• Αναζήτηση
  • Η αμφίσημη παραίτηση ενός ανώτατου δικαστή

    Η παραίτηση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Σακελλαρίου μπορεί να ερμηνευθεί - σε ένα πρώτο επίπεδο - ως η «κραυγή αγωνίας» ενός ανώτατου δικαστή για το εξαθλιωμένο μέλλον που θα έχουν οι συνταξιούχοι αυτής της χώρας. Ομως - σε ένα δεύτερο επίπεδο - δεν θα πρέπει να υπερτιμήσουμε τη θεσμική σημασία της προκείμενης παραίτησης για τον ακόλουθο σοβαρό λόγο.

    Η αμφίσημη παραίτηση ενός ανώτατου δικαστή | tovima.gr
    Η παραίτηση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Σακελλαρίου μπορεί να ερμηνευθεί – σε ένα πρώτο επίπεδο – ως η «κραυγή αγωνίας» ενός ανώτατου δικαστή για το εξαθλιωμένο μέλλον που θα έχουν οι συνταξιούχοι αυτής της χώρας. Ομως – σε ένα δεύτερο επίπεδο – δεν θα πρέπει να υπερτιμήσουμε τη θεσμική σημασία της προκείμενης παραίτησης για τον ακόλουθο σοβαρό λόγο.
    Ο κ. Σακελλαρίου ήταν «επιλογή» της παρούσας κυβέρνησης, η οποία υλοποιήθηκε επί τη βάσει ακριβώς της κακής συνταγματικής πρόβλεψης που επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να επιλέγει – με κομματικά συνήθως κριτήρια – την ηγεσία της Δικαιοσύνης.
    Υπό αυτήν την έννοια η παραίτηση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν επιφέρει στον ίδιο κανένα προσωπικό ή υπαρξιακό κόστος, αφού η θητεία του λήγει κανονικά τον επόμενο μήνα!
    Αντίθετα, η ανωτέρω παραίτηση θα μπορούσε όντως να προκαλέσει ένα «θεσμικό σοκ» αν γινόταν στην αρχή ή στο μέσον τουλάχιστον της θητείας του κ. Σακελλαρίου. Γιατί; Γιατί τότε ένας «αρεστός» στην κυβέρνηση πρόεδρος ενός ανώτατου δικαστηρίου θα έστελνε με την παραίτησή του ένα σοβαρό μήνυμα διαμαρτυρίας.  Για ποιο πράγμα; Για τις συχνές (κυβερνητικές) απόπειρες «χειραγώγησης» της γνώμης των δικαστών σε σχέση με κάποια κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι η συνταγματικότητα της περικοπής των συντάξεων.
    Σήμερα ωστόσο η καθυστερημένη παραίτηση εκκολάπτει την υποψία ότι έχουμε να κάνουμε με μια «ηρωική έξοδο» άνευ προσωπικού κόστους!
    Βεβαίως από τις καταγγελίες που έκανε ο κ. Σακελλαρίου θα πρέπει να σταθούμε στην πιο σοβαρή, δηλαδή στην παραβίαση της μυστικότητας των δικαστικών διασκέψεων (άρθρο 251 του ΠΚ).
    Πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι – ποιοι άραγε; – αφήνουν να διαρρεύσουν στη δημόσια σφαίρα οι απόψεις των δικαστών, πριν καν δημοσιοποιηθεί επίσημα ολόκληρη η σχετική δικαστική απόφαση (και τα ονόματα εκείνων που ψήφισαν θετικά ή αρνητικά σύμφωνα με τον Ν. 2172/1993)!
    Ισως ο κ. Σακελλαρίου να επιθυμούσε με αυτή την καταγγελία να μας πει ότι «στα δικαστικά παρασκήνια» έχει αρχίσει ο αγώνας για τη διαδοχή του και ορισμένοι θέλουν να φανούν αρεστοί στη σημερινή κυβέρνηση (αφού η τελευταία θα επιλέξει δυστυχώς τον διάδοχό του)!
     
    Το συμπέρασμα; Ο μεγάλος Φλωρεντίνος (Δάντης) έλεγε «Τράβα τον δρόμο σου και άσε τον κόσμο να λέει». Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ένας δικαστής ή αποκρούει τις κυβερνητικές παρεμβάσεις ή – ως λύση απελπισίας – παραιτείται εγκαίρως με προσωπικό κόστος. Ο κ. Σακελλαρίου ατυχώς δεν επέλεξε καμία από αυτές τις λύσεις!
    Ο κ. Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.kalfelis@law.auth.gr

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες