• Αναζήτηση
  • Η Allouche Benias βάζει την Αθήνα στο κέντρο του διεθνούς εικαστικού χάρτη

    Ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της πόλης, ή πώς η περίφημη γκαλερί Allouche της Νέας Υόρκης που παρουσιάζει αστέρες αλλά και ανερχόμενους δημιουργούς της σύγχρονης τέχνης καθορίζοντας το τοπίο της διεθνώς, αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα.

    Ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της πόλης, ή πώς η περίφημη γκαλερί Allouche της Νέας Υόρκης που παρουσιάζει αστέρες αλλά και ανερχόμενους δημιουργούς της σύγχρονης τέχνης καθορίζοντας το τοπίο της διεθνώς, αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα. Κάπως έτσι την πρώτη μέρα του Ιουνίου, το εμβληματικό κτίριο που δημιούργησε ο Τσίλερ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στην Κανάρη 1 και που επί χρόνια ήταν ένα κτίριο φάντασμα μετά την μετακόμιση της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, άνοιξε όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το διεθνώς κοινό στεγάζοντας την νέα γκαλερί Allouche Benias. Διότι μαζί με τον Γάλλο Eric Allouche που καθορίζει την εικαστική σκηνή της Νέας Υόρκης αυτή τη φορά συνέταιρος στην ελληνική παρουσία είναι ο επί σχεδόν δώδεκα χρόνια στενός συνεργάτης του Τζορτζ Μπενίας. Ελληνοαμερικανός, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Νέα Υόρκη που επισκέπτεται την Ελλάδα κάθε δυο με τρεις μήνες, εδώ και οκτώ χρόνια σκεφτόταν ότι ήθελε να ανοίξει γκαλερί στην Αθήνα.

    Η κατάλληλη στιγμή ήταν όμως τώρα. «Ηρθα πέρυσι το καλοκαίρι για την documenta και είδα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Παρακολουθώ εδώ και χρόνια όσα κάνει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Όταν είδα όμως και την έκθεση του Κωστή Βελώνη που διοργάνωσε ο ΝΕΟΝ στην οδό Καπλανών είπα “κάτι γίνεται στην Αθήνα. Θέλω να μπω και εγώ σε αυτό». Το συζήτησε με τον Εric Allouche και είπε αμέσως ναι. Κάπως έτσι άρχισε η αναζήτηση του κατάλληλου χώρου που έπρεπε να είναι αρκετά μεγάλος και διαφορετικός απ’ ότι ήδη υπάρχει. Μια νέα εμπειρία.

    Από τη σκηνή της Νέας Υόρκης στο κτίριο του Τσίλερ

    «Ηρθα στην Αθήνα και άρχισα να ψάχνω χώρους. Είδα τουλάχιστον τριάντα κτίρια, κανένα όμως δεν ήταν αυτό που ήθελα» λέει καθώς περπατάμε στο ισόγειο του κτιρίου όπου φιλοξενείται το ένα μέρος της εναρκτήριας έκθεσης της γκαλερί με έργα των Kenny Scharf, Ross Bleckner, Enoc Perez και Donald Baechler. «Κάθε μέρα σχεδόν περνούσα έξω από αυτό το κτίριο και σκεφτόμουν ότι κάτι τέτοιο θα ήθελα. Την ημέρα που έφευγα με πήρε ο μεσίτης μου και μου είπε ότι το συγκεκριμένο κτίριο στην Κανάρη 1 διατίθεται πλέον προς ενοικίαση. Ηταν όμως Κυριακή δεν μπορούσαμε να το δούμε και δεν ήταν δυνατόν να ακυρώσω το εισιτήριο μου. Ηρθα το είδα απέξω και μου έστειλαν φωτογραφίες του».

    Το κτίριο έχει ανακαινισθεί πλήρως και με εξαιρετική επιμέλεια και πιστότητα στον αρχικό σχεδιασμό από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού καθώς είναι κηρυγμένο. Ανήκει στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων που το απέκτησε από τους κληρονόμους του Λεωνίδα Δεληγιώργη (αδελφού του επί πολλά έτη πρωθυπουργού της Ελλάδας). Αφού έφτασαν ο φωτογραφίες και τις είδαν «μόνο τρεις μέρες μετά ο Ερικ μπήκε στο αεροπλάνο και ήρθε στην Αθήνα. Στην αρχή είδε το διπλανό κτίριο το οποίο ήταν όμορφο αλλά μικρό. Όταν μπήκε σε αυτόν τον χώρο αμέσως αποφάσισε ότι εδώ θα ανοίξουμε την γκαλερί» περιγράφει ο Τζορτζ Μπενίας. Το εμβληματικό κτίριο της Αθήνας, δείγμα του ώριμου αθηναϊκού νεοκλασικισμού, ενοικιάσθηκε στο πλαίσιο προγράμματος του υπουργείου Εργασίας για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των φορέων κοινωνικής ασφάλισης. Όπως δήλωσε στο Βήμα η υπουργός Εφη Αχτσιόγλου που ήταν παρούσα στα εγκαίνια και ξεναγήθηκε επί ώρα, μισθώθηκε έναντι 17.000 ευρώ μηνιαίως με δεκαετή σύμβαση. «Επιστρέφει έτσι στη ζωή ένα σημαντικό κτίριο, δημιουργούνται θέσεις εργασίας, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν έσοδα και βέβαια δημιουργείται ένας σημαντικός χώρος πολιτισμού» υπογράμμισε.

