• Αναζήτηση
  • Το επταήμερο του Διόδωρου

    Μάζες, μίζες, στιλέτα

    Μάζες, μίζες, στιλέτα

    Καημένε, Πιερ Μοσκοβισί, τι σου έμελλε να πάθεις, να βρεθείς να μιλάς στην ελληνική Βουλή την ημέρα που αμελλητί είχαν φθάσει βαριές κατηγορίες κατά τέως πρωθυπουργών και υπουργών που βρίσκονται ψηλά στη λίστα προγραφών της κυβέρνησης.
    Πώς «να επανέλθει στην κανονικότητα η Ελλάδα», όπως ευχόταν στη Βουλή ο επίτροπος, όταν η πολιτική της ζωή μοιάζει με μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στη Βενετία των δόγηδων; Μόλις το καρναβάλι τέλειωσε και οι μάζες άφησαν τις πλατείες για να γυρίσουν ευχαριστημένες σπίτια τους, μαύρα ντόμινα με στιλέτα αιχμηρά μάρκας Novartis ξεπήδησαν από σκοτεινές γωνιές των καναλιών και όρμησαν πάνω στους αντιπάλους τους.
    Ακόμη και αν πληρώνει τα τοκοχρεολύσιά της και τη δανείζουν οι αγορές, δεν μπορεί να γίνει κανονική χώρα που η διπλωματία της συζητείται στις πλατείες με κραυγές και αναδεικνύονται ως κυρίαρχες πολιτικές διαφορές οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ των μελών της πολιτικής ελίτ για το ποιος είναι μεγαλύτερος κλέφτης ή προδότης. Από τις μάζες, περάσαμε στις μίζες και στα στιλέτα.
    l Θυμίζουν βέβαια 1989 όλα αυτά, όταν ψευδομάρτυρες κατέθεταν πως πήγαιναν κούτες με πεντοχίλιαρα στο Καστρί του Ανδρέα Παπανδρέου – τώρα ο ισχυρισμός είναι ότι τα πήγαιναν κατευθείαν στο Μαξίμου του Αντώνη Σαμαρά. Είναι φυσικά απολύτως βέβαιο πως υπήρξε «σκάνδαλο Κοσκωτά» τότε, όπως υπήρξε και «σκάνδαλο φαρμάκων» κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, όταν οι σχετικές δαπάνες διπλασιάστηκαν.
    Αλλά με υφυπουργό Δικαιοσύνης τον αρχηγό της ΚΥΠ επί Καραμανλή, με καταθέσεις αγνώστων που ενοχοποιούν ευθέως τον Αντώνη Σαμαρά και εξίσου ευθέως αθωώνουν τον Κώστα Καραμανλή, πώς να έχεις εμπιστοσύνη; Ποιος και πώς βρήκε αυτούς τους μάρτυρες; Και τι μαρτυρία είναι το να καταθέτεις φήμες και απόψεις;

    Πολιτική δικαιοσύνη

    Πιο πολύ θυμίζει τον «νόμο Κουτσόγιωργα» που κάλυπτε τον Κοσκωτά όλη αυτή η ιστορία· πολύς ντόρος για πολλά πρόσωπα για να χαθούν τα ίχνη των πραγματικών ενόχων, γεννιέται η υποψία.
    Και θα κληθούν οι βουλευτές να αποφανθούν αν πρέπει να γίνει ανάκριση και δίκη για τους υπουργούς-πρωθυπουργούς. Μπορεί να γίνει κανονική η χώρα της οποίας οι πολιτικοί έχουν ανεξαρτητοποιηθεί από τη Δικαιοσύνη και στο Σύνταγμά της επέβαλαν να αποφασίζουν οι ίδιοι αν θα αθωώσουν ή θα παραπέμψουν στη Δικαιοσύνη συναδέλφους τους;
    Πέρυσι, η συγκυβερνώσα πλειοψηφία έφθασε στο σημείο να μην παραπέμψει την αξιέραστη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ελένη Αυλωνίτου για μήνυση που της είχε υποβληθεί προτού εκλεγεί με το καταπληκτικό επιχείρημα ότι δικαιούται ασυλία διότι είχε «πολιτικά κίνητρα» αυτός που τη μήνυσε ότι «τον έγδαρε με τα νύχια της και τον έσπρωξε με αποτέλεσμα να πέσει και να μεταφερθεί στο ΚΑΤ» – αλλά δεν ήθελε να πάει στο δικαστήριο να το αποδείξει. Προτίμησε την ασφάλεια της αθωωτικής ψήφου των συναδέλφων της.

