Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014
 
 

Σύλλας Τζουμέρκας: Μετά τις Κάννες, η Βενετία

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του νέου σκηνοθέτη «Χώρα προέλευσης» θα διαγωνιστεί στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ
Σύλλας Τζουμέρκας: Μετά τις Κάννες, η Βενετία
Η Αμαλία Μουτούση σε σκηνή από τη «Χώρα προέλευσης», μια ταινία που, όπως σημειώνει ο Σύλλας Τζουμέρκας, αναφέρεται «στην ιστορία μιας χώρας και μιας οικογένειας σε ελεύθερη πτώση»
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το 2001, όταν ο σκηνοθέτης Σύλλας Τζουμέρκας ήταν μόλις 23 ετών, η σπουδαστική ταινία του «Τα μάτια που τρώνε» επελέγη- τελευταία στη σειρά- στο διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους Cinefondation του Φεστιβάλ Καννών. Από τότε, στον κινηματογράφο τουλάχιστον, ούτε φωνή ούτε ακρόαση, πέραν μιας ακόμη μικρού μήκους ταινίας. Ορισμένες φορές όμως το καλό πράγμα αργεί να γίνει.

Μόλις χθες το Φεστιβάλ Βενετίας ανακοίνωσε τη λίστα των ταινιών που θα συμμετάσχουν στο παράλληλο πρόγραμμα της Εβδομάδας Κριτικής (Settimana Ιnternazionale della Critica). Και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Τζουμέρκα «Χώρα προέλευσης» βρίσκεται σε αυτήν.

Η «Χώρα προέλευσης» είναι η «ιστορία μιας χώρας και μιας οικογένειας σε ελεύθερη πτώση. Τρεις γενιές μιας οικογένειας (η γενιά του ΄50, η γενιά της Μεταπολίτευσης και η νεότερη γενιά)οδηγούνται σε μια σύγκρουση μέχρις εσχάτων εξαιτίας μιας ενδοοικογενειακής υιοθεσίας».

Γ ια την ταινία ο ίδιος ο Τζουμέρκας γράφει στο blogspot http://homelandfilm. wordpress. com: «Στη “Χώρα προέλευσης” το δράμα μιας οικογένειας στην οποία αποφασίζεται μια ενδοοικογενειακή υιοθεσία ταυτίζεται με το δράμα της χώρας. Μιλάμε, δηλαδή, για τις συνέπειες που είχε όλο αυτό το δημόσιο και το ιδιωτικό πανηγύρι της Μεταπολίτευσης τα τελευταία 30 χρόνια στη ζωή μας. Οπου ως Μεταπολίτευση εννοούμε την εποχή κατά την οποία τη μια ανοησία- τα πνευματικά και κοινωνικά οράματα συνταγματαρχών- αντικατέστησε μια άλλη:ο σαθρός χαρακτήρας και η απέραντη, ατέλειωτη υποκρισία όσων στη συνέχεια πήραν την εξουσία με την- με το αζημίωτο- υποστήριξη παράξενων πλειοψηφιών με έδρα το βρωμερό καφενείο του χωριού».

Τους ρόλους των μελών της οικογένειας κρατά ένα δυναμικό σύνολο ηθοποιών. Ανάμεσά τους οι Αμαλία Μουτούση (είχε παίξει και στη μικρού μήκους ταινία του Τζουμέρκα), Θάνος Σαμαράς, Ιωάννα Τσιριγκούλη, Ερρίκος Λίτσης, Γιούλα Μπούνταλη και Χρήστος Πασσαλής. Η Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Βενετίας επιλέγει επτά ταινίες πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών από όλον τον κόσμο τις οποίες παρουσιάζει κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ. Η ταινία διαγωνίζεται για το μεγάλο βραβείο Lion of the Future- «Luigi de Laurentiis», καθώς και για το βραβείο κοινού.

Ολα δείχνουν πάντως ότι το σύγχρονο ελληνικό σινεμά σε ό,τι αφορά τη Βενετία δεν θα σταματήσει στη «Χώρα προέλευσης»: ταινίες τους στο Φεστιβάλ έχουν καταθέσει επίσης η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη («Αttenberg»), η Χριστίνα Ιωακειμίδη («Χάρισμα»), ο Γιάννης Οικονομίδης («Μαχαιροβγάλτης») και ο Στράτος Τζίτζης («45 τετραγωνικά»). Τι είχε γράψει για «Το Βήμα»
Π ριν από δύο χρόνια ο 29χρονος τότε Σύλλας Τζουμέρκας (φωτογραφία) είχε συμμετάσχει σε ένα μεγάλο αφιέρωμα του ενθέτου «Βήμα Ιδεών» σύμφωνα με το οποίο νέοι σκηνοθέτες καλούνταν να απαντήσουν στο ερώτημα «Με ποιον συνομιλώ;». Απόσπασμα του κειμένου του αναδημοσιεύουμε εδώ:

«Συνομιλία δεν είναι οι γνώμες, η ανταλλαγή απόψεων, η περιγραφή των καλώς ή κακώς κειμένων, η απέραντη ακυριολεξία του πολιτικού λόγου, οι εξομολογήσεις παθών ημερολογίου. Συνομιλία υπάρχει όταν δύο δυνάμεις, δύο αρχές συγκρούονται με τέτοια έντασηπου παύει κανείς να περιμένει μια απάντηση. Γιατί τότεαπάντηση μεν δεν υπάρχει, υπάρχει όμως διαδρομή, συνομιλία- γιατί συνομιλώ σημαίνει δοκιμάζω, δηλαδή υποβάλλω σε δοκιμασία και γεύομαι.

Η πραγματική συνομιλία είναι δύσκολη υπόθεση γιατί είναι παιδί του θάρρους και της υπομονής. Η πραγματική συνομιλία είναι λόγος δημόσιος - δηλαδή λόγος απλός, που μιλάει για πράγματα που τα καταλαβαίνουν όλοι-, όχι όμως λόγος που διεκδικεί (ή διαφημίζει) τη συμφωνία. Η πραγματική συνομιλία θέλει έναν (τουλάχιστον) που να ΄χει όρεξη να την κάνει, “έναν με ισχυρή αίσθηση του καθήκοντος”, όπως λέει ο Πίντερ, “έναν που να τους έχει όλους γραμμένους”- και συμπληρώνει “πρόσεχε, δεν υπάρχει καμία αντίφαση ανάμεσα σ΄ αυτά τα δύο”».

Ποιος είναι
Ο Σύλλας Τζουμέρκας γεννήθηκε το 1978 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα (Σχολή Σταυράκου). Εκτός από τα «Μάτια που τρώνε», έχει σκηνοθετήσει και τη μικρού μήκους «Βροχή»(1ο Κρατικό Βραβείο ταινίας μικρού μήκους 2002) και έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης για τις εκπομπές «Φάκελοι» (Μega Channel 2004-2007) και «Παρασκήνιο». Το 2006 παρακολούθησε το Τμήμα Υποκριτικής του Stella Αdler Studio στη Νέα Υόρκη, ενώ εφέτος συμμετείχε στην παράσταση των Βlitz με τίτλο «Cinemascope». Αυτή την εποχή παίζει ως ηθοποιός στη νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.



Πολιτισμός περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ:

Ενας Τζουμέρκας στη Βενετία

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