• Αναζήτηση
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑ

    * Γενναία αλλά επώδυνα μέτρα για τη βελτίωσή της προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ΑΦΙΕΡΩΜΑ Επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας Δ. ΣΤΑΜΠΟΓΛΗΣ Συνεχή επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας καταγράφουν διεθνείς οργανισμοί, σύμφωνα με τους οποίους αν δεν ληφθούν μέτρα για την αντιστροφή της κατάστασης η ελληνική οικονομία θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τα επόμενα έτη. Στο ίδιο

    Επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας



    Συνεχή επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας καταγράφουν διεθνείς οργανισμοί, σύμφωνα με τους οποίους αν δεν ληφθούν μέτρα για την αντιστροφή της κατάστασης η ελληνική οικονομία θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τα επόμενα έτη. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι συστάσεις εθνικών ινστιτούτων και οργανισμών. Η επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας παρατηρείται μετά το 2005, το οποίο είχε ανακηρυχθεί Ετος Ανταγωνιστικότητας από την κυβέρνηση.


    Το 2008 η Ελλάδα έχασε έξι θέσεις στη συνολική κατάταξη ανταγωνιστικότητας της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανάπτυξης και Διοίκησης, γνωστού ως International Institute for Management Development (IMD), και βρέθηκε στην 42 θέση (από την 36η όπου ήταν το 2007) σε σύνολο 55 χωρών. Τα κριτήρια τα οποία χρησιμοποιεί το IMD για να αξιολογήσει την ανταγωνιστικότητα των χωρών είναι η αποτελεσματικότητα του Δημοσίου, οι υποδομές και οι επενδύσεις. Η Ελλάδα κατά τη διάρκεια ενός έτους έχασε 16 θέσεις στην αποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα, επτά θέσεις στον τομέα των επενδύσεων και μία θέση στον κλάδο των υποδομών και των επενδύσεων. Ετσι, η Ελλάδα στον τομέα της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας από την 36η θέση όπου βρισκόταν το 2007 κατρακύλησε στην 46η θέση, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για την εφαρμογή μέτρων τα οποία θα είχαν στόχο την αποτελεσματικότητα. Εξάλλου, στον τομέα της Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας η χώρα μας βρέθηκε εφέτος στην 42η θέση από την 35η όπου ήταν το 2007. Τέλος, στο κριτήριο «Υποδομές» η Ελλάδα κατέχει τώρα την 35η θέση έναντι της 34ης όπου ήταν πέρυσι. Σε ό,τι αφορά τα μέτρα τα οποία πρέπει να ληφθούν αναφέρεται ότι πρέπει να προχωρήσει η απλοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών για την αδειοδότηση των επιχειρήσεων, οι ιδιωτικοποιήσεις των υποδομών της Ελλάδας και η αύξηση του ανταγωνισμού στον κλάδο Πληροφορικής και Επικοινωνίας, καθώς και στον τομέα των Μεταφορών.


    Η επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας διαπιστώνεται και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα στο τέλος Ιουλίου, τη μεγαλύτερη απώλεια ανταγωνιστικότητας μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης την εμφανίζει η Ελλάδα. Το πρώτο τρίμηνο του 2008 ο γενικός δείκτης ανταγωνιστικότητας μειώθηκε κατά 2,7% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2007. Σημειώνεται μάλιστα ότι από το α’ τρίμηνο του 2005 ως το α’ τρίμηνο του 2008 η απώλεια της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας φθάνει στο 10%. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ένα μέρος της απώλειας οφείλεται στη διαφορά μεταξύ του εθνικού πληθωρισμού και του μέσου όρου του πληθωρισμού της ευρωζώνης, ενώ η κατάσταση θα ήταν ακόμη χειρότερη αν δεν είχε συγκρατηθεί το κόστος εργασίας. Το «αγκάθι» του πληθωρισμού έχει χαρακτηριστεί από τον υπουργό οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφη το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Οι τιμές των ελληνικών προϊόντων είναι υψηλότερες από τις αντίστοιχες τιμές των ομοειδών προϊόντων άλλων χωρών, με αποτέλεσμα να μην κερδίζονται νέες αγορές και να χάνονται οι παλαιότερες. Ετσι, οι εξαγωγές δεν αυξάνονται σε ικανοποιητικά επίπεδα και μακροχρόνια μειώνονται. Για παράδειγμα, τον περασμένο Μάιο οι ελληνικές εξαγωγές μειώθηκαν κατά 1,1% σε σχέση με τον Μάιο του 2007. Οπως λένε, αν χάσεις μια αγορά δύσκολα την ξανακερδίζεις.

