• Αναζήτηση
  • Καραμούζης: Ζητά συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα

    «Το μείζον θέμα στον δημόσιο διάλογο οφείλει να είναι το πώς η χώρα θα οργανώσει μια επενδυτική και παραγωγική απογείωση, με ποιες πρωτοβουλίες, μέτρα και μεταρρυθμίσεις θα καταλήξουμε σε ισχυρή και διατηρήσιμη αναπτυξιακή πορεία», αναφέρει ο πρόεδρος της Eurobank και της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Νικόλαος Καραμούζης. σε άρθρο στην «Καθημερνή της Κυριακής» με θέμα «Για μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση».

    ΤοΒΗΜΑ Team

    «Το μείζον θέμα στον δημόσιο διάλογο οφείλει να είναι το πώς η χώρα θα οργανώσει μια επενδυτική και παραγωγική απογείωση, με ποιες πρωτοβουλίες, μέτρα και μεταρρυθμίσεις θα καταλήξουμε σε ισχυρή και διατηρήσιμη αναπτυξιακή πορεία», αναφέρει ο πρόεδρος της Eurobank και της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Νικόλαος Καραμούζης σε άρθρο στην «Καθημερνή της Κυριακής» με θέμα «Για μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση».

    Ο κ. Καραμούζης επισημαίνει ότι «με βελτιούμενες τις οικονομικές συνθήκες μετά την υλοποίηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων και προσαρμογών, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σημαντικότερη πρόκληση του μέλλοντός της. Να διαμορφώσει μια συλλογική, τολμηρή, πειστική και ρεαλιστική εθνική αναπτυξιακή στρατηγική εξόδου από την κρίση, χωρίς οξύτητες και στείρες αντιπαραθέσεις, μέσω ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συγκλίσεων και δεσμεύσεων σε κρίσιμες βασικές επιλογές».

    Ο πρόεδρος της Eurobank και της ΕΕΤ αναφέρεται αναλυτικά στα τρία βήματα που απαιτούνται για τη δημιουργία μιας οικονομίας και κοινωνίας ευκαιριών για τους πολλούς που θα κάνει την Ελλάδα ένα ελκυστικό τόπο διαβίωσης και εργασίας, επενδύσεων και παραγωγής, με σταθερούς και σύγχρονους θεσμούς, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση και ασφαλιστικές δικλείδες κοινωνικής προστασίας. Θα έχει συνεπώς -όπως αναφέρει- «τις προϋποθέσεις που θα ενεργοποιήσουν έναν ενάρετο κύκλο οικονομικής ανάταξης και ευημερίας για τους πολλούς που θα απελευθερώσουν τις παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις της χώρας».

    Το πρώτο βήμα, αναφέρει ο κ. Καραμούζης, προς αυτή την κατεύθυνση είναι κυρίως πολιτικό ζήτημα. «Να διαμορφώσουμε συλλογικά ένα νέο εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα συνοδεύεται από τη βούληση και τη δέσμευση της χώρας να ορθοποδήσει χάρη στις δικές της δυνάμεις, βασιζόμενη στα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, χωρίς ξένα δεκανίκια, ατέρμονη εποπτεία, μνημόνια και εισαγόμενη αξιοπιστία, πείθοντας τις αγορές και τους πολίτες και ενισχύοντας την αναγκαία εθνική αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία».

    Αναφερόμενος στο δεύτερο βήμα ο κ. Καραμούζης παρουσιάζει αναλυτικά μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα προκειμένου το επόμενο οκτάμηνο και πριν από τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018 να διευκολυνθούν μια σειρά αποφάσεων για την απρόσκοπτη υλοποίηση του νέου παραγωγικού και αναπτυξιακού προτύπου, μειώνοντας σημαντικά τις αβεβαιότητες και το αρνητικό κλίμα στις αγορές.

    α) Με τη δημοσίευση των ευρημάτων των stress tests και των λοιπών ελέγχων και προσαρμογών τον Μάιο του 2018, να επιβεβαιωθούν η χρηματοοικονομική ισχύς, η φερεγγυότητα και η θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

    β) Να αποφασιστούν από τους πιστωτές οι πρόσθετες παραμετρικές αλλαγές στο δημόσιο χρέος που έχουν δεσμευθεί να υλοποιήσουν το πρώτο εξάμηνο του 2018, διασφαλίζοντας τη βιωσιμότητά του με όρους αγοράς και διατηρώντας διαχρονικά τις ετήσιες ανάγκες χρηματοδότησης σε εξυπηρετήσιμα επίπεδα, πιθανά σε συνάρτηση με τις αναπτυξιακές επιδόσεις της οικονομίας.

    γ) Να ενισχυθεί το θετικό κλίμα, διασφαλίζοντας τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα μέχρι τη λήξη του, καθώς και τη θετική εκτίμηση του τελευταίου, σε σχέση με τα μέτρα αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους και φερεγγυότητας του τραπεζικού συστήματος μετά τα stress tests.

    δ) Να συμφωνήσουμε μέσω συναινέσεων ότι θα τηρήσουμε τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που έχουν ήδη ψηφιστεί για το 2019 και το 2020, καθώς και τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022. Τα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα είναι ένα βαρύ υφεσιακό μέτρο. Απλά, στις τρέχουσες συνθήκες υπερτερούν τα οφέλη από την ενίσχυση της αξιοπιστίας, στο ευαίσθητο σημείο της δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας και η συζήτηση για την αλλαγή των στόχων να γίνει όταν έχουμε πείσει ότι προχωράμε αμετάκλητα στον σωστό δρόμο.

    ε) Να αρθούν όλοι οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων το αργότερο έως τον Αύγουστο του 2018, ως ένδειξη εμπιστοσύνης στην προοπτική της χώρας και στην αξιοπιστία της πολιτικής.

    Το τρίτο βήμα είναι «να διαμορφώσουμε, με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, ευρύτερες συναινέσεις γύρω από τις βασικές παραδοχές του νέου αναπτυξιακού προτύπου. Δεν έχουμε περιθώρια για στρατηγικά λάθη αυτή τη φορά, δεν το αντέχουν η οικονομία και η κοινωνία», επισημαίνει ο κ. Καραμούζης.

    Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «οφείλουμε να παραδεχτούμε σήμερα ότι το κράτος -επιχειρηματίας στην Ελλάδα απέτυχε, δεν δημιουργεί δουλειές, πλούτο, ευκαιρίες, αλλά ελλείμματα, γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητα. Ο βασικός πυλώνας εξόδου από την κρίση και επιστροφή στην ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι ο ιδιωτικός τομέας, οι ανοικτές και ανταγωνιστικές αγορές, το ιδιωτικό δυναμικό και παραγωγικό επιχειρείν, με ανταγωνιστική διεθνή παρουσία που δημιουργεί απασχόληση, εισοδήματα, φορολογικά έσοδα, κέρδη και μερίσματα».

    Ο κ. Καραμούζης τονίζει ότι «εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση, χωρίς τη συμμαχία και τη στήριξη των πολλών, δεν μπορεί να υλοποιηθεί».

    Οικονομία