• Αναζήτηση
  • «Μολών λαβέ» είπατε;

    Η κυβέρνηση γύρισε από τις καλοκαιρινές διακοπές σίγουρη ότι αφού έκλεισε τη δεύτερη αξιολόγηση και την επαινούν οι Μοσκοβισίδες, θα συμβεί κάτι μαγικό να ξαναβγεί στον αφρό.

    Πρετεντέρης Γιάννης
    «Μολών λαβέ» είπατε; | tovima.gr
    Η κυβέρνηση γύρισε από τις καλοκαιρινές διακοπές σίγουρη ότι αφού έκλεισε τη δεύτερη αξιολόγηση και την επαινούν οι Μοσκοβισίδες, θα συμβεί κάτι μαγικό να ξαναβγεί στον αφρό.
    Τίποτε δεν συνέβη. Στο ίδιο έργο θεατές.
    Είπαν μετά να πουλήσουν το παραμύθι της «καθαρής εξόδου από τα  μνημόνια» και να μοιράσουν μπροστάντζα «κοινωνικό μέρισμα» κάπου 1 δισ.
    Τρίχες. Ούτε που το πήραν χαμπάρι οι δημοσκοπήσεις.
    Ακολούθως σκαρφίστηκαν να λύσουν το Σκοπιανό ελπίζοντας ότι θα δημιουργήσουν προβλήματα στη ΝΔ που αναπόφευκτα θα διχαστεί.
    Τζίφος. Απλώς μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους – και η ΝΔ μαζί τους…
    Πανικόβλητοι που ούτε αυτό έβγαινε, κατασκεύασαν μια υπόθεση Novartis, αφού πρώτα τη διαφήμισαν κανένα εξάμηνο και έκαναν όλες τις πιθανές παρατυπίες στη διερεύνησή της.
    Οταν λέω κατασκεύασαν, εννοώ ότι στο ενδεχόμενο σκάνδαλο μιας φαρμακευτικής εταιρείας «κόλλησαν» καμιά δεκαριά πολιτικούς με ανύπαρκτα (έως τώρα) στοιχεία και κρυπτόμενους μάρτυρες.
    Στράβωσε κι αυτό. Ο Μίμης, η Τουλουπάκη και η άμισθη τους έμπλεξαν σε μια κακοστημένη ιστορία. Τώρα κοιτούν πώς θα ξεμπλέξουν.
    Να συνοψίσω; Κάθε φορά που η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, ανοίγει ένα άλλο θέμα για να ξεφύγει από το αδιέξοδο.
    Μετά φτάνει σε αδιέξοδο και στο καινούργιο θέμα, οπότε ανοίγουν άλλο θέμα για να το ξεπεράσουν. Και πάει λέγοντας.
    Αποτέλεσμα; Κανένα θέμα δεν κλείνει ποτέ και όλα μένουν ταυτοχρόνως ανεπίλυτα και ανοιχτά.
    Είναι μια μόνιμη προσπάθεια όχι αντιμετώπισης αλλά χειρισμού της πραγματικότητας. Διαφυγής.
    Στο μυαλό τους δεν υπάρχει αντικειμενική υπόσταση των πραγμάτων.
    Και απλώς κατηγορούν όσους δεν μετέχουν στο κόλπο των χειρισμών ότι «παραπληροφορούν», «ψεύδονται», «κρύβουν», «αποσιωπούν», «υποκινούνται»… οι άλλοι!
    Η ουσία τελικά είναι μια μπαρούφα. Μια παρλαπίπα. Μια φιγούρα.
    Ενα καλαμπούρι για ηλιθίους, το οποίο επιζεί όσο υπάρχουν ηλίθιοι να το χάψουν και να το ανακυκλώσουν.
    Κάτι σαν τον Στρατηλάτη «Μολών λαβέ» που αλλάζει στολές παραλλαγής, υποδύεται τον Λεωνίδα ή τον Παύλο Μελά και ζει «κάθε μέρα Απόκριες».
    Μόνο που εκεί δεν ορίζεις μόνος σου τη φιγούρα.
    Διότι «Μολών λαβέ» και «Μολών λαβέ», κάποια στιγμή έρχεται ο Τούρκος, εμβολίζει το πλοίο, παίρνει το νησί, σε κάνει ρόμπα, και ο Στρατηλάτης μετακομίζει από τα Ιμια στην Πάτρα.
    Στο Καρναβάλι, για την ακρίβεια – και αν γλιτώσει τα χειρότερα.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες