• Αναζήτηση
  • Η βία δεν έχει χρώμα

    Προεκλογικές περιόδους έχει βιώσει πολλές οι χώρα μετά την μεταπολίτευση. Ποτέ όμως στο παρελθόν, στην περίοδο από το 1974 και μετά η χώρα δεν οδηγήθηκε σε εκλογές υπό συνθήκες λανθάνοντος εμφυλίου πολέμου, όπως συμβαίνει φέτος. Οι επιθέσεις που εκδηλώθηκαν κατά πολιτικών προσώπων κατ’ αρχήν από Αριστερές και ακροαριστερές ομάδες πολιτών, ως αντίδραση στην οικονομική κρίση πολύ γρήγορα έφεραν τις αντίστοιχες συμπεριφορές και από την ακριβώς αντίθετη πλευρά, την ακροδεξιά την οποία ανέστησαν καθώς μετά τη μεταπολίτευση ουσιαστικά κρυβόταν.

    Μπάρλας Τάσος
    Η βία δεν έχει χρώμα | tovima.gr

    Προεκλογικές περιόδους έχει βιώσει πολλές οι χώρα μετά την μεταπολίτευση.

    Ποτέ όμως στο παρελθόν, στην περίοδο από το 1974 και μετά η χώρα δεν οδηγήθηκε σε εκλογές υπό συνθήκες λανθάνοντος εμφυλίου πολέμου, όπως συμβαίνει φέτος.

    Οι επιθέσεις που εκδηλώθηκαν κατά πολιτικών προσώπων κατ’ αρχήν από Αριστερές και ακροαριστερές ομάδες πολιτών, ως αντίδραση στην οικονομική κρίση πολύ γρήγορα έφεραν τις αντίστοιχες συμπεριφορές και από την ακριβώς αντίθετη πλευρά, την ακροδεξιά την οποία ανέστησαν καθώς μετά τη μεταπολίτευση ουσιαστικά κρυβόταν.

    Επίσης η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής από τα κόμματα εξουσίας και τις δημοτικές αρχές, η οποία κατάντησε γκέτο το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας, αλλά και η εξ΄ αποστάσεως παρατήρηση των προβλημάτων από το σύνολο της Αριστεράς άφησαν ανοικτό το πεδίο δράσης στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, η οποία με το πρόσχημα της βοήθειας και προστασίας των ελλήνων κατοίκων του κέντρου κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρούς θύλακες στις γειτονιές της πρωτεύουσας.

    Όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί εδώ και λίγα χρόνια και το οποίο θυμίζει όχι τόσο τη προδικτατορική περίοδο αλλά αυτή του 1936 οδηγεί σε ένα μαύρο τούνελ φασισμού από το οποίο κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα κυρίως σε περιόδους βαθειάς πολιτικής και οικονομικής κρίσης.

    Αυτό σε συνάρτηση με την απομάκρυνση από την πολιτική της ελληνικής κοινωνίας εξαιτίας της κρίσης αλλά και της αποκάλυψης της κλεψιάς και της ρεμούλας από το φαγοπότι των τελευταίων 38 χρόνων στρέφει σημαντικά στρώματα του πληθυσμού προς τα άκρα, εύκολα και χωρίς πολλούς δισταγμούς.

    Η βία όμως που ελλοχεύει δεν έχει χρώμα. Δεν είναι ούτε μαύρη, ούτε κόκκινη ούτε κίτρινη. Η βία είναι πάντα βία. Ανοίγει κεφάλια και σκοτώνει ανθρώπους πριν ρωτήσει την ιδεολογία τους. Αφελείς όποιοι πιστεύουν ότι η αυθόρμητη αντίδραση με συμπτώματα βίας λόγω Μνημονίου ή οποιασδήποτε άλλης αιτίας, διαφέρει από τη βία της μαύρης αντίδρασης. Γιαούρτια, καρέκλες και αυγά πετούν οι μεν, γιαούρτια και νερά πετούν προς το παρών οι δε. Ποια η διαφορά;

    Και οι δύο υπονομεύουν τη Δημοκρατία και την εκλογική διαδικασία. Και το αποτέλεσμα δυστυχώς, αν δεν αντιδράσουν άμεσα οι δημοκρατικοί πολίτες θα είναι το ίδιο. Ανοικτός εμφύλιος πόλεμος.

    Γνώμες