• Αναζήτηση
  • Το λάθος του Ομπάμα με την πετρελαιοκηλίδα

    O τρόπος με τον οποίο ο Μπαράκ Ομπάμα χειρίζεται το ζήτημα της πετρελαιοκηλίδας στον Κόλπο του Μεξικού είναι απογοητευτικός. Δεν το λέω επειδή ασπάζομαι την ανέντιμη κριτική των Συντηρητικών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η πετρελαιοκηλίδα είναι κατά κάποιον τρόπο η «Κατρίνα» του προέδρου Ομπάμα και ότι ο ίδιος επιδεικνύει την ίδια ανικανότητα με τον Τζορτζ Μπους μετά τον κυκλώνα. Αντιθέτως η ομάδα του Ομπάμα έχει κάνει μέχρι στιγμής καλή δουλειά στον συντονισμό των εργασιών καθαρισμού.

    O τρόπος με τον οποίο ο Μπαράκ Ομπάμα χειρίζεται το ζήτημα της πετρελαιοκηλίδας στον Κόλπο του Μεξικού είναι απογοητευτικός.

    Δεν το λέω επειδή ασπάζομαι την ανέντιμη κριτική των Συντηρητικών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η πετρελαιοκηλίδα είναι κατά κάποιον τρόπο η «Κατρίνα» του προέδρου Ομπάμα και ότι ο ίδιος επιδεικνύει την ίδια ανικανότητα με τον Τζορτζ Μπους μετά τον κυκλώνα. Αντιθέτως η ομάδα του Ομπάμα έχει κάνει μέχρι στιγμής καλή δουλειά στον συντονισμό των εργασιών καθαρισμού.

    Οχι, η πετρελαιοκηλίδα του Κόλπου δεν είναι η «Κατρίνα» του προέδρου Ομπάμα, αλλά η 11η Σεπτεμβρίου του- και είναι απογοητευτικό να τον βλέπουμε να κάνει το ίδιο λάθος που έκανε ο Τζορτζ Μπους με τη δική του 11/9. Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν ένα από εκείνα τα σπάνια γεγονότα που δημιουργούν την πιθανότητα να κινητοποιηθεί η χώρα για να κάνει κάτι πραγματικά σημαντικό και με διάρκεια, πράγμα πολύ δύσκολο υπό φυσιολογικές συνθήκες.

    Η μεγαλύτερη αποτυχία του προέδρου Μπους δεν ήταν το Ιράκ, το Αφγανιστάν ή η «Κατρίνα». Ηταν η αποτυχία του να κινητοποιήσει τη χώρα να αναλάβει μια πραγματικά μεγάλη πρωτοβουλία για την ανοικοδόμηση της Αμερικής μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Πρότεινα τότε έναν «πατριωτικό φόρο» τού ενός δολαρίου ανά γαλόνι βενζίνης, η επιβολή του οποίου θα μπορούσε ταυτόχρονα να μειώσει το έλλειμμά μας, να χρηματοδοτήσει στοιχειώδεις επιστημονικές έρευνες, να εξαλείψει την εξάρτησή μας από το πετρέλαιο κρατών οι πολίτες των οποίων οργάνωσαν την 11/9, να ενισχύσει το δολάριο και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή. Ηταν μια μεγάλη ευκαιρία και ο Μπους την πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων.

    Αν το είχαμε κάνει αυτό στις 12 Σεπτεμβρίου του 2001- όταν η μέση τιμή της βενζίνης ήταν 1,66 δολάρια το γαλόνι- η πλειοψηφία των Αμερικανών θα είχε προσυπογράψει το μέτρο. Τότε όλοι ήθελαν να κάνουν κάτι για να ενισχύσουν την πατρίδα. Αντιθέτως ο Μπους είπε σε κάποιους από εμάς να πάμε στον πόλεμο και στους υπόλοιπος να πάμε για ψώνια. Ετσι σήμερα η βενζίνη κοστίζει τα διπλά, με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης να πηγαίνει σε χώρες εχθρικές προς τις αξίες μας, ενώ η Κίνα μετατρέπεται ταχύτατα σε παγκόσμιο ηγέτη των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και των τρένων υψηλών ταχυτήτων.

