• Αναζήτηση
  • Μην θορυβείτε… το κράτος κοιμάται και οι παράνομοι έχουν πάρτυ!

    Είναι δυστυχώς μία πραγματικότητα. Η εποχή που αφήναμε τα παράθυρα ανοιχτά και τις πόρτες ξεκλείδωτες έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ο φόβος φωλιάζει σε κάθε σπίτι τις νυχτερινές ώρες και όχι μόνο σε απομονωμένες κατοικίες. Έχουμε καθημερινά πλέον συμβάντα εγκληματικότητας σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη. Οι πολίτες, στην ουσία ανυπεράσπιστοι, προσπαθούν να βρουν τρόπους προστασίας των σπιτιών τους και της οικογένειάς τους. Η πολιτεία φαίνεται να μην μπορεί να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο κύμα παραβατικότητας και αυτό εντείνει την ανησυχία και την ανασφάλεια των πολιτών

    Αυγερινός Θανάσης
    Μην θορυβείτε… το κράτος κοιμάται και οι παράνομοι έχουν πάρτυ! | tovima.gr

    Είναι δυστυχώς μία πραγματικότητα. Η εποχή που αφήναμε τα παράθυρα ανοιχτά και τις πόρτες ξεκλείδωτες έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ο φόβος φωλιάζει σε κάθε σπίτι τις νυχτερινές ώρες και όχι μόνο σε απομονωμένες κατοικίες.

    Έχουμε καθημερινά πλέον συμβάντα εγκληματικότητας σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη. Οι πολίτες, στην ουσία ανυπεράσπιστοι, προσπαθούν να βρουν τρόπους προστασίας των σπιτιών τους και της οικογένειάς τους.

    Η πολιτεία φαίνεται να μην μπορεί να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο κύμα παραβατικότητας και αυτό εντείνει την ανησυχία και την ανασφάλεια των πολιτών.

    Δεν είναι λίγοι αυτοί που μιλούν για αυτοδικία, με το όπλο δίπλα στο κρεβάτι, έτοιμοι να υπερασπιστούν αν χρειασθεί ό,τι πολυτιμότερο έχουν.

    Είναι όμως αυτός ο τρόπος που πρέπει να επιλέξει κανείς για να επιβληθεί ο νόμος; Μήπως η πολιτεία πρέπει να αποφασίσει επιτέλους να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται για να προστατεύσει αυτό που ορίζει το Σύνταγμα, δηλαδή την ασφάλεια του πολίτη και της περιουσίας του;

    Ποιοι είναι όμως οι λόγοι αυτής της έξαρσης της εγκληματικότητας τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στην Ανατολική και Δυτική Αττική;

    Οι λόγοι είναι μάλλον πολλοί και δεν αφορά μόνο την οργανωμένη εγκληματικότητα που έτσι κι αλλιώς υφίσταται για δεκαετίες στην περιοχή της Αττικής.

    Περιθωριοποιημένες ομάδες Ελλήνων και αλλοδαπών, χαλαρές οικογενειακές σχέσεις με αποτέλεσμα νεότερες ηλικίες να καταφεύγουν στα ναρκωτικά και και ως συνέπεια στο έγκλημα για την απόκτηση των ουσιών, η ανεργία και η απόγνωση που τη συνοδεύουν, η βίαιη ανακατανομή των εισοδημάτων των πολιτών που κάνουν τον πλούσιο πλουσιότερο και τον φτωχό φτωχότερο, δημιουργώντας φθόνο και μίσος μεταξύ αυτών που έχουν και αυτών που πλέον αδυνατούν να επιβιώσουν, δημιουργούν κάποιες από τις προϋποθέσεις για τη μεγάλη αύξηση της εγκληματικότητας.

    Το ερώτημα είναι: Μπορούμε να κάνουμε κάτι;

    Ναι. Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά, αρκεί το κράτος να εγκαταλείψει την αμήχανη και παθητική στάση του απέναντι στο πρόβλημα και να αποφασίσει να δράσει.

    -Μπορεί για παράδειγμα να επαναφέρει στα αστυνομικά τμήματα όλους τους αποσπασμένους αστυνομικούς, που βρίσκονται σε διάφορες άλλες υπηρεσίες μεταξύ των οποίων και η φύλαξη σε 24ωρη βάση δημοσιογράφων, επιχειρηματιών κλπ., που η προστασία τους θα έπρεπε να πληρώνεται από τους ίδιους και όχι από το ελληνικό Δημόσιο.

    -Μπορεί να απασχολεί στα γραφεία αστυνομικούς μεγαλύτερης ηλικίας, ώστε να επανέλθουν στην ενεργό δράση αξιώμαχοι αστυνομικοί που χάνουν το χρόνο τους απαντώντας στα τηλέφωνα και βάζοντας σφραγίδες, απαλλάσοντας την αστυνομία από καθήκοντα άσχετα με το πραγματικό της έργο, που είναι η πρόληψη της εγκληματικότητας και η φύλαξη των πολιτών, υποχρεώνοντας τα αστυνομικά τμήματα να διεκπεραιώνουν γραφειοκρατικές εργασίες που θα μπορούσαν να γίνουν από τα ΚΕΠ ή τους Δήμους.

    -Μπορεί επίσης το κράτος, αντί να προσλαμβάνει τόσα χρόνια χιλιάδες υπαλλήλους σε υπηρεσίες και οργανισμούς αμφιβόλου παραγωγικότητας και αποτελεσματικότητας για την εξυπηρέτηση του πολίτη, να ενισχύσει τα αστυνομικά τμήματα με τις αναγκαίες προσλήψεις.

    -Μπορεί να δώσει η πολιτεία την ευκαιρία να εργασθούν για την αστυνομία νέοι με ειδικές ικανότητες, όπως έφεδροι των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού αλλά και διακριθέντες σε σχολές πολεμικών τεχνών, την δυνατότητα να προσφέρουν τις γνώσεις και εμπειρία τους στον δύσκολο και με πολλές απαιτήσεις τομέα της προστασίας του πολίτη.

    -Μπορεί η πολιτεία για παράδειγμα, αντί να ξοδεύει εκατομμύρια ευρώ σε μελέτες που ποτέ δεν υλοποιούνται, να διαθέσει χρήματα για τον εξοπλισμό και τα μέσα που χρειάζεται μία σύγχρονη αστυνομία, και να μην εξευτελίζεται για έλλειψη αυτοκινήτων και βενζίνης!

    -Μπορεί να αρχίσει επιτέλους να εκπαιδεύει τα στελέχη της όπως αρμόζει στις νέες συνθήκες, ακολουθώντας μεθόδους χωρών με μεγάλη εμπειρία σε θέματα παραβατικότητας και οργανωμένου εγκλήματος, και να μην στέλνει νέα παιδιά στους δρόμους με ελάχιστη εκπαίδευση να αντιμετωπίσουν τα Καλάσνικοφ του κάθε εγκληματία…

    Είναι λίγα μόνο από αυτά που ΜΠΟΡΕΙ να κάνει το κράτος για μία καλύτερη αστυνόμευση… αν το αποφασίσει!
    Φοβάμαι όμως ότι η κεντρική εξουσία κοιμάται, και μάλιστα εδώ και πολλά χρόνια..
     

    Ο κ. Θανάσης Αυγερινός είναι Οικονομολόγος, τ. Αντινομάρχης και Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής

    Γνώμες