώ". Τον λόγο δεν τον ξέρω αλλά ίσως είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Αυτό που άφησε ο Αγγελόπουλος είναι τη σκέψη του, την οπτική του, τις ιδέες του, τη φιλοσοφία του μέσα στις ταινίες του αλλά και στις μνήμες όσων τον εκτίμησαν και θα τον εκτιμήσουν.
    Θόδωρε σε βαριόμουνα αλλά ήσουν Μέγας
    απάντηση123
     
     
    Always a fight | 26/01/2012 13:18
    I 'm sorry to write in English, but I don't have greek symbols. I read these comments and i get really upset from this ongoing need for you people to fight - fight over someone's death, someone's life, anything. Why? Have respect for the dead, for your own opinions, without being rude to each other. Can't you learn to co exist and differ. Was he a good man? Was he a good film director? Nobody will have same opinion and its OK. Its healthy. You don't have to call each other names and bring out so much hate. The world is such a mess. Please learn to accept your individuality and co exist in harmony. Don't be bitter. be proud. Then you will see Greece from a different light, even though things seem dark. Theo is dead. Would you fight at his funeral?
    Mia Skepsi
    απάντηση141
     
     
    Serious? | 26/01/2012 13:04
    Dimosia dapani giati? Adi na taizetai ftoxa paidia, plironete ton Teo apo exei tosa xrimata pote den edose draxmi se kanenan. Ti na po... meta thelete na sas paroune sovara oi xenoi?
    FTOXOS
    απάντηση817
     
     
    Γιατί κάνουμε ΕΔΕ; | 26/01/2012 09:27
    "Σημειώνεται ότι στο ΕΚΑΒ, διεξάγεται ΕΔΕ ώστε να διευκρυνιστούν τα αίτια της καθυστέρησης του ασφενοφόρου, στο σημείο του ατυχήματος." Όταν μας εγκαταλείπει ένας επώνυμος γίνεται ΕΔΕ. Δηλαδή οι υπόλοιποι πολίτες δε δικαιούνται αντίστοιχης μεταχείρισης? Αν αυτό είναι το ΕΚΑΒ και το ίδιο κάνει και στους άλλους πολίτες, τότε καλά έκανε και καθυστέρησε και στον επώνυμο.
    Δημήτρης
    απάντηση85
     
     
     
    Ta peritomata epipleoun | 26/01/2012 03:45
    Mia metriothta pou antiproswpeuse ton xepesmo kai eukolo xeirokrothama pou mas efere ekei pou mas efere ws ethnos. To oti htan kommounisths tou glukou nerou den prepei na enoxlei, pisteuw oti oi pragmatikoi kommounistes den pistepsan se auton
    giannis pmazoukas
    απάντηση829
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ανδρών επιφανών πάση γη, τάφος | 26/01/2012 00:09
    Με άλλα λόγια, τάφος των επιφανών ανδρών είναι κάθε τόπος, και δε σώζεται το όνομά τους μόνο σε επιγραφές στην πατρίδα τους, αλλά διατηρείται η ανάμνησή τους στο κόσμο και για πάντα... Στο καλό, Θόδωρε! Κι ευχαριστούμε που με την Τέχνη σου πλούτιζες τη φωχή ζωή μας! .
    kapa
    απάντηση124
     
     
     