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ Αναζητείται έξοδος από το τούνελ για την οικονομία Εφέτος στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, όπου παραδοσιακά ανακοινώνονται οι κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι, με τα σημάδια της συνεχώς επιδεινούμενης κρίσης της ελληνικής οικονομίας να είναι κάτι περισσότερο από εμφανή. Από τη μία είναι η συνέχιση της ίδιας

    Αναζητείται έξοδος από το τούνελ για την οικονομία


    Εφέτος στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, όπου παραδοσιακά ανακοινώνονται οι κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι, με τα σημάδια της συνεχώς επιδεινούμενης κρίσης της ελληνικής οικονομίας να είναι κάτι περισσότερο από εμφανή. Από τη μία είναι η συνέχιση της ίδιας πολιτικής και από την άλλη είναι η ενίσχυση των επιχειρήσεων, της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας. Δεν είναι μόνο η συνεχιζόμενη διεύρυνση του δημοσίου ελλείμματος και κυρίως του ελλείμματος των τρεχουσών συναλλαγών της χώρας που επιβάλλει άμεση αλλαγή πορείας. Τα πρώτα θύματα σε συνάρτηση με τη διεθνή οικονομική συγκυρία είναι οι ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού, κάτι το οποίο εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες. Οι συναντήσεις του πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή και του υπουργού Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφη με τους εκπροσώπους των κοινωνικών τάξεων δεν κατέληξαν σε κάποια ουσιαστική συμφωνία. Ο αρμόδιος υπουργός διαλαλεί με όλους τους τρόπους ότι θα συνεχιστεί η ίδια πολιτική. Μια πολιτική, όμως, η οποία φέρνει σε δραματικό σημείο τα φορολογικά έσοδα, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση του δημοσίου ελλείμματος, το οποίο καλύπτεται με όλο και περισσότερο εξωτερικό δανεισμό, σε μια περίοδο όπου τα διεθνή επιτόκια συνεχώς ανεβαίνουν. Το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι έχει σταματήσει να παράγει. Και όσο δεν παράγει το εξωτερικό έλλειμμα θα διογκώνεται, φέρνοντας την οικονομία στην κόψη του ξυραφιού. Εχει φθάσει σε τέτοιο σημείο η κατάσταση, ώστε όλο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης «κρέμεται» από τον φόρο για τα ακίνητα, προκειμένου να μην υπαχθεί για δεύτερη φορά η Ελλάδα σε ευρωπαϊκή επιτήρηση. Η κρίση, όμως, είναι προ των πυλών. Η κυβέρνηση θα πρέπει άμεσα να αρχίσει συνομιλίες με τις πολιτικές παρατάξεις και τους κοινωνικούς εταίρους με στόχο την επαναλειτουργία μιας οικονομίας η οποία τα τελευταία χρόνια έχει βαλτώσει. Οσο δεν το κάνει, τα όποια φορολογικά μέτρα που λαμβάνει θα είναι μπαλώματα. Από μια αντιπαραγωγική οικονομία δεν μπορεί να περιμένει κανείς τίποτε το ελπιδοφόρο παρά μόνο μείωση των εισοδημάτων, άρα και των φορολογικών εσόδων του κράτους. Και μπορεί η αύξηση του ΑΕΠ να είναι υπερδιπλάσια του μέσου όρου της ευρωζώνης, αυτό όμως βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με την παραγωγή πλούτου. Ο επιχειρηματικός κόσμος πρέπει να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην προσπάθεια ανόρθωσης της οικονομίας και η πολιτεία θα πρέπει να συμβάλει με την αποφασιστική υλοποίηση όλων εκείνων των μεταρρυθμίσεων οι οποίες για χρόνια καθυστερούν. Πρέπει όλοι να πειστούν ότι η συνεχής υπονόμευση της επιχειρηματικής δράσης απαξιώνει τις δημιουργικές δυνάμεις, στη δράση των οποίων υποχρεωτικά θα βασιστεί η οικονομία στην προσπάθειά της να δει «φως στην άκρη του τούνελ». Α ν α λ υ τ ι κ ά σ τ ο ει δι κό έν θε το

    Οικονομία