• Αναζήτηση
  • Ο αγώνας για το παντεσπάνι

    Οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Πετρέλαια θεωρούνται προνομιούχοι σε σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων. Λαμβάνουν 17 μισθούς ετησίως και ο μέσος ετήσιος μεικτός μισθός για όσους εργάζονται στην παραγωγή ανέρχεται στα 100.000 ευρώ.

    Ο αγώνας για το παντεσπάνι | tovima.gr
    Οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Πετρέλαια θεωρούνται προνομιούχοι σε σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων. Λαμβάνουν 17 μισθούς ετησίως και ο μέσος ετήσιος μεικτός μισθός για όσους εργάζονται στην παραγωγή ανέρχεται στα 100.000 ευρώ.
    Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κρίσης δεν είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται. Μόνο οι τριετίες τους «πάγωσαν» κάποια στιγμή, αλλά επανήλθαν.
    Σωστά αμείβονται με αυτές τις πλουσιοπάροχες αμοιβές αφού η εταιρεία είναι κερδοφόρα και θα ήταν ευχής έργο οι άλλοι απασχολούμενοι να είχαν την τύχη τους. Αλλωστε το μισθολογικό κόστος στα ΕΛΠΕ αντιπροσωπεύει μικρό ποσοστό στο σύνολο των λειτουργικών εξόδων.
    Αυτοί οι εργαζόμενοι λοιπόν πραγματοποίησαν την περασμένη εβδομάδα τριήμερη απεργία (Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο). Δεν είχαν κάποιο αίτημα που να σχετίζεται με τη δουλειά τους, όπως για παράδειγμα υψηλότερες αμοιβές, καλύτερες συνθήκες εργασίας, ασφάλεια κ.λπ.
    Η αιτία της απεργίας ήταν η διαφωνία τους με την επικείμενη ιδιωτικοποίηση του ομίλου. Οι σημερινοί μέτοχοι των ΕΛΠΕ, ο όμιλος Λάτση, 45,5%, και το Ελληνικό Δημόσιο, 35,5%, πωλούν αντίστοιχα το 30,1% και το 20% ώστε ο νέος ιδιοκτήτης που θα προκύψει από τη διαγωνιστική διαδικασία να αποκτήσει το 50,1% και το μάνατζμεντ.
    Αυτό το δικαίωμα των βασικών μετόχων να διαθέσουν τα ποσοστά τους όποτε και όπου επιθυμούν τα σωματεία των εργαζομένων δεν το αναγνωρίζουν. Εχουν μάθει τόσα χρόνια στη συνδιοίκηση, καθώς πάντα το Δημόσιο είχε καθοριστικό ρόλο στο μάνατζμεντ της εταιρείας και οι κομματικά διορισμένοι πρόεδροι του ΔΣ δεν έρχονταν ποτέ σε ρήξη για οποιονδήποτε λόγο με τα σωματεία. Η κινητοποίηση αυτή δεν έχει σοβαρές επιπτώσεις στα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας, αφού υπάρχει προσωπικό ασφαλείας και η παραγωγή δεν σταματά. Το πράγμα θα αγριέψει όταν τα σωματεία θα αποκλείσουν τα λιμάνια των διυλιστηρίων και τα πλοία δεν θα μπορούν να ξεφορτώσουν αργό πετρέλαιο.
    Τα σωματεία υπάρχουν για να προστατεύουν τα συμφέροντα των εργαζομένων. Τώρα εκτιμούν ότι η ιδιωτικοποίηση θα τα βλάψει. Αν πετύχουν την ακύρωσή της ή την αναβολή της, θα είναι ένα «παράσημο» όταν κατεβούν πάλι στις εκλογές του σωματείου. Κάποτε είχαν εξασφαλίσει την επανεκλογή τους επειδή είχαν πείσει τη διοίκηση να δώσει το «επίδομα εργένη»: όποιος εργαζόμενος δεν είχε παντρευτεί και είχε περάσει μια συγκεκριμένη ηλικία ελάμβανε το επίδομα!

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες