• Αναζήτηση
  • ΑΠΟΨΗ

    Ξανά στον αναιδή χορό των παροχών

    Τ ο δόγμα της χώρας είναι «οι υποχρεώσεις στο μέλλον, η κατανάλωση σήμερα». Ζούμε μέσα σε ένα μεγάλο ψέμα. Οι Ελληνες δανείζονται για να καταναλώνουν. Αν κάποιοι αμφισβητούν αυτή την αλήθεια, υπενθυμίζω τα εξής: 1. Σύμφωνα με μελέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης το μεσαίο σενάριο του αναλογιστικού ελλείμματος των ασφαλιστικών οργανισμών ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ύψος του 200% του ΑΕΠ. Επειδή την ώρα της κρίσης το κράτος θα καταβάλει τελικά τις συντάξεις, το αναλογιστικό αυτό ...

    Τ ο δόγμα της χώρας είναι «οι υποχρεώσεις στο μέλλον, η κατανάλωση σήμερα». Ζούμε μέσα σε ένα μεγάλο ψέμα. Οι Ελληνες δανείζονται για να καταναλώνουν. Αν κάποιοι αμφισβητούν αυτή την αλήθεια, υπενθυμίζω τα εξής:

    1. Σύμφωνα με μελέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης το μεσαίο σενάριο του αναλογιστικού ελλείμματος των ασφαλιστικών οργανισμών ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ύψος του 200% του ΑΕΠ. Επειδή την ώρα της κρίσης το κράτος θα καταβάλει τελικά τις συντάξεις, το αναλογιστικό αυτό έλλειμμα θα προστεθεί στο ήδη υπάρχον δημόσιο χρέος. Γι΄ αυτό άλλωστε η Ευρωπαϊκή Ενωση πιέζει τόσο έντονα για την άμεση επίλυση του Ασφαλιστικού.

    2. Το δημόσιο χρέος, συμπεριλαμβανομένου και του ενδοκυβερνητικού, ανέρχεται στο 119% του ΑΕΠ. Το μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ενωση και από τα μεγαλύτερα στις χώρες του ΟΟΣΑ.

    3. Το σύνολο του ιδιωτικού δανεισμού των Ελλήνων από τις τράπεζες αυξήθηκε εκρηκτικά τα τελευταία χρόνια και ανέρχεται ήδη στο 91% του ΑΕΠ.

    Με τα τρία αυτά μεγάλα χρέη οι Ελληνες μετακυλύουν στα παιδιά τους ένα γιγάντιο και ανήθικο συνολικό χρέος της τάξεως τουλάχιστον του 400% του ΑΕΠ. Ποιος τρομάζει; Ποιος ενοχλείται; Σχεδόν κανείς. Γιατί;

    Η υπερκατανάλωση στη χώρα συνεχίζεται μακάρια, με αμείωτους και τρομώδεις ρυθμούς και αποτυπώνεται, εκτός των άλλων, και στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το εμπορικό ισοζύγιο. Ποιος άραγε φοβάται; Ποιος αντιδρά; Σχεδόν κανείς.

    Στις βουλευτικές εκλογές ο πολιτικός ανταγωνισμός οδηγεί συνήθως στο «ξεκοίλιασμα» της οικονομίας μέσω ενός εγκληματικού πλειστηριασμού παροχών. Ελπίζω κάποια στιγμή στην επανάκαμψη ενός «θαύματος υπευθυνότητας», αν και δεν το νομίζω. Το ερώτημά μου είναι: Συνιστά άραγε πολιτική αρετή το εμπόριο της φτώχειας παραμονές εκλογών ή ευτελισμό του δημόσιου Λόγου;

    Η κυβέρνηση χωρίς ατζέντα για τη χώρα, παρά μόνο για την επανεκλογή της, μπήκε ξανά στον αναιδή χορό των παροχών. Το ΠαΣοΚ ως υπεύθυνο κόμμα πιστεύω ότι δεν θα την ακολουθήσει.

    Ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος είναι βουλευτής ΠαΣοΚ Β΄ Αθηνών

    Archive