• Αναζήτηση
  • Στη Μοσούλη πολλές παιδικές ιστορίες δεν έχουν αίσιο τέλος

    Ο Αμράν ήταν ο πρώτος ασθενής που εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Φροντίδας

    ΤοΒΗΜΑ Team

    Ο Αμράν ήταν ο πρώτος ασθενής που εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Φροντίδας του νοσοκομείου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Al Khansaa στην ανατολική Μοσούλη. Γεννήθηκε σε ένα άλλο νοσοκομείο της Μοσούλης και είχε αναπνευστικές επιπλοκές. Όταν η οικογένεια έφτασε στο Al Khansaa, έγινε εισαγωγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. 



    Οι γιατροί διέγνωσαν ότι ο Αμράν είχε μια σοβαρή συγγενή δυσμορφία. Ο οισοφάγος του ήταν ενωμένος με την τραχεία, με αποτέλεσμα όταν τον τάιζαν να μπαίνει υγρό στο αναπνευστικό του σύστημα. Μόλις 17 ημερών ο Αμράν υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση. 



    Ο πατέρας του, ο Ραάντ, αφηγείται την ιστορία του γιου του και της οικογένειάς του στην πολιορκημένη Μοσούλη του ISIS.



    Ο Ραάντ είναι 28 ετών και η γυναίκα του η Φατιμά 25. Έχουν άλλα δύο παιδιά τεσσάρων και δύο ετών. Ο Αμράν ήταν το τρίτο παιδί της οικογένειας.




    Η ζωή στη Μοσούλη του ISIS



    «Η ζωή ήταν καλή πριν έρθει ο ISIS. Γεννήθηκε το πρώτο μας παιδί. Δούλευα ως οικοδόμος. Όταν ήρθε ο ISIS, υποφέραμε πολύ και είχαμε πολλές δυσκολίες. Δεν δουλεύαμε και δεν είχαμε χρήματα. Σήμερα χρωστάω τρία εκατομμύρια δηνάρια Ιράκ (2.175 ευρώ). Κάθε μέρα ήταν χειρότερη από την προηγούμενη. Δεν δουλεύαμε, απλώς καθόμασταν σπίτι όλη μέρα. Δεν μπορούσαμε να δουλέψουμε, επειδή δεν υπήρχαν δουλειές. Οι μόνες δουλειές που υπήρχαν ήταν να δουλέψεις για αυτούς (τον ISIS)» θυμάται ο Ραάντ. 



    «Δεν υπήρχε φροντίδα υγείας. Τα πράγματα ήταν άσχημα, τα παιδιά αρρώσταιναν και δεν υπήρχε περίθαλψη. Μας παρέπεμπαν σε ιδιωτικές κλινικές, αλλά δεν είχαμε την οικονομική δυνατότητα χωρίς δουλειά. Τα νοσοκομεία ήταν ανοιχτά, αλλά δεν υπήρχαν φάρμακα. Όταν τα παιδιά αρρώσταιναν με πυρετό, προσπαθούσαμε να τα δροσίσουμε με βρεγμένες πετσέτες και τις περισσότερες φορές μέναμε σπίτι.







    »Όταν ήρθε ο στρατός στην περιοχή μας, ο ISIS επιτέθηκε και ανακατέλαβε την περιοχή. Έπειτα ο στρατός έφτασε κοντά στο σπίτι μας, οπότε φύγαμε. Μέναμε στη δυτική πλευρά της Μοσούλης και χάσαμε το σπίτι μας.



    »Τώρα τα πάντα είναι καλύτερα από ό,τι με τον ISIS. Είμαστε ασφαλείς τώρα. Εξακολουθούμε όμως να έχουμε δυσκολίες. Πριν από τον ISIS υπήρχαν πολλές δουλειές, τώρα όμως οι δουλειές είναι λίγες. Όταν δεν δουλεύουμε, η ζωή σταματάει. Δεν υπάρχει πρόβλημα αν είσαι εργένης, όχι όμως όταν έχεις οικογένεια» λέει ο Ραάντ. 

    Η αγωνιώδης προσπάθεια να σωθεί ο Αμράν



    Όταν έφτασαν στο νοσοκομείο για το τρίτο τους παιδί, η γυναίκα του ήταν ετοιμόγεννη. «Την πήραν αμέσως στο χειρουργείο. Όταν γεννήθηκε το μωρό είδαμε τους γιατρούς να συζητούν και μας είπαν ότι πρέπει να κρατήσουν το μωρό. Ύστερα άρχισαν να του δίνουν οξυγόνο. 



    »Ήμασταν σε άλλο νοσοκομείο και δεν είχαν αναπνευστήρα. Ρώτησα σε όλα τα νοσοκομεία, ακόμη και στα ιδιωτικά, όμως δεν είχαν αναπνευστήρα. 



    »Στην αρχή οι γιατροί μάς είπαν ότι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βλέπουμε το μωρό μας να πεθαίνει. Όμως ρωτούσα συνεχώς πότε θα ανοίξει η μονάδα εντατικής φροντίδας και του έδινα οξυγόνο με ασκό. Κόντεψε να πεθάνει έξι φορές.



    »Ύστερα όμως άνοιξε η μονάδα εντατικής φροντίδας χάρη στην ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Έβαλαν έναν σωλήνα στους πνεύμονές του και έφτιαξαν το άνοιγμα του οισοφάγου του» αναφέρει ο Ραάντ.



    Δυστυχώς όμως ο μικρός Αμράν δεν τα κατάφερε και πέθανε στις 4 Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια της επέμβασης για την επιδιόρθωση της τραχείας και του οισοφάγου.







    Από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα υποστήριξαν 2.532 εισαγωγές στο τμήμα επειγόντων περιστατικών και άλλες 746 στο τμήμα εσωτερικών ασθενών, ενώ περιέθαλψαν 159 υποσιτισμένα παιδιά μέσω προγραμμάτων σίτισης για νοσηλευόμενους και εξωτερικούς ασθενείς στο νοσοκομείο Al Khansaa στην ανατολική Μοσούλη.







    (φωτογραφίες: Sacha Myers/MSF)

    Κόσμος