• Αναζήτηση
  • Ολυμπιακοί Γραμμάτων και Τεχνών

    Η ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗ στον Καναδά απόπειρα

    Λινάρδος Πέτρος Ν
    Ολυμπιακοί Γραμμάτων και Τεχνών | tovima.gr
    Η ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗ στον Καναδά απόπειρα – ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε – για την «αναβίωση» των Ολυμπιακών Αγώνων Γραμμάτων και Τεχνών (πλήρη εικόνα του θέματος παρουσίασε «Το Βήμα της Κυριακής») έχει ενδιαφέρον όχι μόνο για ιστορικούς λόγους, καθώς από το 1912 (Στοκχόλμη) μέχρι το 1948 (Λονδίνο) λειτουργούσε αυτός ο θεσμός, αλλά και γιατί, όπως έλεγε ο εμπνευστής του και δημιουργός των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων βαρόνος Πιερ Ντε Κουμπερτέν, πρόκειται «περί νομίμου γάμου δύο πάλαι πότε διαζευγμένων, του Πνεύματος και του Σώματος»…
    ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ αν η τωρινή Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή θελήσει να εξετάσει την ιδέα-πρόταση θα υπάρξουν πλείστα όσα ερωτηματικά αλλά και το (στην ολότητα) σκόπιμο της «ανασύστασης» μιας τέτοιας διοργάνωσης με στόχο την ανάδειξη της Αθλησης ως έμπνευσης μέσω την Τεχνών και των Γραμμάτων. Μια αναδρομή στους «παράλληλους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχει ενδιαφέρον. Η πρόταση Κουμπερτέν διατυπώθηκε μετά τους Αγώνες του Λονδίνου (1908) σε ειδική διάσκεψη της ΔΟΕ στο φουαγέ της περιλάλητης Κομεντί Φρανσέζ του Παρισιού και έγινε αποδεκτή – πώς άλλως θα συνέβαινε για μια ιδέα του απόλυτου μονάρχη του Ολυμπισμού;
    Η ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ διείσδυση οδηγεί στο ότι η πρόταση του Κουμπερτέν δεν προερχόταν μόνο από τη στέρεα αντίληψή του περί σχέσεων Αθλησης και Τεχνών-Γραμμάτων. Οφειλόταν και στη δυσφορία του – την οποία και δεν έκρυβε – από την εμπορευματοποίηση των Αγώνων ιδιαίτερα ως ταυτόσημο γεγονός με τις παγκόσμιες εμπορικές εκθέσεις στο Παρίσι (1900) και Σεν Λούις των ΗΠΑ (1904). Οι Αγώνες Γραμμάτων και Τεχνών ξεκίνησαν σωστά αλλά εξετράπησαν σε εκθετήριο θεματικής ποικιλομορφίας, για να καταργηθούν το 1948 λόγω εκφυλιστικών φαινομένων και της οικονομικής αξιολόγησης από τους βραβευομένους.
    ΘΕΜΑ οικονομικής ανταμοιβής φυσικά σήμερα δεν υφίσταται όταν πλείστες χώρες ορίζουν και χρηματικά έπαθλα για τους ολυμπιονίκες. Π.χ. έχει γραφεί και δεν έχει διαψευσθεί ότι η αμοιβή της Ινδονησίας για το χρυσό μετάλλιο στο Ρίο είχε ορισθεί στις 383.000 δολάρια, του Αζερμπαϊτζάν και του Καζακστάν στις 240.000 δολ., της Ιταλίας 185.000, της Γαλλίας 66.000, της Ρωσίας 61.000, των ΗΠΑ 25.000, της Γερμανίας 20.000, της Αυστραλίας 20.000 κ.λπ.
    ΔΕΝ είναι γνωστό στους πολλούς ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού (1924) το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο σπουδαίος γλύπτης Κων/νος Δημητριάδης με τον έξοχο δισκοβόλο του. Το άγαλμα βρίσκεται στην είσοδο του Ζαππείου απέναντι από το Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο. Το πρωτότυπο υπάρχει στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες