• Αναζήτηση
  • Η ήττα της Μοίρας

    ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ σχεδόν όλοι μας στο βασικό κριτήριο της επιτυχίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη συγκομιδή των μεταλλίων - με κορύφωση το χρυσό

    Λινάρδος Πέτρος Ν
    Η ήττα της Μοίρας | tovima.gr
    ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ σχεδόν όλοι μας στο βασικό κριτήριο της επιτυχίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη συγκομιδή των μεταλλίων – με κορύφωση το χρυσό – και τον αριθμό των συμμετοχών στην τελική φάση των διαφόρων αθλημάτων, χαιρόμαστε για τα 13 ελληνικά μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο αν προχωρήσουμε πέραν από την αναπόφευκτη – αλλά όχι τέλεια – επιλογή θα δούμε ότι ανάμεσα στις δύο διοργανώσεις υπάρχει ουσιώδης και μεγάλη διαφορά. Ετσι αν επιχειρηθεί ένας ακριβής χαρακτηρισμός της έννοιας των αγώνων των ανθρώπων με σωματική μειονεξία θα έχουμε εκφραστική πολυμορφία. Ισως αρκεί ο χαρακτηρισμός «Ηττα της Μοίρας»…
    nnn
    ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ συστατικό των διακρίσεων και γενικά της όλης προσπάθειας σε όλη την αγωνιστική κλίμακα είναι ακριβώς ότι έγινε η καρποφόρα – σε πρωτιές, θέσεις βάθρου, άλλες καλές εμφανίσεις στον αγώνα των σωματικών και ψυχικών δυνατοτήτων του ατόμου με σωματικά προβλήματα αλλά πριν από καθετί άλλο η αντιμετώπιση μιας αδυσώπητης συγκυρίας – η ανθρώπινη ατέλεια. Ανεξάρτητα από τα αίτια και τις συνθήκες, αυτό που λέγεται «γραφτό» και ό,τι άλλοτε θέλετε ανατρέπεται και μία νέα ζωή χτίζεται. Αυτό είναι το μέγα μήνυμα – με αθλητική επένδυση και προσωπικά ανταγωνιστική μορφή – των ανθρώπων που καταργούν τον Καιάδα.
    nnn
    ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης μια γραμματολογική ένσταση. Στην ελληνική γλώσσα έχει καθιερωθεί ο όρος «Παραολυμπιακοί». Δηλαδή αγώνες παράλληλα και πιο σωστά κοντά στους Ολυμπιακούς. Ο διεθνής PARALYMPICS. Να τους αποκαλούσαμε στα ελληνικά Παραλυμπιακούς μάλλον δεν θα ήταν επιτυχές. Μήπως το ακριβές θα ήταν «Παρολυμπιακοί»; Είναι γνωστό ακόμη και στα παιδιά του Δημοτικού ότι στη συνάντηση μιας πρόθεσης που τελειώνει σε άλφα (παρά) με το δεύτερο συνθετικό της νέας λέξης που αρχίζει με φωνήεν επέρχεται σύνθλιψη και επικρατεί το φωνήεν της δεύτερης λέξης. Λέμε και γράφουμε: παρωπίδες και όχι παραωπίδες, παροξυσμός – παραοξυσμός, παρόρμηση και όχι παραόρμηση, παρολίγον και όχι παραολίγον, παροξύτονος – παραοξύτονος, μετέρχομαι – μεταέρχομαι, μετεγγραφή – μεταεγγραφή και άλλα πολλά δείγματα και παραδείγματα. Μήπως συνήθεια μιας φραστικής (γραμματολογικής) αστοχίας;

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες