• Αναζήτηση
  • Οχυρωματικά έργα στο Μέγαρο Μαξίμου

    Σε περιχαράκωση εντός του Μεγάρου Μαξίμου και σε μια απόπειρα ισχυροποίησης της στενής ομάδας συνεργατών που τον περιβάλλει καταφεύγει ο Αλ. Τσίπρας.

    Κωβαίος Αγγελος
    Σε περιχαράκωση εντός του Μεγάρου Μαξίμου και σε μια απόπειρα ισχυροποίησης της στενής ομάδας συνεργατών που τον περιβάλλει καταφεύγει ο Αλ. Τσίπρας. Εν αναμονή της τρίτης αξιολόγησης και ενώ οι παρασκηνιακοί εσωκομματικοί προβληματισμοί είναι γνωστοί, ο Πρωθυπουργός σχηματίζει μια ομάδα προστασίας γύρω από το γραφείο του. Γνωρίζει ότι όσο θα αναγκάζεται και θα πιέζεται να κάνει τα απαιτούμενα βήματα για την τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, θα υπάρχουν ο κίνδυνος αποσυντονισμού και η ανάγκη συνεχούς διευθέτησης ανοιχτών λογαριασμών με το κόμμα και τις ομάδες, οι οποίες δραστηριοποιούνται σε αυτό.
    Πολεμική ατμόσφαιρα
    Χαρακτηριστικό δείγμα ήταν (και παραμένει) η απόπειρα του κ. Τσίπρα να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις στο εσωκομματικό πεδίο, οι οποίες αναδύθηκαν και πάλι με αφορμή την επένδυση στο Ελληνικό και τη συνεχιζόμενη κωλυσιεργία. Ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί και πρώην στενοί του συνεργάτες, όπως ο Π. Σκουρλέτης και ο Ν. Φίλης, έσπευσαν να υπερασπιστούν το ΚΑΣ και τους συνδικαλιστές, εμφανιζόμενοι ως πιστοί στη γνωστή, παλαιά γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ κατά των ιδιωτικών επενδύσεων και πάντως υπέρ των δημοσιοϋπαλληλικών στεγανών.
    Το πρώτο δείγμα της πρόθεσης του κ. Τσίπρα να δημιουργήσει μια ομάδα προστασίας μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου εμφανίστηκε με την αναδιάταξη στο ίδιο το γραφείο του. Η αποχώρηση του Θοδωρή Μιχόπουλου από τη θέση του επικεφαλής του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού την προηγούμενη εβδομάδα μπορεί να είχε και προσωπικά χαρακτηριστικά, όμως κατά κύριο λόγο είχε πολιτικά.
    Ο κ. Μιχόπουλος είναι ένας από τους εκπροσώπους της λεγόμενης ανανεωτικής Αριστεράς και πολλές φορές είχε ταχθεί κατά της τυφλής και αδιέξοδης αντιπαράθεσης σε όλα τα πεδία. Κατά το πρόσφατο παρελθόν και αφότου είχε λήξει η περιπέτεια του πρώτου εξαμήνου του 2015, είχε υποστηρίξει την υιοθέτηση πιο διαλλακτικών επιλογών, ενώ είχε έλθει σε σύγκρουση και με τον Ν. Παππά, με πολλαπλές αφορμές. Την ίδια στιγμή, ήταν και παραμένει κοντά στην ομάδα των 53+ και ειδικότερα στον Ευ. Τσακαλώτο.  
    Το πρόσωπο που τον αντικαθιστά είναι μια σαφής ένδειξη της διάθεσης του κ. Τσίπρα να ακολουθήσει σκληρή γραμμή έναντι πολιτικών αντιπάλων, αλλά και απέναντι στην εσωκομματική κριτική. Ο νέος προϊστάμενος του γραφείου Τύπου είναι ο Θ. Καρτερός, παλαιός κομμουνιστής, διευθυντής του «Ριζοσπάστη», με ένα πέρασμα από τον ΣΚΑΪ και τα τελευταία χρόνια αρθρογράφος της «Αυγής». Εχει «διακριθεί» για τα επιθετικά του σχόλια και τις φραστικές επιθέσεις κατά του Κυρ. Μητσοτάκη και του Αδ. Γεωργιάδη, καθώς και κατά δημοσιογράφων του αντιπολιτευόμενου Τύπου. Πάντως η επίσημη πλέον παρουσία του στο Μέγαρο Μαξίμου ενδέχεται να σημάνει και αλλαγές στον εσωτερικό συσχετισμό, καθώς ο κ. Καρτερός έχει ασκήσει κριτική και σε κυβερνητικές επιλογές, όπως η τοποθέτηση του Στ. Παππά, πατέρα του υπουργού ΨΗΠΤΕ Ν. Παππά, στον ΟΑΣΘ.
    Η ακροβασία και η φθορά
    Οι αλλαγές αυτές στο Μέγαρο Μαξίμου συμπίπτουν με μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση καλείται να κάνει ή να ολοκληρώσει τη μεγαλύτερη ακροβασία στην πολιτική Ιστορία των τελευταίων δεκαετιών. Οσο διατείνεται ότι είναι αποφασισμένη να υπηρετήσει το πρόγραμμα και να ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες αποκήρυσσε, τόσο θα καταβάλλει προσπάθεια να μετριάσει τη φθορά της και να οδεύσει προς τις εκλογές. Σύμφωνα δε με τις περισσότερες εκτιμήσεις, στην προσπάθειά της αυτή θα προχωρήσει όχι με πνεύμα συγκαταβατικό και συναινετικό, αλλά σε συνθήκες έντασης και ακραίας πόλωσης. Το πλαίσιο αυτό διαφυλάσσεται με τις πρόσφατες επιλογές του Αλ. Τσίπρα, ο οποίος είναι φανερό ότι προχωρεί πλέον και με την αντίληψη «το κόμμα είμαι εγώ».
    Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ και το «αγκάθι» του Π. Καμμένου
    Οι διαθέσεις του Πρωθυπουργού δεν συμπίπτουν με τις αντίστοιχες του κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2017 σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει εκείνον του 2013, όταν και είχε μετατραπεί στο συνέδριο του Ιουλίου σε ενιαίο σχηματισμό. Η απόσταση που τον χωρίζει από εκείνο το κόμμα δεν οφείλεται μόνο στις διασπάσεις και στις αποχωρήσεις οι οποίες συνέβησαν το 2015 και συνεχίζονται, μετά την απόφαση του ευρωβουλευτή Κ. Χρυσόγονου και της Σοσιαλιστικής Τάσης να διαχωρίσουν τη θέση τους. Παλαιά στελέχη και πρώην συνεργάτες του κ. Τσίπρα επιβεβαιώνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα σήμερα ούτε στις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει ανταποκρίνεται ούτε αποτελεί οργανισμό ο οποίος μπορεί με αξιώσεις να υποστηρίξει τις κυβερνητικές επιλογές.
    Αλλωστε, είναι ήδη γνωστό ότι όσοι αποτελούν τη μοναδική στοιχειωδώς οργανωμένη ομάδα εντός του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα (53+) έχουν διαμηνύσει ότι δεν είναι ικανοποιημένοι από τη στροφή του Πρωθυπουργού. Η στήριξή τους εντός του Κοινοβουλίου παραμένει δεδομένη προς το παρόν, όμως οι φραστικές διαφοροποιήσεις τους όσο θα περνά ο χρόνος δεν θα συμβάλλουν στη βελτίωση της εικόνας της κυβέρνησης ή στην αποτελεσματικότητα του έργου της. Κατά τα όσα αναφέρουν πρόσωπα τα οποία κατά το παρελθόν κατείχαν σημαντικές θέσεις στην ιεραρχία της Κουμουνδούρου, ούτε κομματικές οργανώσεις υπάρχουν και λειτουργούν ούτε η κομματική ηγεσία είναι σε θέση να «περάσει γραμμή» και να πείσει ψηφοφόρους.
    Υπό την έννοια αυτή, η μοναδική δύναμη του κ. Τσίπρα προς το παρόν παραμένει το ότι προχωρεί με «στράτευμα» τους βουλευτές και πολιτευτές, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει την εκλογική τους πελατεία και παλεύουν για την πολιτική τους επιβίωση.
    Παρά ταύτα, όσο θα προχωρεί η κυβέρνηση στην υλοποίηση των αποφάσεων του Μνημονίου, θα έρχεται αντιμέτωπη με τις αντιδράσεις εσωκομματικών ομάδων, οι οποίες θα αποπειρώνται να απευθυνθούν σε κάποιο αριστερό ακροατήριο.
    Στο εσωκομματικό πεδίο αυτό, το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα έχει να αντιμετωπίσει ο κ. Τσίπρας θα είναι η σχέση με τον Π. Καμμένο. Είναι ήδη προσωπικά χρεωμένη σε αυτόν, ακόμη και από κορυφαία στελέχη, όπως ο Ν. Φίλης.
    Σε επίπεδο κομματικής οργάνωσης, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να υπερασπιστεί ούτε την ίδια την επιλογή του κ. Τσίπρα, ούτε φυσικά και τη δραστηριότητα του υπουργού Εθνικής Αμυνας. Κατά κάποιους δε, αρχίζει να φαίνεται αμφίβολο το κατά πόσον η αναγκαστική αυτή συμβίωση στην εξουσία θα συνεχιστεί ως το τέλος και εν τέλει, αν από κάποια στιγμή κι έπειτα η παρουσία του κ. Καμμένου στην κυβέρνηση θα προσφέρει στον ΣΥΡΙΖΑ περισσότερα οφέλη από ζημίες.
    Επιλογή διαζυγίου πάντως δεν υπάρχει, και αυτό αντιμετωπίζεται από βουλευτές και κομματικούς παράγοντες ως μια δυνάμει μεγάλη απειλή ακόμη και για τον ίδιο τον κ. Τσίπρα. Πρώην υπουργός περιγράφει τις προβληματικές ισορροπίες στον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας: «Ολοι παρακολουθούμε και περιμένουμε. Δεν υπάρχει από κανέναν αυτή τη στιγμή διάθεση να προκαλέσει πρόβλημα στην κυβέρνηση. Ομως πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι όταν έλθει η ώρα, όσα πρέπει να ειπωθούν, θα ειπωθούν».

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Πολιτική