• Αναζήτηση
  • 11 ερωτήσεις στην Αλεξάνδρα Δαλιάνη

    Η αρχιτέκτονας πιστεύει ότι η Αθήνα είναι μια άσχημη πόλη με πολλές δυνατότητες

    Πώς αποφασίσατε να σπουδάσετε Αρχιτεκτονική; «Ισως έχει να κάνει με τα βιώματά μου. Ο πατέρας μου είναι αρχιτέκτονας. Ξεκίνησα σπουδάζοντας Ντιζάιν. Αργότερα έφυγα για σπουδές Αρχιτεκτονικής στο Παρίσι, συνεχίζοντας με ένα μεταπτυχιακό στον Αστικό Σχεδιασμό».
    Εργαστήκατε ως αρχιτέκτονας εκεί; «Ναι. Μάλιστα εργάστηκα, μεταξύ άλλων, στο γραφείο Moatti & Rievière. Ηταν ένα μικρό γραφείο, δουλεύαμε μόλις 10 άτομα, αλλά είχαμε αναλάβει σημαντικά έργα, όπως η ανακαίνιση των μπουτίκ Yves Saint Laurent αλλά και των Galeries Lafayette στη Μασσαλία».
    Γιατί το 2013 αποφασίσατε να επιστρέψετε στην Ελλάδα; «Ολοκλήρωνα το μεταπτυχιακό μου όταν αποφάσισα να πραγματοποιήσω την έρευνα για τη διπλωματική μου στην Αθήνα. Υστερα, ο στόχος μου ήταν να αναζητήσω εργασία στην Κωνσταντινούπολη, που βρισκόταν τότε σε οικοδομικό οργασμό».
    Kαι τι συνέβη; «Ανέλαβα το πρώτο μου έργο. Το ένα έφερε το άλλο και έτσι δημιούργησα το γραφείο Creative Architects (www.creative-architects.com). Εκείνο πάντως το πρώτο πρότζεκτ ήταν τελικά καθοριστικό».
    Γιατί; «Επρόκειτο για μια μικρή εξοχική κατοικία στην Τήνο. Ο ιδιοκτήτης ήταν Ελληνοβρετανός. Είχε μια διαφορετική αντιμετώπιση απέναντι στα πράγματα. Οι Ελληνες συχνά δεν είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες. Μας άφησε να καινοτομήσουμε. Δεν κατασκευάσαμε μία ακόμη κατοικία από μπετόν αρμέ, αλλά ένα εξ ολοκλήρου πέτρινο σπίτι. Περάσαμε και στο κομμάτι του ντιζάιν: σχεδιάσαμε νιπτήρες, έπιπλα, φωτιστικά, τα οποία στη συνέχεια κατασκευάστηκαν από ντόπιους τεχνίτες».
    Είναι σημαντικό αυτό το κομμάτι; «Προφανώς. Είναι ωραίο να σου εμπιστεύονται ένα έργο από την αρχή έως το τέλος. Οπως λέω χαριτολογώντας, να το παραδώσω με την κατσαρόλα επάνω στην εστία και τα μακαρόνια μέσα να βράζουν. Πλέον μας ενδιαφέρει η κατασκευή και στον τουριστικό τομέα και δραστηριοποιούμαστε σε αυτό. Υπάρχουν δυνατότητες. Δεν μιλώ τόσο για τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά για μικρότερα συγκροτήματα που τηρούν τα υψηλά διεθνή στάνταρ».
    Ετσι φαντάζομαι ήρθε και η υποψηφιότητά σας για το βραβείο Excellent Product Design στο German Design Award 2018 με το επιτοίχιο φωτιστικό Τwist που σχεδιάσατε. «Θα γνωρίζουμε τα αποτελέσματα τον Φεβρουάριο. Αλλά το γεγονός ότι είμαι υποψήφια είναι ήδη σημαντικό. Αποδεικνύει ότι μπορούμε να σταθούμε απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό. Το φωτιστικό Τwist είναι ένα λιτό, χειροποίητο, σφυρήλατο φωτιστικό που κατασκευάστηκε στο καμίνι για το πρώτο πρότζεκτ που ανέλαβα στην Τήνο».
    Σχεδιάζετε με κριτήρια αισθητικά, οικολογικά ή λειτουργικά; «Σχεδιάζω λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κριτήρια που αναφέρατε. Μας ενδιαφέρει εξίσου και η αίσθηση που δημιουργείται μέσα στον χώρο. Για παράδειγμα, σε μια εξοχική κατοικία σε ένα ορεινό χωριό των Κυκλάδων χρησιμοποιήσαμε φυσικά οικολογικά υλικά που επιτρέπουν τη διαπνοή του κτιρίου, όπως η μόνωση από επεξεργασμένο μαλλί προβάτου. Τα υλικά είναι καθοριστικά. Kάποια στιγμή είχα μείνει στο εξωτερικό σε ένα σπίτι κατασκευασμένο από υλικά που δεν επέτρεπαν τη διαπνοή. Eνιωθα ότι ήμουν μέσα σε πλαστική σακούλα».
    Η Αθήνα είναι όμορφη πόλη; «Eίναι μια άσχημη πόλη με πολλές δυνατότητες. Αλλά προτού μιλήσουμε για οτιδήποτε άλλο, αρχιτεκτονική ή αστικό σχεδιασμό, χρειάζεται πρώτα το πολιτικό πλαίσιο: «Ποιο είναι δηλαδή το όραμά μας για την πόλη;»».
    To πρόβλημα λοιπόν δεν είναι πρωτίστως οικονομικό… «Σε έναν βαθμό βεβαίως και είναι. Ομως και η Κροατία είναι μια όχι και τόσο πλούσια χώρα, αλλά οι δρόμοι της είναι περιποιημένοι, καθαροί. Εδώ πολλές φορές συναντάμε αδυναμία απορρόφησης των χρηματοδοτικών πακέτων και είναι κρίμα».
    Ενας χώρος μπορεί να διαμορφώσει συμπεριφορές; «Δείτε τη διαφορά του ηλεκτρικού με το μετρό. Ισως να κρύβεται κάποιο βαθύτερο αίτιο, αλλά πιστεύω ότι πραγματικά ένας χώρος μπορεί να εμπνεύσει τον σεβασμό. Είχα βρεθεί στη Νάπολι. Η πόλη είναι ένας τεράστιος σκουπιδότοπος. Ακόμη κι αν δεν σε εκφράζουν τέτοιες άσχημες συμπεριφορές, αυθόρμητα μπορούσες να πετάξεις το χρησιμοποιημένο μπουκαλάκι του νερού κάτω».
    * Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    BHMAgazino