    Στην παρούσα φάση, η έκθεση παρουσιάζεται στο ισόγειο και στον πρώτο όροφο, ενώ υπάρχει μεγάλων διαστάσεων υπόγειο που στο μέλλον επίσης θα αξιοποιηθεί ως εκθεσιακός χώρος. Εντυπωσιακή είναι η ταράτσα με την θέα σε όλη την πόλη, καθώς κοιτάς και βλέπεις όλες τις διαστρωματώσεις της αστικής αρχιτεκτονικής με μικρές οπτικές φυγές προς την Βουλή και από εκεί στον Εθνικό Κήπο.

    Ο πανταχού «παρών» Αντι Γουόρχολ

    Τι θα δούμε στην Κανάρη 1; Σύγχρονη τέχνη, με ένα πρόγραμμα που θα εστιάζει κυρίως στην ζωγραφική, αλλά θα υπάρξουν και εκθέσεις με γλυπτά που η αλήθεια είναι ότι μπορούν να συνομιλήσουν ιδανικά με τον συγκεκριμένο χώρο. Η έκθεση των εγκαινίων (inaugural show) δίνει το πρώτο στίγμα, ενώ όπως εξηγεί στο Βήμα ο κύριος Μπενίας θα υπάρξουν και εκθέσεις ελλήνων καλλιτεχνών. Επίσης όσοι διεθνείς καλλιτέχνες επιθυμούν μπορούν να κάνουν και art residency στην Αθήνα «αν θέλουν να μείνουν στην Αθήνα 3 ή 4 μήνες για να ετοιμάσουν τα έργα τους θα τους βρούμε εργαστήριο και διαμέρισμα» εξηγεί ο κύριος Μπενίας. Είναι προφανές ότι η έλευση του στην Αθήνα μαζί με τον Allouche ανεβάσει τον πήχη με μακροχρόνιο ορίζοντα – αυτό που η documenta έκανε εφήμερα τώρα η Allouche Benias το κάνει με ορίζοντα τουλάχιστον δέκα ετών και με διαρκή ανάδυση της Αθήνας στη διεθνή συζήτηση περί των εικαστικών.

    Ως και τις 30 Αυγούστου, το κοινό θα μπορεί να δει στην Κανάρη 1 έργα τριών δημιουργών που ανήκουν στην εικαστική σκηνή της γενιάς του ’80, των Kenny Scharf, Ross Bleckner και Donald Baechler αλλά και του εγκατεστημένου στη Νέα Υόρκη Πουερτορικάνου Enoc Perez που τελείωσε το διδακτορικό του το 1991 και έχει γαλουχηθεί ουσιαστικά από τη γενιά του ’80. Τα πληθωρικά ποπ χταπόδια με τα φλούο χρώματα του Kenny Scharf βρίσκονται ανάμεσα σε άλλα έργα του στην Αθήνα αποτυπώνοντας το σύμπαν του θρυλικού δημιουργού που ήταν συγκάτοικος του Κιθ Χέρινγκ (και αντιλαμβάνεσαι αμέσως τις συγγένειες), ανδρώθηκε καλλιτεχνικά στην ατμόσφαιρα του Studio 54, ήταν φίλος του Αντι Γουόρχολ.

    Ο Γουόρχολ μοιάζει να είναι ο ιστός που ενώνει τους περισσότερους δημιουργούς αυτής της έκθεσης, αφού βλέπουμε τα ποπ επιρροές του στα επαναλαμβανόμενα μοτίβα των έργων του Donald Baechier με τις μνήμες από την παιδική ηλικία να είναι ευδιάκριτες στις δημιουργίες του. Εκλεκτικές συγγένειες με τις εικαστικές πρακτικές του Γουόρχολ αλλά και του Μπασκιά βλέπουμε και στα έργα του Enoc Perez – ενώ ο διάλογος των δυο γυναικείων γυμνών του με τις αναφορές στον Πικάσο στον πρώτο όροφο είναι εκπληκτικός.. Και φυσικά η έκθεση των εγκαινίων – που λειτουργεί ως μια κοινή παρουσίαση τεσσάρων ατομικών εκθέσεων των δημιουργών- συμπληρώνεται ιδανικά με τις θολές, δυσδιάκριτες, υπαινικτικές δημιουργίες του Ross Bleckner. Εργα που φαίνεται πως διαπραγματεύονται έννοιες πόνου, απώλειας αλλά και τη διαρκή αναζήτηση της ομορφιάς – σε καλούν να σταθείς ώρα απέναντί τους. Περπατώντας στον πρώτο όροφο σταθείτε να περιεργαστείτε το γραφείο που δημιούργησε το 1988 ο γεννημένος το 1947 Peter Shire, με τίτλο «The Lagοon».

    INFO

    Allouche Benias Gallery
    Kανάρη 1
    1 Ιουνίου – 30 Αυγούστου 2018-06-04

    Πολιτισμός