    Κανονική χώρα;

    Αρα: αν κάποιος δέρνει και μετά εκλεγεί βουλευτής της πλειοψηφίας, δεν δικάζεται, δεν υπάρχει αδίκημα. Αν δεν εκλεγεί ή είναι στην αντιπολίτευση, υπάρχει. Εξαγνίζει η λαϊκή κυριαρχία, είναι υπεράνω νόμων και δικαστών οι κυβερνητικοί βουλευτές. Η ίδια πλειοψηφία που δεν επέτρεψε να δικαστεί η Αυλωνίτου θα υπερψηφίσει προανακριτική για τη Novartis – αλλά όχι φυσικά για τα βλήματα του Πάνου Καμμένου. Αθωώνει τους «ανθρώπους της» και φροντίζει να διασύρει τους αντιπάλους για υποτιθέμενα αδικήματα τα οποία έτσι ή αλλιώς έχουν παραγραφεί – γιατί το ίδιο το πολιτικό σύστημα έχει φροντίσει να παραγράφονται σύντομα τα αδικήματα των μελών του.
    l Ημερολόγιό μου, δεν μπορεί να γίνει κανονική η χώρα στην οποία αλληλομηνύονται πρωθυπουργοί και υπουργοί, όπου το γραφείο του πρωθυπουργού αυτοδιαφημίζεται σαν παράδεισος αδιάφθορων που θα στείλουν στην καρμανιόλα τους διαπλεκόμενους διεφθαρμένους. Πρωθυπουργού που ήρθε στην εξουσία στηριζόμενος στην αγανάκτηση των μαζών ενώ τώρα που στράφηκαν εναντίον του χρησιμοποιεί στιλέτα – στις μάζες καταφεύγει με τη σειρά της η αντιπολίτευση, απειλώντας ταυτόχρονα με στιλέτα όταν έρθει η δική της βασιλεία.
    Τέθηκαν υπεράνω των δικαστηρίων οι πολιτικοί και τα χρησιμοποιούν σαν όπλο το ένα κόμμα εναντίον του άλλου. Με τέτοιο πολιτικό προσωπικό, τέτοια κόμματα, τέτοιους πολιτικούς θεσμούς δεν μπορεί να γίνει κανονική χώρα η Ελλάδα;
    l Πάντως, αν ήμουν στη θέση του Γιάννη Στουρνάρα ή του Βαγγέλη Βενιζέλου, θα απαντούσα στα ντόμινο με τη φράση τού κάποτε πρωθυπουργού της Γαλλίας Γκιζό: Vous aurez beau amonceler vos calomnies, vous n’ arriverez jamais à la hauteur de mon dédain: όσες συκοφαντίες και αν σωριάσετε, δεν θα φθάσετε ποτέ στο ύψος της περιφρόνησής μου.

    Τρικοτέζ και καρμανιόλα

    Και μια που πιάσαμε τους Γάλλους, η περίπτωση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ κυρίας Ανέττας Καββαδία, που επαναπροσλήφθηκε στην ΕΡΤ το 2004 με σημείωμα από γραφείο του Κώστα Καραμανλή που πρωθυπούργευε τότε, μου έφερε στον νου τις «τρικοτέζ» της Γαλλικής Επανάστασης: γυναίκες που παρακολουθούσαν πλέκοντας στο Επαναστατικό Δικαστήριο και σήκωναν κεφάλι μόνο για να απαιτήσουν κραυγάζοντας να σταλούν στην αγχόνη οι κατηγορούμενοι.
    Ε, η περίπτωση της Ανέττας Καββαδία δημιουργεί την υπόνοια ότι πολλές από τις «τρικοτέζ» είχαν διατελέσει κυρίες επί των τιμών της Μαρίας Αντουανέτας. Το επιχείρημα της βουλευτού ότι το παλαιό καθεστώς αναγνώρισε την επαγγελματική της ποιότητα και για τούτο την προσέλαβε στην αυλή, δεν θα την είχε σώσει από την καρμανιόλα του Ροβεσπιέρου.
    Μία λύση υπήρχε: να είναι συνεχώς απασχολημένη η καρμανιόλα να αποκεφαλίζει άλλους. Αυτό ακριβώς γίνεται επί των ημερών μας –  ευτυχώς, αντί για αίμα κυλάνε πίξελς σε οθόνες και μελάνι στα πιεστήρια.
    l Δεν ξέρω, ημερολόγιό μου, αν τα βενετσιάνικα στιλέτα ήσαν αποκριάτικα, αν προκάλεσαν απλώς αμυχές, αν πλήγωσαν σοβαρά ή και θανατηφόρα, θα δούμε – αλλά στο ορατό μέλλον κανονική χώρα δεν πρόκειται να γίνουμε.