    Δυστυχώς ο πρόεδρος Ομπάμα μοιάζει διατεθειμένος να χάσει την ευκαιρία της δικής του περιβαλλοντικής «11/9» με μια έλλειψη φαντασίας επιπέδου Μπους. Μέχρι στιγμής ο κ. Ομπάμα τα έχει βάλει, και δικαίως, με τα στελέχη της ΒΡ, αλλά δεν έχει καμίαστρατηγική που θα έβαζε τέλος στην εξάρτησή μας από το πετρέλαιο.

    Οι γερουσιαστές Τζον Κέρι και Τζο Λίμπερμαν αποκάλυψαν το δικό τους ενεργειακό νομοσχέδιο, με το οποίο συμφώνησε ο πρόεδρος αλλά πολύ χλιαρά. Γιατί χλιαρά; Διότι το νομοσχέδιο προτείνει σημαντική φορολογία στις εκπομπές άνθρακα, πράγμα που ο Λευκός Οίκος φοβάται ότι θα εκμεταλλευτούν στο έπακρο οι Ρεπουμπλικανοί. Ο Ομπάμα, ο οποίος ήδη πίεσε τους Δημοκρατικούς για την ψήφο τους στο νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του Συστήματος Υγείας, νιώθει ότι δεν μπορεί να τους ζητήσει να το υπερψηφίσουν και αυτό.

    Δεν το πιστεύω. Την επομένη αυτής της ιστορικής διαρροής πετρελαίου η σωστή στρατηγική, δηλαδή ένα νομοσχέδιο που θα βοηθήσει στην εξάλειψη της εξάρτησής μας από το πετρέλαιο, είναι και η σωστή πολιτική κίνηση. Υπάρχουν πολλοί Συντηρητικοί οι οποίοι θα δέχονταν να φορολογηθεί η βενζίνη ή οι εκπομπές άνθρακα αν αυτό αντισταθμιζόταν με μείωση της φορολογίας του εισοδήματος ή των εταιρειών, ώστε να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας και ταυτόχρονα να καθαρίσουμε τον αέρα που αναπνέουμε.

    Γιατί παίζει άμυνα ο Ομπάμα; Πόσο πετρέλαιο πρέπει να χυθεί ακόμη, πόση άγρια ζωή να εξαφανιστεί, πόσα τζαμιά φανατικών να χτιστούν με τα χρήματα που ξοδεύουμε στη βενζίνη για να είναι πολιτικά «ασφαλές» για τον πρόεδρο να πει ότι θα σταματήσει την εξάρτησή μας από το πετρέλαιο; Γιατί όλα πρέπει να πηγάζουν από τον Λευκό Οίκο και τη Γερουσία; Τι θέλει ο ίδιος ο πρόεδρος; Ποιο είναι το όραμά του; Ποια είναι τα όριά του; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι χωρίς προκαθορισμένη και σταθερή τιμή στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα καμία από τις σημαντικές επενδύσεις του προέδρου στην έρευνα και στην ανάπτυξη της καθαρής ενέργειας δεν θα αναπτυχθεί. Ο Ομπάμα έχει στη διάθεσή του μια εξαιρετική ομάδα η οποία θα μπορούσε να τον βοηθήσει σε αυτό, την αφήνει όμως ανεκμετάλλευτη.

    Σας παρακαλώ, μην μας πείτε ότι ο ρόλος μας είναι απλώς να μισούμε την ΒΡ ή να ψωνίζουμε στον Μισισιπή ή να περιμένουμε να κάνει έρευνα κάποια επιτροπή. Γνωρίζουμε το πρόβλημα και οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να προσυπογράψουν μια λύση. Φυσικά δεν μπορούμε να εξαλείψουμε την εξόρυξη ή την εξάρτηση από το πετρέλαιο εν μια νυκτί, αλλά μπορούμε επιτέλους να ξεκινήσουμε.

    Κύριε πρόεδρε, οι σύμβουλοί σας κάνουν λάθος: οι Αμερικανοί αγωνιούν να δείξετε ηγεσία σε αυτό το θέμα. Θα διοχετεύσετε την καλή θέληση των Αμερικανών σε κάτι που θα ενισχύσει τη χώρα μας ή θα πετάξετε και τη δική σας ευκαιρία;

    Γνώμες