    Μικρός άνθρωπος = αποκλείεται μεγάλος καλλιτέχνης | 25/01/2012 23:54
    Το 1995, στις Κάννες, τού ζητήθηκε να πει τη γνώμη του για την ταινία του Κουστουρίτσα, από τον οποίο είχε μόλις ηττηθεί. Είπε ότι δεν μπορούσε να εκφέρει γνώμη γιατί δεν είχε δει την ταινία! Τότε όμως γιατί ήταν θυμωμένος; Πώς μπορούσε να ξέρει ότι η δική του ταινία ήταν καλύτερη και συνεπώς ότι είχε αδικηθεί; Η απάντηση είναι προφανής: Ό,τι ταινία κι αν είχε κάνει ο άλλος δεν είχε σημασία. Σημασία είχε μόνο ο εαυτός του. (Ούτε ο κινηματογράφος είχε σημασία: Γιατί τότε θα είχε δει την ταινία του άλλου). Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλα χαριτωμένα, όσοι τον υμνούν όμως ας σταθούν στο παραπάνω αποκαλυπτικό περιστατικό και ας σκεφθούν απλά: Είσαι άνθρωπος που υποτίθεται ότι η ζωή σου είναι ο κινηματογράφος, διαγωνίζεσαι με κάποιον για ένα μεγάλο βραβείο σκηνοθεσίας και δεν βλέπεις την ταινία του ανταγωνιστή σου; Πώς θα μπορούσε το έργο ενός τέτοιου ανθρώπου να σημαίνει κάτι πραγματικά μεγάλο, πώς θα μπορούσε να είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακές εικόνες, όταν είναι βέβαιο κάθε φορά ότι δεν ήθελε να πει τίποτα άλλο παρά "αποθεώστε με"; Όσοι απλώς ηδονίζονται με την εικόνα (και δεν προχωράνε στη σημασία της, ουσιαστικά δηλαδή αυνανίζονται), γιατί να μην ηδονιστούν με την αρμονία στην ανάπτυξη των χιτλερικών ακροατηρίων; Με αυτά τα κριτήρια, ναι, η Ρίφενσταλ είναι μεγάλη καλλιτέχνης.
    γιώργος χρήστου
    απάντηση1219
    Απαντήσεις  4 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Ποιητης του κοσμου | 25/01/2012 23:18
    ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ
    ΠΟΛΥΜΝΙΑ
    απάντηση147
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ΜΕΓΑΣ ΕΛΛΗΝ | 25/01/2012 22:43
    Καλό ταξίδι.
    Σ.ΜΠΙΤΣΆΚΟΥ
    απάντηση121
     
     
     
    Ο αποθανων ΔΕΝ δεδικαιωται... | 25/01/2012 21:59
    Ο Τεο ηταν ενας ανθελληνας
    harrysmatical
    απάντηση1123
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Κομμουνιστικο ντελιριο | 25/01/2012 21:49
    Λυσσαξαν τα κομμουνια σε ολα τα καναλια να μας κανουν πλυση εγκεφαλου για τον Κοτζακ της κομμουνιστικης βλακειας με ταινιες γεματες παιδαριωδεις " συμβολισμους"
    harrysmatical
    απάντηση1026
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ορφανοί | 25/01/2012 20:17
    καθώς αναχωρούν ορφανεύουμε. εμείς που ήμαστε μια γενιά πιο πίσω. μαζί τους παίρνουν κι ενα κομμάτι μας: ότι θ'αλλάζαμε τον κόσμο. καλό ταξίδι
    vlaha
    απάντηση258
     
     
    ΜΕΓΑΣ ΕΛΛΗΝ | 25/01/2012 19:15
    Το μειζον: ητο ΚΚαλλιτεχνης και δόξασε και την Ελλαδα. Η Ελλας πρεπει να τον Τιμησει με τους μεγαλυτερους ανδριαντες. Το ελάσσον: ιδεολογικοαισθητικα ανήκε σε μια κατηγορια που εφεξης θα τρώει πολλες φάπες απο την εθνικη καλλιτεχνικη σχολη. Τα ξενα κρατη έχουν εθνικα θεατρα, observatoire, ακαδημιες κινηματογράφου, όπου με ΛΥΣΣΑΝ, (ιδιως Γαλλία, Γερμανία, Αγγλια, Ιταλία, Ρωσια,και εμμέσως αλλά σαφως και ΗΠΑ)προσπαθουν να ΚΤΙΣΟΥΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ την εθνικη Γραμμην, τον διακριτο Πολιτισμον τους. Και ως οργανο επιρροης σε δευτερη αναλυση. Σε αυτα τα πλαισια, ο Αγγελλόπουλος, θα απασχολούσε το Εθνος όπως ο Ριτσος και ο Βαρναλης σε σχεση με ΚΑΒΑΦΗ ΕΛΥΤΗ ΣΕΦΕΡΗ (εθνικοι ποιητες).
    peter
    απάντηση2210
     
     
     
    Ενας κομμουνιστης λιγοτερο... | 25/01/2012 18:32
    Ενας κρατικοδιαιτος κομμουνιστης που εκανε με τα λεφτα των φορολογουμενων φρικτες εμετικες " ταινιες " - δυσφημηση του κινηματογραφου που τις εβλεπαν 3
    harrysmatical
    απάντηση1986
    Απαντήσεις  5 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ............ | 25/01/2012 16:58
    Η απουσια της σκεψης και του ονειρου μας αφηνει με μπουλουκια θεατρινων "επαγγελματιων" στο ειδος σε παραστασεις κακοπαιγμενες.
    sofika
    απάντηση167
     
     
    ΕΝΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ........ | 25/01/2012 16:55
    ΕΝΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ ΝΑ ΕΚΟΒΕ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΛΑΨ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ!!!ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΕ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ(ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ)
    ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΑΡΤΗ
    απάντηση2431
     
-