• Αναζήτηση
  • στη μπούκα

    «Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω σκηνογράφος και τίποτε άλλο. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που συνεχίζω να αγαπώ με το ίδιο πάθος αυτό που κάνω».

    «Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω σκηνογράφος και τίποτε άλλο. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που συνεχίζω να αγαπώ με το ίδιο πάθος αυτό που κάνω». Αυτό ήταν ο Γιώργος Πάτσας και αυτό επιβεβαίωνε καθημερινά στη διάρκεια των πέντε δεκαετιών που αφιερώθηκε στην τέχνη του. Από το 1968 που ξεκίνησε ως την πιο πρόσφατη, τρέχουσα, δουλειά του στο Εθνικό με το «Ψηλά από τη γέφυρα» του Πίντερ, παρέμεινε απόλυτα αφιερωμένος, σχεδόν ταγμένος.  
    nnn
    Σκηνογράφος των «γερά σχεδιασμένων χώρων», όπως είχε επισημάνει η θεατρολόγος Ελένη Βαροπούλου, το έργο του διέθετε «κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες, αυστηρά δομημένες, με πλάνα και επίπεδα μελετημένα, οργανωμένα έτσι ώστε να πρωτεύουν το καθαρό σχήμα και η ορθολογική διάταξη». Οπαδός του γεωμετρικού, της πειθαρχίας και της τάξης, εραστής παράλληλα του αφαιρετικού και του υπερρεαλιστικού στοιχείου, του λευκού αλλά και του κυματισμού που μετέδιδαν τα υφάσματα, τα πανιά, διέτρεξε το θέατρο συνδυάζοντας ρυθμούς σπρίντερ και μαραθωνοδρόμου. Από τη μια πενήντα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο θέατρο και από την άλλη δέκα περίπου σκηνογραφίες κάθε σεζόν…
    nnn
    Ανθρωπος χαμηλών τόνων, με μια εσωτερική σεμνότητα και έναν σπάνιο πνευματικό πλούτο, ο Γιώργος Πάτσας δούλευε συνέχεια. Με τη «Νύχτα της κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή (Θέατρο Οδού Κυκλάδων) υπέγραψε μια από τις κορυφαίες σκηνογραφίες όλων των εποχών. Ενώ το Αμφι-Θέατρο υπήρξε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, καθώς η σχέση ζωής με τον Σπύρο Ευαγγελάτο – επαγγελματική και προσωπική – αποτυπώθηκε στην ελληνική σκηνή του 20ού αιώνα. Τελευταίο δείγμα της συνεργασίας τους ήταν ο «Αμύντας».
    nnn
    Παραγωγικός και πολυβραβευμένος – εντός και εκτός Ελλάδος – στη σκηνή και στη μεγάλη οθόνη, καλλιτέχνης υψηλής αισθητικής και γούστου, με μια διαρκή δίψα για το καινούργιο, ο Γιώργος Πάτσας αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στην τόσο εφήμερη τέχνη που είναι το θέατρο.
    nnn
    Η Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνοθετεί τον «Βόιτσεκ»: Η πολυτάλαντη δημιουργός, βασισμένη στη μετάφραση του πατέρα της Σπύρου Α. Ευαγγελάτου και σε νέα, δική της διασκευή, ανεβάζει το έργο του Μπίχνερ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (Φεβρουάριος 2019). Μπίχνερ ο Γιώργος Γάλλος. Μαρία η Ελενα Μαυρίδου.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Πολιτισμός