    γραμματοκιβώτιο
    diodorus@tovima.gr

    «Μπιτ Κόιν» και πράσσειν άλογα· αξία σταθερή είναι μόνο το ελληνικό «Ντιπ Κόιν».
    ΣΤΑΥΡΟΣ, ΝΟΜΙΣΜΑΤΟ(Σ)ΚΟΠΟΣ

    nnn

    Περιοδικώς, εμείς οι περιούσιοι, μόνο λίγο καιρό δεν τρωγόμαστε και ξανά προς φαγωμάρα τραβάμε.
    ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΠΑΝΕΛΙΣΤΑΣ

    nnn

    Και όμως η κυβέρνηση θα κάνει δημοψήφισμα – με ερώτημα «ποιον θεωρείτε καταλληλότερο διαπραγματευτή, τον Κοτζιά ή τον Καμμένο;».
    Παν. Αργύρης, ενταύθα

    nnn

    Μήπως τελικά, κυρία Μπαζιάνα, το γεγονός των απροκάλυπτα προνομιακών σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με δικαστές σε κρίσιμα πόστα, υποδηλώνει ότι ο σύζυγός σας έχει ήδη πάρει κάτι παραπάνω από την κυβέρνηση;
    ΖΕΥΞΙΟΣ, ΠΑΤΡΑ

    nnn

    Οχι ότι όλοι αυτοί της Novartis είναι αθώοι, αλλά o ντόρος γίνεται από τους μεν για να μείνουν στην εξουσία και από τους άλλους για να την πάρουν.
    ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΑΣΤΟΥΝΗ

    nnn

    Οι φανατικοί παίρνουν φωτιά σαν τα άχυρα αλλά «καίγονται» γρήγορα.
    Γ. Κ., ΕΥΒΟΙΑ

    nnn

    Οι υπό προστασία μάρτυρες για τη NOVARTIS τραγουδούν το κάποιος, κάπου, κάποτε… και ο Πολάκης την καντάδα: για μας κελαηδούν τα πουλιά.
    ΔΕΣΠΩ ΦΡΑΓΚΑΚΗ, ΑΘΗΝΑ

    nnn

    …παρατηρώντας τον Blitzkrieg αντιπερισπασμό στις Αρδέννες της Novartis μετά το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, αναρωτιέσαι μήπως στις εκλογές πρέπει να έρθουν καμιά δεκαριά χιλιάδες παρατηρητές του ΟΑΣΕ…
    ΠΕΤΡΟΣ ΤΣ., ΑΝΗΣΥΧΟΣ

    nnn

    Ποιος το περίμενε η Π Φ Αριστερά κυβέρνηση να προσπαθεί παντί τρόπω την ένταξη γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ; «Βρε πώς τα φέρνουν οι καιροί κι οι άμοιροι οι χρόνοι, να παίζει ο λύκος με τ’ αρνί κι ο μπούφος με τ’ αηδόνι».
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΑΚΟΣ, ΛΑΡΙΣΑ

    nnn

    Επρεπε να πάει ο Παππάς στην Αμερική για να εκτοξευτεί ο ισχυρότερος μέχρι σήμερα πύραυλος – να τα λέμε κι αυτά, όχι μόνο αντιπολίτευση…
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες