• Αναζήτηση
  • Λιτότητα: μύθοι και αλήθειες

    Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της κρίσης η λέξη λιτότητα, με την έννοια της μείωσης των εισοδημάτων που είχαμε πριν

    Θεοδωρόπουλος Σωτήρης
    Λιτότητα: μύθοι και αλήθειες | tovima.gr
    Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της κρίσης η λέξη λιτότητα, με την έννοια της μείωσης των εισοδημάτων που είχαμε πριν, κυριαρχεί στον δημόσιο διάλογο και έγινε καθοριστικό στοιχείο των πολιτικών που προτείνονται ή εφαρμόζονται. Το σύνθημα «Οχι στη λιτότητα» διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Ολοι υπόσχονται να την καταργήσουν, πιθανόν και με έναν νόμο, φτάνει να έρθουν στην εξουσία.
    Μετά τη χρεοκοπία της χώρας το πρόγραμμα διάσωσης με τις περιοριστικές πολιτικές που περιέχει φταίει για την ύφεση, την ανεργία, την αύξηση του χρέους, τη λιτότητα. Φταίνε αυτοί που τις εφαρμόζουν με σωστό ή λάθος τρόπο, φταίει το παρελθόν μας που νοσταλγούμε, φταίνε οι ξένοι που μας δάνεισαν τεράστια ποσά για να προσγειωθούμε αντί να συντριβούμε στην πραγματικότητα. Σε ένα περιβάλλον απέραντης σύγχυσης και ψευδαισθήσεων, με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης, ο ξέφρενος, πολύχρωμος λαϊκισμός στοχοποίησε και ενοχοποίησε κάθε φωνή ρεαλισμού και ευθύνης, χώρισε τη χώρα σε μνημονιακούς με έλλειψη πατριωτισμού και αντιμνημονιακούς πατριώτες που η αναρρίχησή τους στην εξουσία θα θέσει τέρμα στη λιτότητα.
    Ολες οι κοινωνίες, σε όλες τις εποχές, έζησαν και ζουν τουλάχιστον μακροχρόνια αποδεχόμενοι βιοτικά και καταναλωτικά επίπεδα σύμφωνα με τις παραγωγικές τους δυνατότητες και ποτέ με φαντασιώσεις για αυτό που θεωρούν ότι δικαιούνται – από πού άραγε; Στη χώρα μας  διαμορφώθηκε ένα βιοτικό και καταναλωτικό επίπεδο πάνω από τις παραγωγικές δυνατότητες, το οποίο αποτυπώθηκε στα διπλά ελλείμματα, δημοσιονομικό και εξωτερικών συναλλαγών, περίπου 15% του ΑΕΠ το καθένα, έκφραση της διπλής κρίσης χρέους και ανταγωνιστικότητας.
    Πλέον η ανακοπή της ύφεσης, η αποφυγή της κατάρρευσης, η μείωση της ανεργίας δεν θα προέλθουν από την επαναφορά  των διαφόρων μορφών κρατικού παρασιτισμού, την ακύρωση των κρατικών περικοπών, την επαναφορά των αγκυλώσεων στη λειτουργία των αγορών, την επανίδρυση κρατικών μονοπωλίων, τη νεκρή δημόσια περιουσία όταν τα παιδιά μας είναι άνεργα.
    Το τέλος της λιτότητας θα προέλθει από πολιτικές που απελευθερώνουν παραγωγικό δυναμικό στο σύγχρονο οικονομικό περιβάλλον, που αξιοποιούν κρυμμένες δυνατότητες της χώρας με την τεράστια σύγχρονη εμπειρία σε όλους τους τομείς, παράγοντας διεθνώς ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες. Από πολιτικές που αξιοποιούν τα νέα εργαλεία της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ, το νέο πακέτο μεταφοράς πόρων της ΕΕ μαζί με τους λοιπούς ευρωπαϊκούς πόρους για την παραγωγική μας ανασυγκρότηση.
    Από πολιτικές μαζικών ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης ακίνητης περιουσίας, που προσελκύουν κεφάλαια, τεχνολογία, άλλη κουλτούρα διοίκησης.
    Αυτές οι πολιτικές και μόνο μπορούν να διατηρήσουν τη χώρα στο ισχυρότερο νόμισμα του κόσμου και όχι να την επαναφέρουν σε ένα ευτελές δικό της, αντάξιο του πολιτικού της συστήματος. Επιστροφή σε αυτό θα έφερνε την πραγματική ανθρωπιστική κρίση, ενώ θα αποτελούσε εθνική ήττα του Ελληνισμού πολύ μεγαλύτερη από την ήττα στην Κύπρο το 1974.
    Ο κ. Σωτήρης Θεοδωρόπουλος είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες