• Αναζήτηση
  • Καθαρές λύσεις, καθαρές κουβέντες

    Η Ελλάδα διανύει την πιο κρίσιμη εκλογή της μεταπολιτευτικής της ιστορίας και αντί να αναζητούμε τις εποικοδομητικές συνεργασίες που ζήτησαν μέσα από την κάλπη οι πολίτες στις 6 Μαΐου, η συζήτηση περιστρέφεται μονότονα γύρω από διλήμματα και κόκκινες γραμμές. Η πατρίδα μας δεν χρειάζεται τίποτα από αυτά τα δύο. Χρειάζεται κυβέρνηση. Για αυτό ας είμαστε πρακτικοί αφού η 17η Ιουνίου είναι πολύ κοντά

    Καλαντζάκου Σοφία
    Καθαρές λύσεις, καθαρές κουβέντες | tovima.gr

    Η Ελλάδα διανύει την πιο κρίσιμη εκλογή της μεταπολιτευτικής της ιστορίας και αντί να αναζητούμε τις εποικοδομητικές συνεργασίες που ζήτησαν μέσα από την κάλπη οι πολίτες στις 6 Μαΐου, η συζήτηση περιστρέφεται μονότονα γύρω από διλήμματα και κόκκινες γραμμές. Η πατρίδα μας δεν χρειάζεται τίποτα από αυτά τα δύο. Χρειάζεται κυβέρνηση. Για αυτό ας είμαστε πρακτικοί αφού η 17η Ιουνίου είναι πολύ κοντά.

    Δύο είναι σήμερα οι μονομάχοι: ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Αν βγει η ΝΔ ποιος θα τη βοηθήσει να κάνει κυβέρνηση; Ας μας το πει τώρα και ας υπάρξει προγραμματική συμφωνία. Είναι γνωστές οι θέσεις της, η ηγεσία της, και οι δυνατότητές της. Κρίθηκε ήδη στις 6 Μαΐου. Παρά ταύτα, ας συζητηθούν οι κόκκινες γραμμές σήμερα και όχι στις 18 Ιουνίου.    

    Αν βγει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ ποιος θα τον συνδράμει για να κυβερνήσει; Επί του παρόντος όλοι οι άλλοι τον κατακρίνουν για να τον κοντύνουν. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κυβερνήσει μόνος ή με κάποιον από όλους τους άλλους που θα επιλεγούν; Είναι ρεαλιστικό να ζητάει ένα κόμμα την ανατροπή των ηγεσιών των άλλων; Στην κάλπη παίρνονται οι λαϊκές αποφάσεις. Θα δεχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ κάποιο συμβιβασμό ή και διαπραγμάτευση καταρχήν εντός Ελλάδος; Αν έρθει δεύτερος, θα υποσκάψει τον πρώτο;   

    Αν κανείς δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανέναν μετεκλογικά, τότε οι ψηφοφόροι οφείλουν να δώσουν αυτοδυναμία στο έναν ή στον άλλον μονομάχο. Οχι γιατί είναι η πιο υγιής επιλογή αλλά δυστυχώς φαίνεται να είναι η μόνη επιλογή. Είναι γνωστές οι παθογένειες και οι αδυναμίες και των δύο. Είναι και ο λόγος που ο περισσότερος κόσμος προσέρχεται με βαριά καρδιά στην κάλπη. Αλλά αυτές είναι δυστυχώς οι επιλογές επί του παρόντος και ενώ οι πολίτες προτιμούν τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων δεν θα το πετύχουν.    

    Δεν έχουμε περιθώρια για γκρίζες ζώνες, κόκκινες γραμμές και άλλες πολυτέλειες. Κάποιος πρέπει να φτιάξει κυβέρνηση στις 18 Ιουνίου. Ας μην γελιόμαστε. Σήμερα όλοι συμφωνούν πως πρέπει να δούμε το πως μπορούμε να διαπραγματευθούμε τροποποιήσεις στο μνημόνιο, καταρχήν για να εξασφαλίσουμε την επαναλειτουργία του κράτους και της οικονομίας αλλά και για να μείνουμε στο ευρώ.    

    Οποια όμως και να είναι η τελική επιλογή των πολιτών στις 17 Ιουνίου, όποιο πρόγραμμα και αν επιλεγεί, το σημαντικότερο είναι οι μονομάχοι και τα μικρά κόμματα, η κοινωνία, τα συνδικάτα, οι φορείς, η Ευρώπη να δώσουν ένα εξάμηνο περιθώριο χωρίς απεργίες, απειλές, εκβιασμούς για να μπορέσει όποιος αναλάβει το δύσκολο έργο της διακυβέρνησης να δείξει το τι μπορεί να κάνει.

    Να περάσει και το καλοκαίρι που χάθηκε από την επιμονή των πολιτικών δυνάμεων να γίνουν νωρίς οι εκλογές, μήπως και ο τουρισμός ανακάμψει την ύστατη ώρα και πάρει η Ελλάδα μια πολυπόθητη ανάσα από την ύφεση.  
    {{{ moto }}}
    Αν τα μικρά κόμματα θέλουν να εκλεγούν χωρίς να επιδιώκουν ουσιαστική και έμπρακτη μετεκλογική συνεργασία τότε ας μείνουν σπίτι τους. Δεν βοηθούν τη χώρα. Δεν έχουν καμιά αξία οι κόκκινες γραμμές τους αλλά ούτε και οι θεωρητικές πολιτικές τους. Οποιος δεν συμβάλει στη σταθεροποίηση είναι μέρος του προβλήματος. Δεν μπορεί το 5% ή το 7% να γίνει ο ρυθμιστής που θα οδηγήσει λόγω παράλυσης τη χώρα στην καταστροφή. Χρειαζόμαστε περισσότερες νέες φωνές, σύγχρονες απόψεις, καινούργιες ιδέες αλλά σήμερα προέχει η δημιουργία κυβέρνησης.  

    Είναι ανεπίτρεπτο την κρίσιμη αυτή ώρα να τσακώνονται οι πολιτικοί για την καλύτερη καρέκλα στο κατάστρωμα του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ, την ώρα που βουλιάζει. 

    Θα ήλπιζα για περισσότερη γενναιότητα μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου αλλά αυτές είναι οι περιστάσεις, αυτοί είναι οι άνθρωποι που είναι διαθέσιμοι για να διαχειριστούν την τύχη της χώρας μας. Οι πολίτες καλούνται να κόψουν τον γόρδιο δεσμό κι αν οι πολιτικοί δεν θέλουν να το κάνουν, ας γίνει μέσα από την κάλπη.  

    ΥΓ. Και για αυτούς που ίσως διαβάσουν αυτό το κείμενο και λόγω πρότερου βίου βιαστούν να ερμηνεύσουν τη στάση μου ως έμμεση στήριξη της ΝΔ σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, τους απαντώ ότι είμαι υπέρ του σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας βάσει ξεκάθαρων προεκλογικών προγραμματικών συμφωνιών. Δεν είμαι υπέρ των μετεκλογικών παιχνιδιών.

    * Η κυρία Σοφία Καλαντζάκου είναι πρώην βουλευτής, καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (NYU)

    Δείτε επίσης
    Γνώμες