• Αναζήτηση
  • Βενιζέλος: Επιπτώσεις της υποχώρησης στο μέτωπο κατά του εθνικολαϊκισμού

    Τις βαθύτερες επιπτώσεις της υποχώρησης στο μέτωπο κατά του εθνικολαϊκισμού επισημαίνει με άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής» ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

    ΤοΒΗΜΑ Team

    Τις βαθύτερες επιπτώσεις της υποχώρησης στο μέτωπο κατά του
    εθνικολαϊκισμού επισημαίνει με άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής» ο
    Ευάγγελος Βενιζέλος.

    Ο κ. Βενιζέλος εκφράζει φόβο πως «με αφορμή το Ονοματολογικό συντελέστηκε ήδη μια υποχώρηση στο μέτωπο κατά του εθνικολαϊκισμού. Η υποχώρηση αυτή φοβούμαι ότι θα δυσκολέψει πολύ στο μέλλον όχι μόνο την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και τη διαμόρφωση και την εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής εξόδου από την κρίση και επανόδου στην κανονικότητα μιας ουσιαστικά ισότιμης χώρας- μέλους της ΕΕ και της ευρωζώνης, μιας χώρας ικανής να επικοινωνήσει ξανά με το μέλλον».

    Όπως αναφέρει, πρόκειται για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι κυρίαρχες τάσεις στην κοινή γνώμη, τάσεις που καταγράφονται δημοσκοπικά και πολλαπλασιάζονται επικοινωνιακά και ταυτόχρονα για τη βαθιά κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης της κοινωνίας λόγω της απαξίωσης και της συνακόλουθης κρίσης αυτοπεποίθησης του πολιτικού συστήματος.

    «Όλα κινούνται άλλωστε στη σφαίρα ενός συλλογικού φαντασιακού. Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ συχνά ο λαϊκισμός διασταυρώνεται με τον εθνικισμό ακόμη και όταν έχει «αριστερό» ή ριζοσπαστικό πρόσημο. Η διασταύρωση αυτή υπονομεύει δυστυχώς την έννοια του πατριωτισμού που επιδιώκεται να ταυτιστεί με την επιδεικτική και συχνά απλώς ρητορική υπερευαισθησία για την πατρίδα και την εθνική ταυτότητα. Αλλά και με τη νοσηρή τάση εύκολης αμφισβήτησης του πατριωτισμού των άλλων. Ενώ πραγματικός πατριωτισμός είναι ο αγώνας για το εθνικό συμφέρον με συνείδηση της ιστορίας, γνώση της αλήθειας, ικανότητα προβολής των καταστάσεων στο μέλλον, σθένος αλλά και αποτελεσματικότητα. Όχι όταν είμαστε μεταξύ μας, αλλά όταν βρισκόμαστε στο γήπεδο της διεθνούς κοινωνίας, των διεθνών σχέσεων, του διεθνούς δικαίου» τονίζει.

    Επικρίνει την κυβέρνηση που πήγε να κάνει ένα κατώτερο των περιστάσεων πολιτικό παιχνίδι, να υπερκεράσει, μέσω της μεταφοράς στην αντιπολίτευση της ευθύνης για την αποδοχή μιας λύσης στο Ονοματολογικό, την αντίφαση της αγαστής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, κι όπως επισημαίνει είχε σαν αποτέλεσμα να οργανωθεί ταχύτατα μια επιχείρηση υποκατάστασης των πολιτικών κομμάτων και μέσω αυτών των ίδιων των θεσμών της αντιπροσωπευτικής και κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, από κύκλους που φάνηκαν να διαθέτουν ετοιμότητα και επαρκή μέσα.

    Οι επικρίσεις του κ. Βενιζέλου στρέφονται και εναντίον της ΝΔ που όπως σημειώνει «βρέθηκε σε μεγάλη αμηχανία λόγω εσωτερικών της συσχετισμών και τελικά σύρθηκε στην πολιτική κάλυψη όχι όσων πολιτών συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα και χωρίς αντικοινοβουλευτικές διαθέσεις, αλλά όσων λόγων εκφωνήθηκαν την Κυριακή 21.1 στη Θεσσαλονίκη. Και στη συνέχεια επιχείρησε να επιβιβασθεί σε ένα υπαρκτό κύμα λαϊκής ευαισθησίας που θέτει ζητήματα στα οποία βεβαίως και πρέπει να δοθεί σοβαρή και υπεύθυνη απάντηση, βασισμένη όμως στην αλήθεια και όχι στην υπεκφυγή. Η ΝΔ δεν λέει, δια του Προέδρου της, ότι διαφωνεί με την ενιαία εθνική γραμμή που διαμορφώθηκε από τον Απρίλιο του 1993 έως το 2015, για μια συνθέτη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό που να ισχύει έναντι πάντων. Ζητεί «η λύση να αναζητηθεί σε άλλη συγκυρία, για να μη διχαστεί το έθνος». Ποια άλλη συγκυρία; Εσωτερική πολιτική συγκυρία στην Ελλάδα; Εσωτερική πολιτική συγκυρία στην ΠΓΔΜ;» διερωτάται ο κ. Βενιζέλος.

    Πολιτική