• Αναζήτηση
  • Ο «έλληνας ασθενής»

    Είναι νεοφιλελεύθερης κοπής.

    Χειλάς Νίκος
    Ο «έλληνας ασθενής» | tovima.gr
    Είναι νεοφιλελεύθερης κοπής. Το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής CEP στο Φράιμπουργκ ανήκει στα εργαστήρια ιδεών που επιμένουν στην πολιτική της λιτότητας. Σε αυτήν στηρίζονται και τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνάς του για την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας (βλέπε παράπλευρο άρθρο). Το συμπέρασμά του: Η κακή κατάσταση της χώρας δεν οφείλεται στα Μνημόνια, όπως ισχυρίζονται οι επικριτές τους, αλλά αντιθέτως στη μη τήρησή τους από την ελληνική κυβέρνηση.
    Οι ερευνητές του CEP εξετάζουν τον «έλληνα ασθενή» με αναλυτικά εργαλεία που διαφέρουν πολύ από εκείνα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τα συμπεράσματά τους είναι ωστόσο παρόμοια με εκείνα του ΔΝΤ: Οικονομική αφασία, μη βιώσιμο χρέος, πιστοληπτική ανικανότητα. Η μόνη διαφορά τους από τους διεθνείς τραπεζίτες είναι ότι αυτοί δεν ζητούν επιθετικά «κούρεμα» των δανείων.
    Η χρήση που κάνουν στα παραπάνω εργαλεία είναι ωστόσο προβληματική. Κορυφαίο παράδειγμα, η κριτική τους στο υπέρμετρο ποσοστό κατανάλωσης του διαθέσιμου εισοδήματος. Η κριτική αυτή είναι σίγουρα δικαιολογημένη για την προ της κρίσης εποχή, όταν επιχειρήσεις και ιδιώτες έπαιρναν «αβέρτα» καταναλωτικά δάνεια και ζούσαν πραγματικά πολύ πιο «πάνω από τις δυνατότητές τους». Αυτό δεν ισχύει ωστόσο μετά τη δραστική περικοπή των εισοδημάτων από το 2010 και το συνακόλουθο κύμα πτωχεύσεων. Πολλοί έμειναν από τότε με ελάχιστο εισόδημα και ζουν καταναλώνοντάς το αναγκαστικά πλήρως για τη διατροφή τους, πολύ πιο κάτω από τις δυνατότητές τους. Το να ζητεί λοιπόν κανείς τον περιορισμό αυτής της κατανάλωσης στο όνομα της βελτίωσης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας ισοδυναμεί με καταδίκη αυτών των ανθρώπων σε διαρκή πείνα.
    Παρόμοια συλλογιστική αναπτύσσουν και σε σχέση με το αφορολόγητο: Η λύση του, λένε, βρίσκεται στη δραστική μείωση του ορίου του – το γεγονός ότι αυτό πλήττει αποκλειστικά την «κοινωνία της φτώχειας» το προσπερνούν ασυγκίνητοι.
    Παρ’ όλα αυτά, η έρευνα δεν είναι ανώφελη. Οι συγγραφείς της επισημαίνουν πολλά τρωτά της ελληνικής οικονομίας. Το πώς τα ερμηνεύουν είναι δική τους υπόθεση. Αλλά χωρίς τέτοια προηγούμενη επισήμανση είναι αδύνατη η οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπισή τους.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες